Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық шағын кесектің тұздалған көкөністер мен дәмдеуіштерден жасалған қоспасы
British relish of chopped pickled vegetables and spices
Пиккалили, немесе горчица тұздығы – Оңтүстік Азия тұздықтарының британдық нұсқасы, шағын кесектің тұздалған көкөністер мен дәмдеуіштерден жасалған қоспасы. Өңірлік рецепттер едәуір өзгеше.
Piccalilli, or mustard pickle, is a British interpretation of South Asian pickles, a relish of chopped and pickled vegetables and spices. Regional recipes vary considerably.
Этимология
"Оксфорд ағылшын сөздігі" бұл сөзді 18 ғасырдың ортасына дейін іздейді, 1758 жылы Ханна Глассе "Пако Лилла, немесе Үнді қызанағын қалай дайындау керектігін" сипаттады. Одан бұрынғы сілтеме – Анна Бленкоудың қолжазба кітабында, онда "Лила қызанағы, үнділік қызанақ" Лорд Килмориге жатқызылған. Сөздің көбірек таныс түрі 1769 жылы Элизабет Раффалдтың "Тәжірибелі ағылшын үй шаруашылығы" кітабында "Үнді қызанағын немесе Пикаллилло жасау" деп келтірілген. Ричард Бриггс 1788 жылғы "Ағылшын аспаздық өнері" еңбегінде оны "Пикка Лилло" деп атайды. "Пикаллилли" деген жазу 1799 жылғы "Таймс" газетінің жарнамасында кездеседі.
The Oxford English Dictionary traces the word to the middle of the 18th century when, in 1758, Hannah Glasse described how "to make Paco Lilla, or India Pickle". An apparently earlier reference is in Anne Blencowe's Receipt Book, written , which has "To Pickle Lila, an Indian Pickle" credited to Lord Kilmory. The more familiar form of the word appears in 1769, in Elizabeth Raffald's The Experienced English Housekeeper, as "To make Indian pickle, or Piccalillo". Richard Briggs, in his 1788 The English Art of Cookery, similarly calls it "Picca Lillo". The spelling "piccalilli" can be seen in an advertisement in a 1799 edition of The Times.
Британдық пикалли
Британдық пикаллиде әдеттегі көкөністер: гүлдік капуста, пияз, шалот, бұршақ, сәбіз, кабачок және тұздық, ал дәмдеуіштер: ұн, сірке су, имбирь, сарымсақ, кинза, горчица ұнтағы және куркума. Ұлыбританияның ірі супермаркеттерінде одан ұсақ кесілген "сендвич пикалли" де бар. Ол шұжық, бекон, жұмыртқа, тост, ірімшік және помидор сияқты тағамдарға қосымша ретінде қолданылады. Оны шужық, балық сияқты суық еттермен және шаруа тамағымен бірге жейді. Оны әдетте күз айларында, қышқыл пияз пайда болатын кезде дайындайды. Пикаллилли тек коммерциялық өнім ғана емес, сонымен қатар Әйелдер институты мен шаруа қожалықтарының өнімдерін сататын орындарда да көп кездеседі.
British piccalilli regularly contains the common vegetables: cauliflower, onion, shallot, runner bean, carrot, courgette and gherkin, with the seasonings: flour, vinegar, ginger, garlic, coriander, mustard powder and turmeric. Available from major British supermarkets, more finely chopped, is "sandwich piccalilli". It is used as an accompaniment to foods such as sausages, bacon, eggs, toast, cheese, and tomatoes. It is eaten as a relish with cold meats such as ham and brawn, and with a ploughman's lunch. It is usually made in the autumn, when pickling onions become available. As well as being a commercial product, piccalilli is a mainstay of Women's Institute and farmhouse product stalls.
Кипрлік пикалли
Британдық пикаллидің тәттіленбеген түрі Кипрде (соның ішінде Солтүстік Кипрде) кездеседі. Онда бебе пияз болмайды, горчица соусы жұмсақ, және морковь кесектері қосылады. Кипрде пикалли кипрлік грек тілінде πίκλα (пикла), ал кипрлік түрік тілінде bikla деп аталады. Ол дәмдеуіш ретінде, кейде мезе тағамы ретінде беріледі.
An unsweetened variation of British piccalilli is found in Cyprus (including northern Cyprus). It is without baby onions, with a milder mustard sauce, and with the addition of carrot pieces. Piccalilli is known in Cyprus as πίκλα (pikla) in Cypriot Greek, and bikla in Cypriot Turkish. It is served as a condiment, and occasionally as a meze dish.
Америкалық пикаллилли
Америка Құрама Штаттарының солтүстік-шығысында коммерциялық пикаллилли тәтті бұрыштар немесе жасыл помидор негізінде дайындалады. Бұл стиль тәтті бұрыштан жасалған дәмдеуішке ұқсас, бірақ пикаллилли қараңғы қызыл немесе жасыл түсті болып ерекшеленеді және британдық пикаллилли сияқты, кесектері ірілеу және сәл тәтті болады. Оны гамбургерлер мен хот-догтар сияқты тағамдардың үстіне қоюға жиі қолданылады. Британдық стильдегі сары пикаллилли де қолжетімді. Америка Құрама Штаттарының орталық батысында коммерциялық пикаллилли ұсақ тілімделген қиярға негізделген. Ашық жасыл түсті және тәтті, олар көбінесе Чикаго стиліндегі хот-догтарға дәмдеуіш ретінде қолданылады. Бұл стиль кейде "неондық дәмдеуіш" деп аталады. Америка Құрама Штаттарының оңтүстігінде пикаллилли көбінесе ұсынылмайды. Оның орнына, шапшалған жасыл (піспеген) помидор негізінде жасалған шоу-чоу дәмдеуіші ұсынылады. Бұл дәмдеуішке пияз, бұрыш, капуста, жасыл бұршақ және басқа да көкөністер кіруі мүмкін. Пикаллиллидің басқа пішіндерінен өзгеше болғанымен, шоу-чоу көбінесе осылай аталады және бұл екі термин бір-бірінің орнына қолданылуы мүмкін. Америка Құрама Штаттарының батысында пикаллилли сирек кездеседі.
In the Northeastern United States, commercial piccalillis are made with a base of sweet peppers or green tomatoes. This style is somewhat similar to sweet pepper relish, with the piccalilli being distinguished by having a darker red or green color and, like British piccalilli, the chunks are larger and it is slightly sweeter. It is commonly used as a topping on such foods as hamburgers and hot dogs. British style, yellow, piccalilli is also available. In the Midwestern United States, commercial piccalillis are based on finely chopped gherkins. Bright green and on the sweet side, they are often used as a condiment for Chicago style hot dogs. This style is sometimes called "neon relish". In the Southern United States, piccalilli is not commonly served. In its place, chow chow, a relish with a base of chopped green (unripe) tomatoes, is offered. This relish may also include onions, bell peppers, cabbage, green beans, and other vegetables. While not similar to other piccalillis, chow chow is often called as such and the terms may be used interchangeably. In the Western United States, piccalilli is uncommon.
Суринамдық пикаллилли
Пикаллидің өте ащы нұсқасы бұрынғы голланд колониясы Суринамнан шыққан, онда дәстүрлі британдық пикалли сарымсақ және сары Мадам Жанетт бұрышынан жасалған самбалмен қосылады. Бұл пикалли көбінесе үйде дайындалады, бірақ голланд шағын дүкендерінен банкаларда да сатып алуға болады. Суринам пикаллисі қарапайым пикаллиге сырттан ұқсас болғанымен, дәмі әлдеқайда ащы.
A far spicier variant of piccalilli comes from the former Dutch colony of Suriname, where traditional British piccalilli is mixed with a sambal made of garlic and yellow Madame Jeanette peppers. This piccalilli is often homemade but can also be bought in jars in Dutch corner shops. Whilst Surinamese piccalilli is similar in appearance to ordinary piccalilli, the taste is much spicier.
БАҚ сілтемелері
Пикаллилли аралас жинақ ретінде бірнеше өлең кітаптарына өз атын береді, мысалы, Гилберт Персидің «Piccalilli: A Mixture» (1862) және Майра Кон Ливингстонның «Dilly Dilly Piccalilli: Poems for the Very Young» (1989) кітаптары. Мистер Пикалли – Пенни Доланның «Мырза Под және Мырза Пикалли» (2005) балалар кітабындағы кейіпкердің аты. 1968 жылы британдық комедиялық тобы The Scaffold жазған «Lily the Pink» әнінде Лилидің соңындағы қасіретін сипаттағанда пикаллиге күлкілі сілтеме жасалған, әннің мәтінінде: «… және оның емдік құралына қарамастан, өкінішке орай Пикка Лили қайтыс болды». Ән бұрынғы халық әні «Лидия Пинкхэмнің балладасы» негізінде жазылған, ол осы аттас қаһарман ойлап тапқан шөптік емді мақтайды, ол 1876 жылдан бері «Лидия Э. Пинкхэмнің көкөніс қоспасы» деп сатылып келді. Пикаллилли мен көкөніс қоспасының арасындағы байланыс тек атаумен ғана, себебі рецепттер мүлдем басқа.
As a term for a mixed collection, piccalilli lends its name to several books of poems, for example, Piccalilli: A Mixture, by Gilbert Percy (1862), and Dilly Dilly Piccalilli: Poems for the Very Young (1989), by Myra Cohn Livingston. Mr Piccalilli is the name of a character in the children's book Mr Pod and Mr Piccalilli (2005), by Penny Dolan. The song "Lily the Pink", recorded in 1968 by UK comedy group The Scaffold, includes a humorous reference to piccalilli when describing Lily's eventual demise, in the lyric " and despite her medicinal compound, sadly Picca Lily died". The song was based on an earlier folk song "the Ballad of Lydia Pinkham", which celebrated a herbal remedy invented by the eponymous heroine, marketed from 1876 as "Lydia E. Pinkham's Vegetable Compound". The connection between piccalilli and the vegetable compound is in name only, as the recipes differ completely.