Уильям Престон: Шотландиялық жазушы, редактор және лекторы
William Preston (Freemason)
Уильям Престон (1742-1818) – шотланд жазушысы, редактор, лекторы. Лондонға қоныс аударып, «Масондық иллюстрациялары» еңбегін жариялаған. Масондық лекциялар жүйесін құрған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд жазушысы, редакторы және лекторы (1742–1818) Уильям Престон
Scottish author, editor and lecturer (1742–1818)
other persons named William Preston
Уильям Престон (7 тамыз 1742 – 1 сәуір 1818) – Эдинбургте дүниеге келген шотланд жазушысы, редакторы және лекторы. Ол мектепте және колледжде оқығаннан кейін, әкесі қайтыс болған соң оның қамқоршысы болған лингвист Томас Руддиманның хатшысы болды. Томас қайтыс болғаннан кейін Престон Томас ағасы Уолтер Руддиманның баспаханасында жұмыс істеді. 1760 жылы ол Лондонға көшіп, баспагер Уильям Стреханмен бірге көрнекті мансапты бастады. Ол масон болып, оқыту лекцияларының жүйесін құрды және бірнеше рет қайта басылған «Масондық туралы иллюстрациялар» атты еңбегін жариялады. Престон басшылығымен Антиквар ложасы «Модернс» Ұлы ложасынан бөлініп, он жыл бойы «Трент өзенінің оңтүстігіндегі бүкіл Англияның Ұлы ложасы» атанды. Ол ұзақ аурудан кейін 1818 жылдың 1 сәуірінде қайтыс болды және Санкт-Пол соборында жерленді.
William Preston (7 August 1742 – 1 April 1818) was a Scottish author, editor and lecturer, born in Edinburgh. After attending school and college he became secretary to the linguist Thomas Ruddiman, who became his guardian on the death of his father. On the death of Thomas, Preston became a printer for Walter Ruddiman, Thomas' brother. In 1760 he moved to London and started a distinguished career with the printer William Strahan. He became a Freemason, instituting a system of lectures of instruction, and publishing Illustrations of Masonry, which ran to several editions. It was under Preston that the Lodge of Antiquity seceded from the Moderns Grand Lodge to become "The Grand Lodge of All England South of the River Trent" for ten years. He died on 1 April 1818, after a long illness, and was buried in St Paul's Cathedral.
Ерте өмір
Престон 1742 жылдың 7 тамызында Эдинбургте дүниеге келді. Оның әкесі, сондай-ақ Уильям Престон, заңгердің бір түрі – мөртабанның хатшысы болды. Оның екінші және жалғыз тірі қалған баласы классикалық білім алуға ынталандырылды, алты жасында Эдинбургтегі Корольдік жоғары мектепке қабылданды, онда ол латын тілінде өте жақсы оқып, грек тілін де оқыған болар еді. Ол классикалық зерттеулерін колледжде жалғастырды, содан кейін соқыр болғандықтан көмекке мұқтаж болған классикалық ғалым Томас Руддиманның хатшысы болды. Осы уақытта Престон әкесінің денсаулығы нашарлап, нашар инвестициялар жасауы мен 1745 жылғы көтерілісте дұрыс жақты таңдамауы салдарынан қаржылық жағдайы да қиын болды. 1751 жылы Руддиман қайтыс болғаннан кейін, жас Уильямның қамқоршысы болды. Ол Томас Руддиманның інісі Уолтер Руддиманның баспаханасында шәкірттікке алынды, бірақ Томас 1757 жылы қайтыс болғанға дейін уақытының көп бөлігін оған оқып, оның еңбектерін көшіріп, редакциялаумен өткізді. 1760 жылы Руддиманның ұсынған хаттарымен Престон Лондонға келді, онда ол Уильям Стреанмен жұмысқа орналасты, кейіннен Корольдің баспашысы болған және Престонмен бір мектепте оқыған бұрынғы оқушы. Ол өмірін редактор ретінде осы жерде өткізіп, Дэвид Юм және Эдвард Гиббон сияқты жазушылардың құрметіне ие болды.
Preston was a born in Edinburgh, on 7 August 1742. His father, also William Preston, was a Writer to the Signet, a form of solicitor. His second, and only surviving child, was encouraged in Classical studies, entering the Royal High School, Edinburgh at six, where he shone in Latin, and would also have studied Greek. He continued his classical studies at college, before becoming secretary to Thomas Ruddiman, a classical scholar whose blindness now necessitated such help. Meanwhile, Preston senior's health and fortunes declined, due to bad investments and supporting the wrong side in the 1745 rebellion. On his death, in 1751, Ruddiman became young William's guardian. He was apprenticed to the printer, Walter Ruddiman, Thomas' brother, but until Thomas' death in 1757 spent most of his time reading to him, and transcribing and copy editing his work. In 1760, furnished with letters of introduction by Ruddiman, Preston arrived in London, where he took employment with William Strahan, later to become the King's Printer, and a former pupil of the same school as Preston. Here he would spend his professional life as an editor, earning the respect of writers such as David Hume and Edward Gibbon.
Фримасондық
Престон Лондонға келгеннен кейін көп ұзамай, Англия астанасында тұратын Эдинбург масондарының бір тобы өздерін ложа ретінде құруды шешті. Шотландияның Ұлы ложасы оларға конституция бере алмайтынын түсінді, себебі олар астанадағы Ескілердің Ұлы ложасының билігін мойындады. Сондықтан, олар 1763 жылдың 20 сәуірінде Strand көшесіндегі "Ақ жүрек" тавернасында No 111 ложасы ретінде құрылды. Осы жиында Престон олардың екінші кіріктірілгені болған болуы мүмкін. Олар өздерінің бөлігі болған салыстырмалы түрде жаңа Ұлы ложаның мәртебесіне қанағаттанбады, сондықтан Престон және басқа бірнеше адам Англияның түпнұсқа Ұлы ложасына қарасты ложаға қатыса бастады және ағайындарын адалдығын өзгертуге көндірді. Осыған сәйкес, 1764 жылдың 15 қарашасында Ескілердің No 111 ложасы "Заманауилар" деп жаңа ғана атала бастаған конституция бойынша Каледонияның No 325 ложасына (қазір 134) айналды. "Ескі" және "Заманауи" терминдері тиісті конституцияларда қолданылатын рәсімдерді білдіреді, Ұлы ложалардың жасын емес. Адалдықтың өзгеруі Каледония ложасы мен олардың бұрынғы Ұлы ложасы арасында өткір хат алмасуға себеп болды. Кейін Каледония ложасы Корольдік аркалық масондығының алғашқы Ұлы тарауының маңызды бөлігіне айналды. Престон көп ұзамай масондық зерттеулердің кең ауқымды бағдарламасын бастады. Ол мүмкіндігінше сұхбат алып, Ұлыбритания мен шетелдегі масондармен кеңінен хат алмасып, масондық білімнің мол қорын жинады, оны бастапқыда масондықтың үш дәрежесіне байланысты лекцияларды түсіндіруге және ұйымдастыруға қолданды. Ол достарымен аптасына бір-екі рет кездесіп, өз баяндамасын сынап, жетілдіріп отырды. 1772 жылдың 21 мамырында ол Strand көшесіндегі Crown and Anchor тавернасында өзінің жүйесімен Ұлы офицерлер мен басқа да көрнекті масондарды таныстыру үшін гала кешін ұйымдастырды, бұл үшін ол көп шығын жұмсады. Сол күні оның сөйлеген сөзінің сәттілігі сол жылдың соңында оның "Масондық туралы иллюстрациялар" атты еңбегін жариялауға әкелді, ол автордың өмірінде он екі ағылшын тілінде басылып шықты, сондай-ақ басқа тілдерге аударылды. 1774 жылы ол өзінің материалдарын Fleet Street көшесіндегі Mitre Tavern тавернасында өткізген лекциялық курстарға жинақтады. Әр дәрежеге бір гинеядан он екі лекция оқылды. Галада Ескілік ложасының екі мүшесі болды (бұрын Goose and Gridiron ретінде Ұлы ложаның негізін қалаушылардың бірі). Джон Боттомли сол кезде ложаның шебері болды, ал Джон Нортхоук Престонның Страхан баспасындағы әріптесі болды. Ескілік ложасы мүшелерінің азаюынан зардап шекті, осы екі адам Престонды жалдап, ложаны қайта жаңғырту идеясын ойлап тапты. Ол 1774 жылдың 1 маусымында мүше болып сайланды. Ол мүше ретінде алғаш рет қатысқанда, екі аптадан кейін ложаның шебері болып сайланды. Ложа осылай гүлденді, бұл Бро Нортхоукқа ұнамады. Ол қазір ложаға жиналған жас масондардың барлығы Престонның шәкірттері екенін, бұл оған үш жарым жыл бойы шебер креслосында отыруға мүмкіндік берді деп шағымданады.
Shortly after Preston's arrival in London, a group of Edinburgh Freemasons living in the English capital decided to form themselves into a lodge. The Grand Lodge of Scotland felt they could not grant them a constitution, as they recognised the jurisdiction of the Antients' Grand Lodge in the capital. They were accordingly constituted as Lodge no. 111 at the "White Hart" in the Strand on 20 April 1763. It may have been at this meeting that Preston became their second initiate. Unhappy with the status of the relatively new Grand Lodge which they found themselves part of, Preston and some others began attending a lodge attached to the original Grand Lodge of England, and persuaded their brethren to change allegiance. Accordingly, on 15 November 1764, Lodge no 111 of the Antients became Caledonian Lodge no 325 (now 134), under a constitution which was just starting to be known as the "Moderns"; Antient/ancient and Modern referred to the ritual used by the respective constitutions, not to the age of the Grand Lodges. The shift of allegiance occasioned some vitriolic correspondence between Caledonian Lodge and their former Grand Lodge. Caledonian Lodge then became the major component in the first Grand Chapter of Royal Arch Masonry. Preston soon began an extensive program of masonic research. Interviewing where he could, and entering into an extensive correspondence with Freemasons in Britain and overseas, he built a vast storehouse of masonic knowledge, which he applied initially to explaining and organising the lectures attached to the three degrees of Freemasonry. He met with friends once or twice a week to test and refine his presentation, and on 21 May 1772 he organised a Gala at the Crown and Anchor in the Strand at his own considerable expense, to introduce the Grand Officers and other prominent masons to his system. The success of his oration on that day led to the publication, later that year, of his Illustrations of Masonry, which ran to twelve English editions in the authors lifetime, as well as being translated into other languages. In 1774 he organised his material into lecture courses, delivered by him at the Mitre Tavern, Fleet Street. There were twelve lectures per degree, at one guinea per degree. Present at the Gala were two members of the Lodge of Antiquity (once, as the Goose and Gridiron, a founder of the Grand Lodge). John Bottomley was then the Master, and John Noorthouck a colleague of Preston at Strahan's printing firm. Antiquity was suffering from declining membership, and these two men conceived the idea of reviving their lodge by recruiting Preston. He was elected a member, in absentia, on 1 June 1774. On his first attendance as a member, a fortnight later, he was elected Master of the lodge. The lodge accordingly flourished, which somehow displeased Bro Noorthouck. He complained that the younger masons who now flocked to the lodge were all Preston's creatures, which had enabled him to stay in the chair for three and a half years.
Мұра
Престонның Ұлы Ложадан қуылғаны масондыққа оның қосқан үлесінің азаюын білдірді. 1781 жылы отставкаға кеткен кезде ол бір жыл бойы ложаға келмеген. Оның ағалары оны бес жылдан кейін қайта оралуға көндірді, бұл тағы бір төмендеу кезеңін тоқтатты. Ол қарсылық көрсеткен Ұлы Ложадағы жер аударылу кезеңінде бірнеше ложаны құрғанын айтты, бірақ олардың тек екеуі ғана расталды. Қазіргі заманғы ложаға қайта қабылдануымен бірге ол Хародим орденін (немесе Ұлы Бапты) құрды, ол оның лекцияларында баяндалған масондық туралы өз ойларын жеткізуге арналған құрал болды. Бұл орден шамамен 1800 жылы тарап кетті. Престон екі Ұлы Ложаның бірігу процесіне қатыспады және бұл мәселеде ешқандай пікір білдірмеді. Оның масондық мұрасының ең бастысы – оның "Масондық суреттері" еңбегі болып табылады, ол оның 1818 жылы ұзақ аурудан кейін қайтыс болғаннан соң да жаңа басылымдармен жарияланып тұрды. Престонның ұзаққа созылған әсері – масондықты барлар мен дастарханнан ауыстырып, оған зихилықпен қарауға мүмкіндік бергенінде. Престон сонымен қатар Ұлы хатшы Джеймс Хесселтин және Томас Данкерлимен бірге масондық жиналыстарын мейрамханалардан арнайы масондық ғимараттарына көшірумен байланысты.
Preston's expulsion from Grand Lodge signaled a great reduction in his contribution to Freemasonry. He had been absent from lodge for a year when he resigned in 1781. His brethren persuaded him to return five years later, which halted another period of decline. He claimed to have warranted several lodges in his period of exile in a rebel grand lodge, but only two have been verified. About the time of his re admission to the Moderns, he founded the Order (or Grand Chapter) of Harodim, which was a vehicle for his own ideas about masonry as expressed in his lectures. This died out in about 1800. Preston took no part, and passed no public comment, in the long process of unification of the two Grand Lodges. His major masonic legacy must be considered to be his Illustrations of Masonry, which continued to new editions after his death, after a long illness, in 1818. Preston's lasting impact is in drawing the perception of Freemasonry away from the bar and the dining table, and giving it a more cerebral appeal. Preston is also associated, with Grand Secretary James Heseltine and Thomas Dunckerley, with the movement of Masonic meetings from taverns into dedicated Masonic buildings.