Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландиядағы Қара Аралдағы қамал. Ормонд қамалы (Caisleán Urmhumhan) - Ирландияның Типперри графтығындағы Каррик-он-Суирдің шығыс жағында Суир өзенінің бойында орналасқан қамал. Қазіргі қамалдың ең көне бөлігі - 15 ғасырдың ортасында салынған қабырғалы қамал, солтүстік-шығыс және солтүстік-батыс бұрыштары мұнаралармен бекітілген.
the Castle on the Black Isle, Scotland
Ormond Castle (Caisleán Urmhumhan) is a castle on the River Suir on the east side of Carrick on Suir, County Tipperary, Ireland. The oldest part of the existing castle is a mid 15th century walled bawn, cornered on the northeast and northwest by towers.
Ормонд қамалының тарихы
1315 жылға дейін салынған түпнұсқа қамал сол жылы Уолл отбасынан тартып алынғаннан кейін Бетлер отбасының меншігіне өтті. Джеймс Батлер кейін Ормонд графының 1-ші титулын алды.
Built before 1315, the original castle was acquired that year by the Butler Family after it was taken from the Wall Family. James Butler would eventually be granted the title 1st Earl of Ormond.
Елді мекен
1565 жылдан кейін Томас Батлер, Ормондтың 10-шы графы, көп жылдар бойы Анна Болейн арқылы королева Елизавета I-нің сарайында болды. Ол Англиядан Елизавета стиліндегі архитектураға деген құрметін алып келді және мүлікке Тюдор стиліндегі сарай салды, бұл Ирландиядағы алғашқы осындай сарай болды. Сарай, сонымен қатар, Ирландиядағы тым қатаң заңсыз және құпия католик шіркеуінің Елизавета дәуіріндегі мартирологиясы үшін де маңызды. Ормонд қамалында Ормондтың 10-шы графы Томас Батлердің қонағы ретінде болған кезде, архиепископ Дермот О’Харли, кейіннен ресми түрде танылған 24 ирландтық католик шейітінің ең танымалдарының біріне айналған, 1583 жылдың қыркүйегінде бұрынғы мейманы барон Слейнмен кездесті. Барон өзінің және отбасының қауіпті жағдайға тап болғанын түсіндірді, ал архиепископ оған ерікті түрде бірге сапарға шығып, Дублин қамалында бас беруге келісті. Осы уақытта, өзінің жақтас протестанттығына қарамастан, Ормонд графы үйіндегі қонақты тұтқындау үшін қолданған алдауға қатты ашуланып, ренжіді, содан кейін архиепископ О’Харлиді жазалаушылардан құтқару үшін бар күшін сарп етті. 17 ғасырда бұл үй Джеймс Батлер, «Ормондтың Ұлы герцогы» үшін сүйікті орын болды, бірақ Батлерлер 1688 жылы Джеймс қайтыс болғаннан кейін оны тастап кетті. Үй 20 ғасырдың ортасына дейін Батлер отбасының меншігінде болды. 1947 жылы үй тарихи құрылымдарды қалпына келтірген ирландиялық мемлекеттік органдарға берілді. Сарайдың көрінісін екі қабаттағы терезелер және қасбеттің ортасындағы галереяның терезелері әсемдейді. Бірінші қабаттағы галереяда екі өрнекті тас мұржасы, Елизавета дәуіріндегі гипстен жасалған төбе және фриз бар. Сарайдың U пішіні қамалдық қоршаудың солтүстігіне іргелес жатқан шағын ауланы қоршап тұрады. Сарайда екі қабат және шатырлы мансарда бар. Ең маңызды қалпына келтіру жұмысы – фасадтың бірінші қабатындағы ұзын галерея болды, онда төбе көбінесе құлаған. Бұл бөлмеде бір кезде гобелендер ілінген, 1565 жылы салынған тамаша әк тас мұржасы және Елизаветаның бейнесімен қатар Әділеттілік пен Теңдік суреттері бар. Ол өзінің туысына бір күні келіп кететінін уәде еткен деседі.
Sometime after 1565, Thomas Butler, 10th Earl of Ormonde, spent many years at the court of his cousin, through Anne Boleyn, Queen Elizabeth I. He carried from England a regard for Elizabethan style architecture, and added a Tudor manor house to the property, the first of its kind in Ireland. The manor house is also important to the Elizabethan era martyrology of the strictly illegal and underground Catholic Church in Ireland. While staying in Ormonde Castle as a guest of Thomas Butler, 10th Earl of Ormond, Archbishop Dermot O'Hurley, who would become one of the most celebrated of the 24 formally recognized Irish Catholic Martyrs, was met there by his former host, Baron Slane, in September 1583. The Baron explained the imminent danger to both himself and his family and in return, the Archbishop voluntarily agreed to travel with him and surrender at Dublin Castle. Meanwhile, despite his own militant Protestantism, the Earl of Ormonde was greatly offended and distressed at the trickery used in the arrest of a guest in his house, and afterwards he did everything he could in vain to rescue Archbishop O'Hurley from the executioners. In the 17th century the house was a favourite residence for James Butler, the 'Great Duke of Ormonde,' but the Butlers abandoned the home after James' death in 1688. The home remained a possession of the Butler family until the mid 20th century. In 1947 the house was given over to Irish State agencies who restored the historic structures. The manor house is enhanced by the mullioned windows on both floors to the front and the oriel windows of the porch in the centre of the facade. The gallery on the first floor features two carved stone chimney pieces and a ceiling and frieze of Elizabethan plaster work. The U shape of the manor house surrounds a small courtyard that abuts the north of the castle's bawn. The manor has two floors and a gabled attic. The most notable restoration achievement was that of the long gallery on the first floor of the facade, where the ceiling had largely collapsed. This room, once hung with tapestries, has a magnificent limestone fireplace bearing the date 1565, and has stucco representations of Queen Elizabeth flanked by Equity and Justice. It is said that she had promised her cousin that she would one day visit.
АҚШ-тағы атаулар
Ормонд плантациясы үйі, Луизиана штатының Сент-Чарльз приходында, 1805 жылдан 1819 жылға дейін иесі болған полковник Ричард Батлердің құрметіне Ормонд деп аталды.
Ormond Plantation House in St. Charles Parish, Louisiana — named Ormond by Colonel Richard Butler, the owner from 1805 to 1819