Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1814 жылғы жапон суретшісі Хокусайдың ағаш кескіндемесі
1814 woodcut design by Japanese artist Hokusai
Балықшының әйелінің арманы (蛸と海女), сондай-ақ қыз-суаршы мен сиыршалар, суаршы және екі сиырша сияқты атаулары бар, – жапон суретшісі Хокусайдың ағаш кескіндемесі. Ол 1814 жылы алғаш жарияланған үш томдық эротикалық кітап ("Жас қарағайлар") құрамына кіреді және Хокусайдың ең танымал дизайны болып саналады. Жапон өнерінде кең таралған тақырыптарды пайдалана отырып, ол жас суаршының екі сиыршамен жыныстық қатынаста суреттелгенін көрсетеді.
The Dream of the Fisherman's Wife (蛸と海女), also known as Girl Diver and Octopi, Diver and Two Octopi, etc., is a woodblock printed design by the Japanese artist Hokusai. It is included in ('Young Pines'), a three volume book of erotica first published in 1814, and has become Hokusai's most famous design. Playing with themes popular in Japanese art, it depicts a young diver entwined sexually with a pair of octopuses.
Тарих және сипаттама
Балықшының әйелі туралы түс – 1814 жылы үш томдық "Арман" кітабындағы ең танымал сурет. Кітап укийо-э жанрындағы (эротикалық өнер) туындысы. Суретте екі сегізқарғылының қозғалыстарымен оралған әйел бейнеленген. Үлкені оған жыныстық қанағаттандыру жасап жатыр, ал кішірек, оның баласы, әйелдің аузын және сол жақ емшегін лапалап көмектеседі. Сурет үстіндегі мәтінде әйел мен жаратылыстар осы кездесуден алған өзара жыныстық ләззаттарын білдіреді. Кітаптағы барлық суреттер атаусыз; бұл сурет жапон тілінде , ал ағылшын тіліне әртүрлі аударылады. Ричард Дуглас Лейн оны "Суға батушы қыз және сегізқарғылылар" деп атайды; Матти Форрер оны "Жемшүжін іздеуші және екі сегізқарғылы" деп атайды; ал Даниэль Талерико оны "Суға батушы және екі сегізқарғылы" деп атайды. Ашық кітаптың өлшемдері .
The Dream of the Fisherman's Wife is the most famous image in , published in three volumes from 1814. The book is a work of (erotic art) within the ukiyo e genre. The image depicts a woman, evidently an (a shell diver), enveloped in the limbs of two octopuses. The larger of the two mollusks performs cunnilingus on her, while the smaller one, his offspring, assists by fondling the woman's mouth and left nipple. In the text above the image the woman and the creatures express their mutual sexual pleasure from the encounter. All designs in the publication are untitled; this design is generally known in Japanese as , translated variously into English. Richard Douglas Lane calls it Girl Diver and Octopi; Matthi Forrer calls it Pearl Diver and Two Octopi; and Danielle Talerico calls it Diver and Two Octopi. The open book measures .
Түсіндірме
Ғалым Даниэль Талерико атап көрсетеді, бұл сурет замандас көрермендердің есіне Эдо дәуірінде кең таралған Таматори ханшайымының әңгімесін еске түсіретін болған. Бұл оқиғада Таматори – қарапайым қабық теруші, ол Рюдзин теңіз құдайының отбасынан ұрланған інжуді іздеп жүрген Фудзивара кланынан Фудзивара но Фухитоға үйленеді. Көмектесуге уәде берген Таматори Рюдзиннің су асты сарайы – Рюгу-дзёға сүңгіп түседі, ал оны құдай мен оның теңіз жануарларының әскері, оның ішінде сегізаяқтар қуып жетеді. Ол өзінің кеудесін кесіп, асыл тасты ішіне салады; бұл оған жылдам жүзуге және қашуға мүмкіндік береді, бірақ ол су бетіне жеткеннен кейін жарақатынан көп ұзамай қайтыс болады. Таматори туралы әңгіме укиё-э өнерінде танымал тақырып болды. Суретші Утагава Куниёси оның негізінде туындылар жасады, онда көкірегі ашық суға секірген суқұйғыштан қашып жатқан жануарлардың арасында сегізаяқтар да бейнеленген. Хокусайдың суретінің үстіндегі мәтінде үлкен сегізаяқ қызды Рюдзиннің теңіз асты сарайына алып баратынын айтады, бұл Таматори жырларымен байланысты байланысты күшейтеді. Талерико атап көрсетеді, Эдмонд де Гонкур және Джек Хиллер сияқты ертерек батыс сыншылары бұл туындыны зорлау көрінісі ретінде түсіндірген. Ол бұл ғалымдар оны жинақтан бөлек және мәтін мен көрнекі сілтемелерді түсінбей қарағандықтан, оның бастапқы контекстінен айырылғанын айтады. Крис Уленбек пен Маргарита Винкельдің сөзіне сүйенсек, "[о]сы гравюра – біздің суретті жеке қарағанда және мәтінді түсінбегенде оның қалай бұрмалануы мүмкін екенін көрсетеді".
Scholar Danielle Talerico notes that the image would have recalled to the minds of contemporary viewers the story of Princess Tamatori, highly popular in the Edo period. In this story, Tamatori is a modest shell diver who marries Fujiwara no Fuhito of the Fujiwara clan, who is searching for a pearl stolen from his family by Ryūjin, the dragon god of the sea. Vowing to help, Tamatori dives down to Ryūjin's undersea palace of Ryūgū jō, and is pursued by the god and his army of sea creatures, including octopuses. She cuts open her own breast and places the jewel inside; this allows her to swim faster and escape, but she dies from her wound soon after reaching the surface. The Tamatori story was a popular subject in ukiyo e art. The artist, Utagawa Kuniyoshi, produced works based on it, which often include octopuses among the creatures being evaded by the bare breasted diver. In the text above Hokusai's image, the big octopus says he will bring the girl to Ryūjin's undersea palace, strengthening the connection to the Tamatori legend. Talerico notes that earlier Western critics such as Edmond de Goncourt and Jack Hillier interpreted the work as a rape scene. She notes that these scholars would have seen it apart from the collection and without understanding the text and visual references, depriving it of its original context. According to Chris Uhlenbeck and Margarita Winkel, "[t]his print is testimony to how our interpretation of an image can be distorted when seen in isolation and without understanding the text."
Ықпал
Сурет көбінесе 20 ғасырдың соңынан бастап жапондық мультфильмдер мен мангаларда танымал болған, автор Тосио Маэда танымал еткен, қолшатырлы эротиканың бастауышы ретінде келтіріледі. Қазіргі заманғы қолшатырлы эротикада әйелдер мен қолшатырлы жандар арасындағы жыныстық қатынас бейнеленеді; қазіргі суреттердегі жыныстық қатынас Хокусайдың өзара ләззат алатын қарым-қатынасына қарағанда, көбінесе мәжбүрлі түрде болады. Психолог және сыншы Джерри С. Пивен Хокусайдың ойыншыл суреті заманауи БАҚ-тағы зорлық-зомбылық бейнелерін түсіндіре алатынына күмәнмен қарайды, олардың екінші дүниежүзілік соғыстан кейін жапон қоғамында бастан өткерген дүрбелеңнің нәтижесі деп санайды, бұл өз кезегінде мәдени жарақаттардың жасырын ағымдарын көрсетеді. Ғалым Холгер Бриел "мұндай суреттер тек монстрларға құштарлығы бар және сегізаяқтармен қарым-қатынас жасауға дағдыланған қоғамда ғана пайда болуы мүмкін" дейді, Хокусайдың гравюрасын осындай дәстүрдің алғашқы үлгісі ретінде келтіреді. Пикассо кейінірек ағаштан жасалған гравюрадан тікелей шабыттанған туындыларды толыққанды суреттеді, мысалы 1932 жылғы "Жатып жатқан жалаңаш" картинасы, онда ләззат алатын әйел бір мезгілде өзін-өзі ләззаттандыра алатын сегізаяққа айналады. 2003 жылы австралиялық суретші Дэвид Лейтидің "Балықшы әйелінің арманы" атты туындысы Мельбурндағы галереяда көрсетілгенде шағын әдепсіздік дауын тудырды; шағымдар түскеннен кейін полиция тергеп, қаланың порнографияға қарсы заңдарын бұзбағанын анықтады. Хокусайдың гравюрасы заманауи жапон-американдық суретші Масами Тераокаға үлкен әсер етті, ол әйелдердің суреттерін жасады, соның ішінде қайта-қайта келетін "інжу жемдеуші" кейіпкері, әйелдердің жыныстық күшінің символы ретінде баспаяқтылармен бейнеленді. Пьетро Масканьидің "Ирис" операсындағы (1898) "Октопус ариясы" деп аталатын ария Луджи Ильиканың либреттосына осы гравюрадан шабыттанған болуы мүмкін. Басты кейіпкер Айрис бала кезінде будда ғибадатханасында көрген экрандағы суретті сипаттайды, онда жылмайып тұрған жас әйелдің айналасына сегізаяқ өзінің қол-аяқтарын орап, оны өлтіреді. Ол буддист діни қызметкерінің: "Ол сегізаяқ – ләззат. Ол сегізаяқ – өлім!" деп түсіндіргенін есіне алады. Бұл көрініс Кането Шиндоның 1981 жылғы Хокусай туралы фантастикалық фильмі "Эдо Порнода" "сюрреалистік, сәл қорқынышты" түрде қайта жаңғыртылды. Гравюра Пак Чан Вуктың "Қызметші" фильмінде қысқаша көрініс тапқан, Кудзуки ағаның Хидеко ханымды Сук Хиге қанауының бұзық табиғатын көрсетуге арналған. Гравюра Mad Men телесериалының бірнеше эпизодында кеңірек көрсетілді, алдымен жоғары лауазымды бас директордың кеңсе қабырғасында, мүмкін "қауіпті альфа-еркек күшінің" символы ретінде; гравюраны Роджер Стерлинг, Jr. серияның соңына қарай Пегги Олсонға сыйлайды. Олсон гравюраны кеңсесіне ілуді шешеді, бұл оның басшы ретінде қалыптасуының кульминациясының бір бөлігі. Изабель Койксет өзінің "Элиса және Марсела" фильміндегі жыныстық көріністе осы гравюраны "еркек емес жыныстық сілтеме" ретінде әсерлі деп атады.
The image is often cited as a forerunner of tentacle erotica, a motif that has been popular in modern Japanese animation and manga since the late 20th century, popularized by author Toshio Maeda. Modern tentacle erotica similarly depicts sex between women and tentacled beasts; the sex in modern depictions is typically forced, as opposed to Hokusai's mutually pleasurable interaction. Psychologist and critic Jerry S. Piven is skeptical that Hokusai's playful image could account for the violent depictions in modern media, arguing that these are instead a product of the turmoil experienced throughout Japanese society following World War II, which was in turn reflective of existing, underlying currents of cultural trauma. Scholar Holger Briel argues that "only in a society that already has a predilection for monsters and is used to interacting with octopods such images might arise", citing Hokusai's print an early exemplar of such a tradition. Picasso also later fully painted works that were directly influenced by the woodblock print, such as 1932's Reclining Nude, where the woman in pleasure is also the octopus, capable of pleasuring herself. In 2003, a derivative work by Australian painter David Laity, titled The Dream of the Fisherman's Wife, sparked a minor obscenity controversy when it was shown at a gallery in Melbourne; after receiving complaints, police investigated and decided it did not break the city's anti pornography laws. Hokusai's print has had a wide influence on the modern Japanese American artist Masami Teraoka, who has created images of women, including a recurring "pearl diver" character, being pleasured by cephalopods as a symbol of female sexual power. The so called aria della piovra ("Octopus aria") Un dì, ero piccina in Pietro Mascagni's opera Iris (1898), on a libretto by Luigi Illica, may have been inspired by this print. The main character Iris describes a screen she had seen in a Buddhist temple when she was a child, depicting an octopus coiling its limbs around a smiling young woman and killing her. She recalls a Buddhist priest explaining: "That octopus is Pleasure That octopus is Death!" The scene is recreated in a "surreal, slightly horrific form" in Kaneto Shindo's 1981 fictionalized Hokusai biopic Edo Porn. The print is featured briefly in Park Chan wook's film The Handmaiden and is intended to illustrate the perverted nature of Uncle Kouzuki's oppression of Lady Hideko to Sook Hee. The print is given more air time in several episodes of the television series Mad Men, first on the office wall of a senior CEO, perhaps as a symbol of "monstrous alpha male power"; the print is given to Peggy Olson by Roger Sterling, Jr. near the series' end. Olson decides to hang the print in her office, part of the culmination of her storyline of becoming comfortable as an executive. The print has been cited by Isabel Coixet as influential in a sexual scene in her film Elisa & Marcela, as a "non masculine sexual reference".