Пруссиялық генерал Фридрих Людвиг Гогенлохе-Ингельфинген

Кіріспе

Пруссиялық генерал (1746–1818)

Фредерик Людовик, Хогенлоге-Ингельфингеннің князі (Friedrich Ludwig Fürst zu Hohenlohe-Ingelfingen) (31 қаңтар 1746 – 15 ақпан 1818) – пруссиялық генерал.

Ерте өмір

Фредерик Людовик – Генрих Август, Хоэнлохе-Ингельфинген князінің (1715-1796) және оның әйелі Вильгельмина Элеонора Хоэнлохе-Нойенштейн-Ёрингеннің (1717-1794) үлкен ұлы болды. Оның әкесінің әкесі, Кристиан Крафт – Генрих Фредерик, Хоэнлохе-Лангенбург графының кіші ұлы еді.

Өмірбаян

Ол әскери мансабын жеті жылдық соғыстың соңғы жылдарында пруссиялықтарға қарсы күресіп, бала кезінен бастады. Бітім орнағаннан кейін пруссия армиясына қосылып, князьдік шеніне байланысты бірден майор болды; ал 1775 жылы подполковник шеніне көтерілді. 1778 жылы Фридрих Людовик Бавария мұрагерлік соғысына қатысып, сол кезде полковник атанды. Ұлы Фридрих патшаның қайтысынан аз бұрын генерал-майор шеніне өрледі және полк бастығы болып тағайындалды. Бірнеше жыл ханзада Бреслауда гарнизондық қызметте болды, 1791 жылы Берлиннің губернаторы болды. 1794 жылы Рейн маңындағы пруссия армиясының корпусына басшылық етіп, көптеген шайқастарда, әсіресе 20 қыркүйектегі Кайзерслаутерн шайқасында көзге түсті. Фридрих Людовик сол кезде пруссия армиясының ең танымал әскери қызметкері еді. Блюхер оның пруссия армиясының мақтанышына лайық көшбасшы екенін айтты. Ол әкесінен князьдікті мұраға алды және граф фон Хоймның қызына үйлену арқылы қосымша жерлерге ие болды. 1806 жылы Фридрих Людовик, енді жаяу әскер генералы, Наполеонға қарсы пруссия күштерінің сол жақ қанатына қолбасшылық етуге тағайындалды, оның бағынында пруссияның принці Людовик Фердинанд болды; бірақ мансабының кәсіби әскери емес, князьдік мансап екенін сезініп, өзінің генерал-квартирмейстеріне, қабілетсіз оберст (полковник) Кристиан Карл Август Людвиг фон Массенбахқа ықпал етуге рұқсат берді. Ұзақ уақыттан кейін Хоэнлохе мен бас қолбасшы герцог Брауншвейг арасында даулар туды, әскерлер тиімді нәтижелерге жетпей, мақсатсыз қозғалды, соңында Фридрих Людовиктің армиясы 1806 жылғы 14 қазанда Йена шайқасында Наполеонмен талқандалды. Принц шайқаста әдеттегідей жеке батылдығын көрсетіп, корпусының бір бөлігін Эрфуртқа жақын жинап, Пруссияға шегінді. Бірақ оны қуалаушылар тызды, маршал Жоахим Мурат оның корпусын Пренцлауда тоқтатып алды. 28 қазан күні таңында, Йенадан екі апта өткен соң және соғыс басталғанына үш апта болғаннан кейін, Хоэнлохе француз тарапынан берілуге қатысты екі талапты қабылдамады. Алайда, алғашқы шайқастар Пруссия үшін Пренцлау шайқасында жағдайды нашарлатты. Француздармен келіссөздер жүргізуге кеткен Массенбах кенеттен француздар оларды толық қоршап алғанын хабарлады, бұл рас емес еді. Штаб бастығының ықпалымен және Мураттың "намысына сөз беріп" 100 000 француз күші оларды қоршап алғанын естіген Хоэнлохе 10 000 сарбазымен капитуляциялады (іс жүзінде Мураттың Пренцлау маңында 12 000-нан астам әскері болды, оның ішінде 3 000 жаяу әскері ғана бар еді). Фридрих Людовиктің армиядағы бұрынғы танымалдылығы мен ықпалы ең жаман әсер етті, өйткені гарнизон командирлері жігерлерін жоғалтып, оның үлгісін ұстанды. Пасеваль капитуляциясы 29 қазанда, Штеттин капитуляциясы 29-30 қазан түнінде, ал Кустрин 1 қарашада берілді. Қараша айы аяқталарға дейін Магдебург қоршауы капитуляциямен аяқталды. Эльба өзенінің батысында Хамельн, Ниенбург және Плассенбург қоршаулары да Пруссия үшін жаман аяқталды. Францияда екі жыл тұтқын болғаннан кейін Фридрих Людовик Славьице сарайына (Шлосс Славенциц) және оның иеліктеріне зейнетке шықты, қайтыс болғанға дейін өзін-өзі уақытша оқшаулап өмір сүрді. Ол 1806 жылдың тамыз айында, Төртінші коалиция соғысы басталмас бұрын, Вюртемберг билігінің бағыныштылығымен медиацияланған билеуші болғысы келмегендіктен, князьдікті үлкен ұлына тапсырды.

He began his military career as a boy, serving against the Prussians in the last years of the Seven Years' War. Entering the Prussian army after the peace, he was, as a result of his princely rank, at once made a major; and in 1775 he was elevated to lieutenant colonel. In 1778 Frederick Louis took part in the War of the Bavarian Succession and at about the same time was made a colonel. Shortly before the death of King Frederick the Great, he was promoted to the rank of major general and appointed Chief of a Regiment. For some years the prince did garrison duty at Breslau, until in 1791 he was made governor of Berlin. In 1794 he commanded a corps in the Prussian army on the Rhine and distinguished himself greatly in many engagements, particularly in the Battle of Kaiserslautern on 20 September. Frederick Louis was at this time the most popular soldier in the Prussian army. Blücher wrote of him that he was a leader of whom the Prussian army might well be proud. He succeeded his father in the principality, and acquired additional lands by his marriage with a daughter of Count von Hoym. In 1806 Frederick Louis, now a general of infantry, was appointed to command the left wing of the Prussian forces opposing Napoleon, having under him Prince Louis Ferdinand of Prussia; but, feeling that his career had been that of a prince and not that of a professional soldier, he allowed his quartermaster general, the incompetent Oberst (Colonel) Christian Karl August Ludwig von Massenbach to influence him unduly. Disputes soon broke out between Hohenlohe and the commander in chief the Duke of Brunswick, the armies marched hither and thither without effective results, and finally Frederick Louis's army was almost destroyed by Napoleon at the Battle of Jena on 14 October 1806. The prince displayed his usual personal bravery in the battle, and managed to rally a portion of his corps near Erfurt, whence he retreated into Prussia. But the pursuers followed him up closely and Marshal Joachim Murat intercepted his corps at Prenzlau. On the morning of 28 October, a fortnight after Jena and three weeks after the beginning of hostilities, Hohenlohe refused two French demands that he surrender. However, the initial fighting went against the Prussians in the Battle of Prenzlau. Massenbach, who had gone to negotiate with the French, suddenly turned up with the news that the French completely surrounded them, which was untrue. Influenced by his chief of staff and assured by Murat "on his honour" that 100,000 French had encircled his forces, Hohenlohe capitulated with 10,000 men (in fact, Murat had no more than 12,000 near Prenzlau, including only 3,000 infantry). Frederick Louis's former popularity and influence in the army had now the worst possible effect, for the commandants of garrisons everywhere lost heart and followed his example. The capitulation of Pasewalk occurred on 29 October, the capitulation of Stettin on the night of 29–30 October, and Küstrin surrendered on 1 November. Before the month of November was over, the Siege of Magdeburg ended in a capitulation. West of the Elbe River, the Sieges of Hameln, Nienburg, and Plassenburg also ended badly for Prussia. After two years spent as a prisoner of war in France, Frederick Louis retired to Sławięcice Palace (Schloss Slawentzitz) and its estates, living in self imposed obscurity until his death. He had, in August 1806, just before the outbreak of the War of the Fourth Coalition, resigned the principality to his eldest son, not being willing to become a mediatized ruler under Württemberg suzerainty.

Өлім

Фредерик Людовик 1818 жылы Жоғарғы Силезиядағы Славенцицте қайтыс болды. Оның орнын ұлдары Август, Хоэнлохе-Эрингеннің ханзадасы және ханзада Адольф цу Хоэнлохе-Ингельфинген басты.