Бірінші дүниежүзілік соғыстағы британдық AD Seaplane Type 1000 ұшағы
AD Seaplane Type 1000
Бірінші дүниежүзілік соғыстағы британдық AD.1 теңіз ұшағы: алғашқы торпеда тасушы бомбалаушы, ірі көлемді ұшақ, және әскери кемелерге қарсы қолданылған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
AD 1000 типті су ұшағы, сондай-ақ Admiralty Type 1000 және AD.1 (Әуе бөлімінен) деп те белгілі, Бірінші дүниежүзілік соғыста неміс соғыс кемелеріне шабуыл жасау үшін жасалған британдық су ұшағы болды. Алғаш ұшқанда, ол Ұлыбританияның әуеге көтерілген ең ірі ұшағы еді.
The AD Seaplane Type 1000 also known as the Admiralty Type 1000 and the AD.1 (from Air Department) was a British seaplane of the First World War designed to attack German warships. When it first flew, it was the largest British aircraft yet to take to the air.
Даму
AD.1 ұшағының дизайнын Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін Адмиралтействоның Әуе бөліміндегі Харрис Бут жасаған. Бұл торпедалық бомбалаушы ретінде жобаланған әлемдегі алғашқы ұшақ болды, және жобаның үш жоспарланған түрінің бірі еді. Қалған екеуі – бомбалаушы және кері импульсіз Дэвис 12 фунттық зеңбірекпен (шамамен 76 мм калибрлі) қаруланған ұшақ. Ұшақ – қалқығыштармен жабдықталған, қанаттары және балкасы бар конструкция, қозғалтқыштары екі балканың алғы және экипаждың кабинасының арт жағында орналасқан. 1915 жылы әзірлеме жұмыстары басталды, ал 1916 жылғы жазда алғаш рет ұшты. Дэвис зеңбірегінен артқа жарылыс болатыны анықталғандықтан, ол әдеттегі 12 фунттық «Теңіз десанттық зеңбірегімен» ауыстырылды, бірақ іс жүзінде AD.1 ұшағына ешқандай зеңбірек орнатылмады.
The design of the AD.1 was by Harris Booth of the Admiralty's Air Department just prior to World War I. It was the world's first aircraft designed from scratch as a torpedo bomber, one of the three planned versions of the design. The other two were a bomber and an aircraft armed with a recoilless Davis 12 pounder gun (approximately 76 mm calibre). The aircraft was a float equipped biplane of pod and boom design, with engines mounted at the front of both booms, as well as at the rear of the crew pod. Development began in 1915; it was completed and flown for the first time during the summer of 1916. It was found that the Davis gun would project a blast rearwards so the weapon was changed for a conventional 12 pounder 'Naval Landing Gun' though in practice a gun was never installed in the AD.1.
Қызмет
Жеті ұшақ J. Samuel White компаниясынан тапсырыс берілді, бірақ бірінші жеткізілген ұшақ сынақтан өткенде, оның салмағы күтілгеннен артық, өнімділігі күтпегендей нашар және шассисі жеткілікті мықты емес екені анықталды. Осы нәтижелерге сүйене отырып, қалған алты ұшаққа жасалған келісімшарт бұзылды. Соңғы мысалы 1916 жылға дейін сақталған, мүмкін, Корольдік Әскери-Теңіз Әуе Қызметінің Теңіз ұшақтарын сынау станциясында, Феликсстоу базасында.
Seven aircraft were ordered from J. Samuel White, but when the first one delivered was tested, it was found that its weight was higher than expected, its performance was unexpectedly poor and its undercarriage was not robust enough: based on these findings, the contract for the remaining six aircraft was cancelled. The sole example is known to have survived until 1916, probably at the Royal Naval Air Service's Seaplane Experimental Station, Felixstowe base.