Жұгал сүйегі: құрылысы, қасиеттері және эволюциясы
Jugal bone
Жұгал сүйек – көптеген жорғалаулылар, қосмекенділер мен құстарда кездесетін шақыр сүйек. Мамырсоңдарда мальар немесе зигоматик деп аталады. Құрамы, орны және қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Югал - көптеген дертіксіздерде, екімекенділерде және құстарда кездесетін бас сүйек. Сүтқоректілерде югалды көбінесе малар немесе зигоматик деп атайды. Ол төртбұрышты-жақ сүйек және жоғарғы жақ сүйектерімен, сондай-ақ түрлеріне қарай өзгеше болатын басқа сүйектермен байланысты.
The jugal is a skull bone found in most reptiles, amphibians and birds. In mammals, the jugal is often called the malar or zygomatic. It is connected to the quadratojugal and maxilla, as well as other bones, which may vary by species.
Анатомия
Жүгірткі сүйегі бас сүйегінің екі жағында, көз шеңбері аймағында орналасқан. Ол бас сүйегіндегі бірнеше шайнау бұлшық еттерінің басталуына қатысады. Жүгірткі және жас сүйектері – ататектердегі көз шеңбері қатарынан қалған жалғыз екі сүйек: префронтальды, постфронтальды, пост-орбитальды, жүгірткі және жас сүйектері. Даму кезінде жүгірткі сүйегі тері сүйегінен пайда болады.
The jugal bone is located on either side of the skull in the circumorbital region. It is the origin of several masticatory muscles in the skull. The jugal and lacrimal bones are the only two remaining from the ancestral circumorbital series: the prefrontal, postfrontal, postorbital, jugal, and lacrimal bones. During development, the jugal bone originates from dermal bone.
Динозаврлар
Бұл сүйек толық бас сүйегі сақталмаған жағдайларда (мысалы, палеонтологиядағы динозаврларда) жалпы ерекшеліктерді анықтауда маңызды рөл атқарады. Кейбір динозаврлар тұқымдарында югал, анторбитальдық немесе инфратемпоральдық тесіктің төменгі жиегінің бір бөлігін, немесе екеуін де құрайды. Көбінесе бұл сүйек төртбұрышты сүйек, пост-орбиталь, жас сүйек және жоғарғы жақ сүйегімен байланысады. Пентацератопс сияқты мүйізді динозаврларда югал сүйегі қалыңдап, ұшына қарай жиырылады, осы себепті палеонтологтар оны "югал мүйізі" деп атайды.
This bone is considered key in the determination of general traits in cases in which the entire skull has not been found intact (for instance, as with dinosaurs in paleontology). In some dinosaur genera the jugal also forms part of the lower margin of either the antorbital fenestra or the infratemporal fenestra, or both. Most commonly, this bone articulates with the quadratojugal, the postorbital, the lacrimal, and the maxilla. In horned dinosaurs, like Pentaceratops, the jugal bone is thick and comes to a point, which has led paleontologists to refer to it as the "jugal horn".
Жыртқыш жануарларда
Ертедегі дертілдердің бастапқыда төменгі уақтық жоғасы (кейде уақтық арка деп те аталады) болған, онда жақ сүйектің артқы жағы квадратжақ сүйекпен жанасады. Бұл құрылым түрлі топтарда көп рет жойылып, қайта пайда болған.
The earliest reptiles primitively had a lower temporal bar (also referred to as a temporal arcade) where the posterior of the jugal bone contacts the quadratojugal. This structure has been repeatedly lost and regained in various groups.
Құстарда
Басқа көптеген жорғалаушыларда қабырғалық сүйек қалың және бағана тәрізді болса, құстарда ол жұқа және тірек тәрізді болады. Бұл бас сүйектің салмағын азайтуға және бас сүйектің кинезисін жеңілдетуге мүмкіндік береді деп саналады.
While the jugal bone is thick and straplike in most other reptiles, the jugal bone is thin and strutlike in birds. This is thought to reduce the weight of the skull and facilitate cranial kinesis.
Сүтқоректілерде
Сүтқоректілерде, адамдарды қоса алғанда, югаль сүйегі көбінесе зигома деп аталады. Ол бет пішінін қалыптастыруға, көзді зақымдардан қорғауға және бет бұлшықтарының бекітілуіне арналған орындарды қамтамасыз етуге көмектеседі. Зигома массетер бұлшығының басталуы және шайнау күштеріне қарсы тұру нүктесі ретінде маңызды қызметтер атқарады. Алдын ала зерттеулер қазіргі заманғы адам популяцияларының тегін анықтауда зигома құрылымының айырмашылықтары пайдалы болуы мүмкін екенін көрсетеді.
In mammals, including humans, the jugal bone is more commonly referred to as the zygoma. It assists in constructing the facial contour, protecting the eye from damage, and providing attachment sites for facial muscles. The zygoma provides important functions as the origin of the masseter muscle and as a point of resistance for masticatory forces. Preliminary studies also indicate that variation in zygomatic structure may be useful in determining ancestral origins of modern human populations.