Шотландиялық жазушы Алан Уорнер және оның шығармалары
Alan Warner
Алан Уорнер – шотланд жазушысы, «Morvern Callar» және «The Sopranos» романдарының авторы. Өмірбаяны, шығармашылығы және әдебиетке қатысуы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд жазушысы Алан Уорнер (1964 жылы туған) – шотланд жазушысы. Ол Обан қаласына жақын Коннелде өскен. Оның романдарының ішінде «Морверн Каллар» және «Сопранолар» бар. «Сопранолар» романы «Мәңгілік жәрдем әйелдері» пьесасына және одан кейін түсірілген «Біздің әйелдер» фильміне әсер етті.
Scottish novelist
Alan Warner (born 1964) is a Scottish novelist who grew up in Connel, near Oban. His novels include Morvern Callar and The Sopranos – the latter being the inspiration for the play Our Ladies of Perpetual Succour and its subsequent film adaptation, Our Ladies.
Ерте өмір
Уорнердің әкесі Екінші дүниежүзілік соғыста қызмет еткен Йоркширлік еді. Оның ата-анасы ол дүниеге келгенде қырық жаста болған. Олар Мулл қаласында көмір жеткізу бизнесін, Килчоан қаласында дүкен, ал Обан қаласында шағын қонақ үй жүргізді. 1963 жылы Обан паром терминалына жақын орналасқан 42 бөлмелі Marine қонақ үйін сатып алды. Ол Обан орта мектебінде оқыды, ал он бес жасында үш роман сатып алғаннан кейін оқуға деген қызығушылығы оянды, олардың мұқабаларында жыныстық мән-жайы бар әңгімелер жазылған: Чарльз Веббтің «Бітіруші», Андре Жидтің «Адамгершіліксіз» және Альберт Камюдің «Шеттен келген». 2011 жылы «Шотландия кітаптарына шолу» журналына берген сұхбатында ол былай деді: «Романдар – тек басқа жерлерде ғана пайда болған және Уолтер Скотт заманында Шотландияда жойылған өнер түрі деп есептедім. Бұл өте қызық, бірақ шынайы болжам. Екінші жағынан, жергілікті кітап дүкендері Скотттың кітаптарына толы болғандықтан және қазіргі шотланд әдебиетінің бірде-бір туындысы болмағандықтан осылай болды деп айтуға болады». Лондонға көшкеннен кейін ол Элинг колледжінде оқыды. Шотландияға оралғаннан кейін Глазго университетінде оқыды, онда Жозеф Конрад және өзіне-өзі қол салу тақырыбында диссертация қорғады. Содан кейін ол испандық рейв-сахнасында белсенділік танытып, Шотландияда локомотив машинисінің көмекшісі, музыкант және бармен болып жұмыс істеді.
Warner's father was a Yorkshireman who served in World War Two. His parents were in their forties when he was born, and ran a coal delivery business in Mull, a shop in Kilchoan, and a small hotel in Oban, before in 1963 buying the 42 bedroom Marine Hotel, close to Oban ferry terminal. He attended Oban High School, and his interest in reading was sparked when he was fifteen, after he bought three novels whose covers suggested stories with a sexual dimension: Charles Webb's The Graduate, André Gide's The Immoralist and Albert Camus' The Outsider. He explained in an interview with the Scottish Review of Books in 2011: "I had presumed novels were an art form which only happened elsewhere and had died out in Scotland around the time of Walter Scott. What a very curious but genuine assumption. On the other hand, I could argue this was because local bookshops were stuffed with Scott and not a single work of modern Scottish literature." After moving to London, he studied at Ealing College. On his return to Scotland, he studied at Glasgow University, where he wrote a dissertation on Joseph Conrad and the theme of suicide. He then spent some time participating in the Spanish rave scene, before working in Scotland as a train driver's assistant, musician and barman.
Роман және басқа да көркем әдебиеттер
Уорнердің дебюттік романы, 1995 жылғы «Morvern Callar» романы Сомерсет Моэм сыйлығын жеңіп алды. Одан кейін 1997 жылы «These Demented Lands» жарық көрді, ол «Encore» сыйлығына ие болды. Оның үшінші романы «Сопранолар» (1998) Saltire Society’s Scottish Book of the Year Award сыйлығын жеңіп алды. Содан бері ол «Жолаушы» (2002) – фантастикалық және сюрреалистік қара комедия, «Құрттар мені жұмаққа жеткізе алады» (2006) – ауру испандық playboy-дың естеліктері, «Сопранолар» романының жалғасы «Жарқын аспандағы жұлдыздар» (2010), 1973 жылғы «Өліктің педалі» (2012) – өмірге келу романы, Тэтчер Британиясындағы екі жас жазушы туралы комедия «Олардың еріндері тәлкек туралы айтады» (2015) және 1970-жылдардағы британдық рок-жұлдызы мен оның шағын үйінің күзетшісі туралы комедиялық сатира «Kitchenly 434» (2021) жариялады. Оның «After the Vision» повесі «Children of Albion Rovers» (1997) антологиясында, ал «Bitter Salvage» әңгімесі Сара Чемпион құрастырған «Disco Biscuits» (1997) антологиясына енді.
Warner's debut novel, the acclaimed Morvern Callar (1995), won a Somerset Maugham Award. It was followed by These Demented Lands (1997), which won the Encore Award. His third novel The Sopranos (1998) won the Saltire Society's Scottish Book of the Year Award. Since then he has published The Man Who Walks (2002), an imaginative and surreal black comedy; The Worms Can Carry Me to Heaven (2006), which imagines the reminiscences of a sickly Spanish playboy;The Stars in the Bright Sky (2010), a sequel to The Sopranos; The Deadman's Pedal (2012), a coming of age novel set in 1973 4; Their Lips Talk of Mischief (2015), a comedy about two aspiring writers in Thatcher's Britain; and Kitchenly 434 (2021), a comedic satire set in the 1970s about a British rock star and the caretaker of his country house retreat. His novella 'After the Vision' appeared in the anthology Children of Albion Rovers (1997), and his short story 'Bitter Salvage' was included in Disco Biscuits (1997), an anthology edited by Sarah Champion.
Өз шығармаларын бейімдеу
Морверн Каллар Линн Рамзи режиссерлік еткен фильмге бейімделді. "Сопранолар" Алан Шарп пен Майкл Катон-Джонс тарапынан экранға көшірілді. 2019 жылы "Біздің әйелдер" деген атпен шыққан фильмді Катон-Джонс түсірген. Ли Холлдың "Мәңгілік жәрдем әйелдері" пьесасы "Сопранолар" романы негізінде жазылған және 2015 жылы Вики Федерстоун режиссерлігімен, тікелей музыкамен премьераланды.
Morvern Callar has been adapted as a film, directed by Lynne Ramsay. The Sopranos has been adapted for the screen by Alan Sharp and Michael Caton Jones. Released under the title Our Ladies in 2019, it was directed by Caton Jones. A play by Lee Hall, Our Ladies of Perpetual Succour, was based on The Sopranos and premiered in 2015, directed by Vicky Featherstone and featuring live songs.
Марапаттары мен марапаттары
Уорнердің алғашқы үш романының барлығы сыйлықтарға ие болды, оның ішінде Сомерсет Моэм сыйлығы да бар. 2003 жылы Granta журналы оны «Жас британдық роман жазушылардың ең үздік жиырмалығына» қосты. 2010 жылы оның «Жарқын аспандағы жұлдыздар» романы Ман Букер сыйлығының ұзақ тізіміне енді. 2013 жылы «The Deadman's Pedal» романы үшін Джеймс Тейт Блэк естелік сыйлығымен марапатталды.
Warner's first three novels all won awards, notably a Somerset Maugham Award. In 2003, he was named by Granta magazine as one of twenty 'Best of Young British Novelists'. In 2010, his novel The Stars in the Bright Sky was included in the longlist for the Man Booker Prize. In 2013, he was awarded the James Tait Black Memorial Prize for his novel The Deadman's Pedal.
Қайталанатын тақырыптар мен мотивтер
Алан Уорнердің романдары көбінесе Обанға едәуір ұқсас "Порт" деп аталатын жерде өрбиді. Ол 1970-ші жылдардағы Krautrock тобы Can-ға жоғары баға беретіні мәлім; оның үш кітабында бұрынғы топ мүшелеріне арналған алғы сөздер бар (Morvern Callar Холгер Чукайға, The Man Who Walks Майкл Каролиге және Kitchenly 434 Ирмин Шмидтқа), сондай-ақ Уорнер олардың Tago Mago альбомы туралы кітап жариялаған.
Alan Warner's novels are mostly set in "The Port", a place bearing some resemblance to Oban. He is known to appreciate the 1970s Krautrock band Can; three of his books feature dedications to former band members (Morvern Callar to Holger Czukay,The Man Who Walks to Michael Karoli and Kitchenly 434 to Irmin Schmidt), and Warner has published a book about their album Tago Mago.
Жеке өмірі мен педагогикалық мансабы
Уорнер қазіргі уақытта Шотландия мен Испанияның Хавея қаласы арасында уақытын бөліп отыр. 2019 жылы ол Эдинбург университетінің жазушы резиденті болып тағайындалды (2016 жылдан бастап). 2019 жылы Абердин университетінде шығармашылық жазу бойынша аға лекторы болып жұмыс істеді. 2016 жылы Scotiabank Giller Prize сыйлығының қазылар алқасының құрамына кірді.
Warner currently splits his time between Scotland and Javea, Spain. In 2019 he was appointed the Writer in Residence at the University of Edinburgh in 2016. In 2019, he became senior lecturer in creative writing at the University of Aberdeen. He was a member of the jury for the 2016 Scotiabank Giller Prize.