Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гойас (сондай-ақ Гойас Велью, Ескі Гойас) – Бразилиядағы Гойас штатындағы муниципалитет. 2020 жылғы бағалау бойынша халқы 22 381 адамды құрайды және ауданы 3 108 км²-ге жетеді. Бұл штаттың бұрынғы астанасы және өзінің отарлық мұрасының көп бөлігін сақтап келген. 2002 жылы ЮНЕСКО-ның Әлемдік мұра тізіміне енді.
Goiás (also known as Goiás Velho, Old Goiás) is a municipality in the state of Goiás in Brazil. Its population was 22,381 (2020 est.) and its area is 3,108 km2. It is the former capital of the state and preserves much of its colonial heritage. In 2002, it became a UNESCO World Heritage Site.
Дүниежүзілік мұралық нысан
Ол 1937 жылға дейін Гояс штатының ескі астанасы болды, содан кейін үкімет орталығы жаңадан салынған Гоянияға көшірілді. Оны белгілі бандерант саяхатшысы Бартоломеу Буэно да Сильва құрды, оған Anhangüera есімі берілді және отарлық дәуірде Vila Boa de Goyaz ("Гоястың жақсы ауылы" ежелгі португал тілінде) деп аталды. Тарихи маңыздылығын ескере отырып, Гоястың тарихи орталығы 2001 жылы ЮНЕСКО-ның Әлемдік мұра тізіміне қосылды.
It used to be the old state capital of Goiás up until 1937 when the government seat was transferred to the then recently built Goiânia. It was founded by the famed Bandeirante explorer Bartolomeu Bueno da Silva, nicknamed the Anhangüera, and was called in colonial times Vila Boa de Goyaz ("Good Village of Goyaz" in archaic Portuguese). Given its historical importance, the historical center of Goiás was included on the UNESCO's World Heritage list in 2001.
Экономика
Өңірдің экономикасы туризмге, мал шаруашылығына және ауыл шаруашылығына тәуелді. Мал басы 241 000 болды. Басты ауыл шаруашылығы өнімдері: банан, апельсин, пальма жүрегі, күріш (2 600 гектар), бұршақ, жүгері (3 800 гектар), соя және бидай.
The economy of the region is dependent on tourism, cattle raising, and agriculture. The cattle population consisted of 241,000. The main agricultural products were bananas, oranges, hearts of palm, rice (2,600 hectares), beans, corn (3,800 hectares), soybeans and wheat.
Тарих
Гояс Велхо 1727 жылы құрылған, оның атауы еуропалықтар келгенге дейін осы аймақтың тұрғындары болған Гояз үндістеріне жасалған құрметті білдіреді. Оның үйлері, капеллалары мен шіркеулері алтын асыру дәуірінің шарықталу кезеңіне куәлік етеді. Гояс штатының тарихымен тығыз байланысқан қаланың тарихы және өткен ғасырлардағы алтынмен қашалған байлықтың іздері Museu das Bandeiras (1761 жылы салынған), доминикан монахтары құрған Colégio Sant'Ana (1879 жылы), көк және алтын түстермен боялған алтарі бар Nossa Senhora d'Abadia шіркеуі (1790 жылы салынған) және 1752 жылдан бері кеннен алынған алтынды құйған Casa da Fundição сияқты жерлерде көрініс береді. Сера-Дурада тауларымен оралынған Гояс Велхо – ақын Ана Линс дос Гимараес Пейшото Бретас (1889-1985), Кора Коралина есімімен танымал, туған қаласы. Ол 14 жасында жазуды бастағанмен, алғашқы кітабын 75 жасында жариялады. Көректену үшін кристаллданған тәттілер жасап сатқан. Ол тұрған үй, қаладағы ең көне ғимараттардың бірі, 1782 жылға дейін сақталған, қазір мұражайға айналдырылған. Мұражайда оның жиһаздары, жеке заттары, құжаттары және белгілі ақындар мен жазушылардың хаттары, мысалы, ақын Карлос Драммонд де Андраде (1902-1987) мен Баиялық жазушы Хорхе Амадо, Солтүстік-Шығыс аймағы әдебиетінің көрнекті өкілі және ел ішінде де, сыртында да ең көп оқылатын бразилиялық авторлардың бірі сақталған.
Goiás Velho was founded in 1727, its name being a tribute to the Goyaz Indians, the inhabitants of the area before the arrival of the Europeans. Its houses, chapels and churches are testimony to the height of the gold rush era. The history of the town, which is intertwined with the history of Goiás state, and certain reminders of the wealth of past centuries carved in gold, can be seen in places such as the Museu das Bandeiras, built in 1761; the Colégio Sant'Ana, founded in 1879 by Dominican friars; the church of Nossa Senhora d'Abadia, constructed in 1790, with its altar painted in blue and gold; and the Casa da Fundição, dating from 1752, where the gold from the mines was cast. Surrounded by the Serra Dourada, Goiás Velho is the native city of the poet Ana Lins dos Guimarães Peixoto Bretas (1889 1985), better known as Cora Coralina. Although she started writing at 14 years of age, she published her first book when she was 75. In order to survive, she made and sold crystallised sweets. The house where she lived, one of the oldest in the city, dating from 1782, has become a museum, containing her furniture, personal possessions, documents and letters from illustrious correspondents such as the poet Carlos Drummond de Andrade (1902 1987) and the Bahian writer Jorge Amado, one of the main representatives of the literature of the North East region and one of the most widely read Brazilian authors both inside and outside the country.
Фестивальдар
Гояс штатында ең танымал мерекелердің бірі – Пасха жексенбісіне дейінгі сәрсенбіде өтетін Фогареу шеруі. Бұл Бразилиядағы Киелі аптаның ең дәстүрлі шараларының бірі және осындай шеру тек Ангра-дус-Рейс қаласында ғана ұйымдастырылады. Салтанатты рәсім кезінде farricocos (ортағасырлық киім және капюшон киген, өкініш процессиясын сүйемелдейтін адамдар) түн ортасында қала көшелерінде барабандардың ырғағымен факелдерді алып жүгіріп, римдік сарбаздардың Исаны тұтқындауын сомдайды. Бұл дәстүр Испанияда, әсіресе Толедо мен Севильяда жылдың осы уақытында өтетін кейбір дәстүрлерге ұқсас. Қараңғылық, факелдер және бетін жапқан адамдардың жылдамдығы ортағасырлық атмосфераны жасайды. Бұл түні қала көшелерінде шайтанның бос жүріп, баршаға, әсіресе балаларға үрей келтіретініне сенді. Алғашқыда тек ер адамдар ғана қатыса алатын, бірақ қазір бұл өзгерді. Бұл мерекеде қасқыр және бассыз есек сияқты наным-сенімдер де орын алады. Көрермендер бұл тамашаны алыс-жақын елдерден аралап келеді. 2006 жылы Гояния қаласының «Диарио да Манха» газеті хабарлағандай, шеруді тамашалау үшін 10 000 турист келді. Қалада жыл сайын өтетін тағы бір маңызды фестиваль – FICA (Festival Internacional de Cinema e Video Ambiental, яки Халықаралық экологиялық кино және бейнефестиваль). FICA-ның мақсаты – қоршаған ортаға қатысты тақырыптарды қамтыған анимациялық, көркем және деректі фильмдерді ілгерілету, көрсету және марапаттау, сондай-ақ кино және экология салаларында өндіріс пен білім беру шараларын қолдау. Фестиваль жыл сайын әлемнің түкпір-түкпірінен туристерді қызықтырады.
In Goiás, one of the most popular festivals is the Procession of the Fogaréu, which occurs on the Wednesday before Easter Sunday. It is one of the most traditional events of Holy Week in Brazil and only in Angra dos Reis is a similar procession celebrated. During the ceremony the farricocos (the people dressed in medieval robes and hoods that accompany processions of penitence) simulate Jesus' arrest by the Roman soldiers by running through the streets of the town at midnight with torches to the sound of drums. There is a great resemblance with some traditions that take place in Spain at the same time of year especially in Toledo and Sevilla. The darkness, the torches, and the speed of the men with covered faces create a medieval atmosphere. It was believed that the devil was loose in the streets of the town on that night, frightening all, especially the children. Originally, only men could participate but today that has changed. Superstitions like the presence of a werewolf and a headless mule are also manifested in this popular festival. Tourists come from far and wide to witness the spectacle. In 2006, according to the Diario da Manhã a newspaper from Goiânia, 10,000 tourists came to watch the procession. Another notable festival that happens yearly in the town is the FICA (Festival Internacional de Cinema e Video Ambiental, or International Environmental Film and Video Festival). The goal of FICA is to promote, screen and award prizes to short, medium and feature length films, in the animation, fiction or documentary genres, that address environmental themes, as well as to promote actions in production and education in the film and environmental fields. Every year the festival attracts tourists from all over the world.