Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қызыл кітап, ресми атауы "Мүмкіндіктерді қалыптастыру: Канада үшін либералдық жоспар", 1993 жылғы федералды сайлауда Канада Либералдық партиясының бағдарламасы болды. Ол жарқыраған қызыл мұқабасынан осы атты алды, қызыл түс – Либералдық партияның ресми түсі. Бұл 112 беттік кітапша болатын, одан мыңдаған даналар басылып, кеңінен таратылды.
The Red Book, officially titled Creating Opportunity: The Liberal Plan for Canada, was the platform of the Liberal Party of Canada in the 1993 federal election. It earned its name from its bright red cover, red being the official colour of the Liberal Party. It was a 112 page booklet; many thousands of copies of it were printed, and it was widely distributed.
Мақсаты
Бұл өте ерекше болды, өйткені ол нақты мақсаттарды көрсетті; бұрынғы және кейінгі платформаларда мағыналы уәделер аз болса, ал жалпы қағидалар көп айтылды, ал Қызыл кітап либералдар билікке келген жағдайда жасайтын өзгерістердің толық тізімін ұсынды. Бұл "халықпен шарттасу" түріндегі алғашқы платформалардың бірі болды, бұл идеяны АҚШ Республикалық партиясы 1994 жылғы "Америкамен шарттасуда" және Майк Харристің 1995 жылғы Онтариодағы "Саналы төңкерісінде" пайдаланды.
It was exceptional in how specific it was; while platforms before and since have contained few substantive promises and many vague statements of principle, the Red Book laid out a long list of changes that the Liberals would make if brought to power. It was one of the first "contract with the public" type platforms, an idea used by the United States Republican Party in its 1994 Contract with America and Mike Harris' 1995 Common Sense Revolution in Ontario.
1993 жылғы сайлау
1984 жылдан бері биліктен тыс қалған Либералдық партия, Брайан Малрунидің Прогрессивті консервативтік үкіметіне Канада халқының күшті қарсылығына байланысты 1993 жылғы сайлауда жеңіске жетеді деп күтілді. Жан Кретьен басшылығындағы либералдар, жаңа лидер Ким Кэмпбел таңдалуымен Тори партиясының қолдауының артуына алаңдады. Одан да маңыздысы, Малрунидің тұрақсыз жылдарынан кейін саясаткерлерге деген жалпы канадалық наразылық болды. 1992 жылғы Шарлоттаун келісімі жөніндегі референдумды халықтың Канаданың саяси элитасын қабылдамауының белгісі ретінде түсіндірді. Либералдар цинизм мен сенімсіздікті жеңу үшін нақтырақ болудың және көптеген уәделер берудің жеңіске жетуге көмектесетініне сенді, осылайша «Қызыл кітап» жарық көрді. «Қызыл кітапты» негізінен 1990 жылғы Либералдық партияның лидерлік конвенциясында Кретьеннен кейін екінші орын алған Пол Мартин және Либералдық партияның жетекші саяси қызметкері Чавива Хошек жазды. Мартинге сайлау кампаниясында маңызды рөл беру арқылы Кретьен Либералдық партияны біріктіруге тырысқан деп саналды. Кейбір сарапшылар осы уәделердің барлығы орындалғанына күмәнді. «Қызыл кітаптан» берілген ең маңызды уәделердің ішінде жаңа әскери-теңіз тікұшақтарын сатып алудан бас тарту, Торонто Пирсон халықаралық әуежайын сатудан бас тарту, жұмыссыздыққа байланысты төлемдер жүйесін реформалау, қару-жарақтарды бақылауды күшейту және Суық соғыс аяқталғаннан кейін қарулы күштердің санын қысқарту болды. Бәлкім, ең маңызды уәде – Канаданы қаржылық тұрақтылыққа қайтару еді. 1997 және 2000 жылғы сайлаулар үшін жаңа Либералдық «Қызыл кітаптар» жарық көрді.
The Liberals, out of power since 1984, were widely expected to win the 1993 election based on the great pan Canadian dislike for the Progressive Conservative government of Brian Mulroney. The Liberals under Jean Chrétien were worried by a jump in Tory support with the selection of new leader Kim Campbell. A larger concern was the general Canadian antipathy towards politicians after the tumultuous and scandal plagued Mulroney years. The 1992 referendum on the Charlottetown Accord was widely interpreted of a rejection of Canada's political elite by the general population. To attempt to break through the cynicism and distrust the Liberals felt that being more specific and making many promises would help ensure a victory, thus the Red Book was created. The Red Book was drafted mainly by Paul Martin, who finished as runner up in the 1990 Liberal leadership convention to Chrétien, and Chaviva Hošek a top policy official with the Liberals. By giving Martin a prominent role in the campaign, this was seen as Chrétien's attempt to unify the Liberal Party. Others contest whether some of these promises were kept or not. Some of the most notable promises from the Red Book that were kept were the pledge to cancel the purchase of new naval helicopters, canceling the sale of Toronto Pearson International Airport, reforming unemployment insurance, legislating more gun control, and reducing the size of the armed forces with the end of the Cold War. Perhaps the most important pledge kept was that of returning Canada to fiscal solvency. New Liberal Red Books were published for the 1997 and 2000 elections.