Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мысырдың Әйюбид сұлтаны (1218–1238 жылдары билеген)
Ayyubid Sultan of Egypt (r. 1218–38)
Жазира науқаны
Әл-Камил – Салахиддиннің бауыры әл-Адил ("Сафадин") сұлтанның ұлы еді. 1199 жылы әл-Камилдің әкесі Мардин қаласын (қазіргі Түркияда) қоршауға алғанда, Дамаскідегі қауіпсіздікке қатер төндірген жағдайды реттеу үшін шұғыл түрде шақырылды. Әл-Адил, әл-Камилді Мардин маңындағы әскерге басшылық етуге тастап кетті, қоршауды жалғастыруды тапсырды. Сұлтанның кеткенін пайдаланып, Мосул, Синджар және Джазират ибн Умардың біріккен күштері Мардинге келді, қала тапсыруға дайын тұрғанда Әл-Камилді шайқасқа тартып алды. Ол ауыр жеңіліске ұшырап, Майяфарикинге шегінді. Бірақ, қарсыластары арасындағы келіспеушілік пен әлсіздік Әл-Камилге Харанды (қазіргі Түркия) жаулап алып, Джазира аймағында Әйюбидтердің билігін орнатуға мүмкіндік берді.
Al Kamil was the son of sultan al Adil ("Saphadin"), a brother of Saladin. Al Kamil's father was laying siege to the city of Mardin (in modern day Turkey) in 1199 when he was called away urgently to deal with a security threat in Damascus. Al Adil left al Kamil to command the forces around Mardin continuing the siege. Taking advantage of the Sultan's absence, the combined forces of Mosul, Sinjar and Jazirat ibn Umar appeared at Mardin when it was on the point of surrender, and drew Al Kamil into battle. He was badly defeated and retreated to Mayyafariqin. However dissent and weakness among his opponents meant that Al Kamil was able to secure Ayyubid rule in the Jazira Region by taking Harran (in modern day Turkey).
Мысырдың вице-патриоты
1200 жылы өзін сұлтан деп жариялағаннан кейін, Әл-Адил Әл-Камилді Шығыс аймақтардан шақырып, Мысырда өзінің орынбасары (на'иб) ретінде оған қосылуға ұсынды. Әл-Адилдің екінші ұлы Әл-Муаззам Иса 1198 жылы Дамаск әмірі болып тағайындалған еді. Әл-Адил Әл-Камилге жоғары дәрежеде өкілеттік берген сияқты, себебі ол Каир цитаделінің құрылысын бақылады, өз атынан қаулылар шығарды және тіпті әкесін күшті министр Ибн Шукрды қызметтен босатуға көндірді. Әл-Камил 1218 жылы әкесі қайтыс болғанға дейін орынбасар болып қалды, содан кейін ол өзі сұлтан атанды.
In 1200, after proclaiming himself Sultan, Al Adil invited Al Kamil to come from the Eastern Territories to join him in Egypt as his viceroy (na'ib) in that country. Al Adil's second son, Al Mu'azzam Isa, had already been made prince of Damascus in 1198. It appears that Al Adil allowed Al Kamil a fairly high degree of authority, since he oversaw much of the work on the Cairo Citadel, issued decrees in his own name, and even managed to persuade his father to dismiss the powerful minister Ibn Shukr. Al Kamil remained viceroy until his father's death in 1218 when he became Sultan himself.
Кейінгі жылдар
Крестшілермен бейбітшілік болғанымен, әл-Камиль 1238 жылы қайтыс болғанға дейін сельджуктар мен хорезмдіктермен күресуге мәжбүр болды. Оның ұлдары Салих Әюб және әл-Адил II сәйкесінше Сирия мен Египеттің билеушілері болды, бірақ Әюбид империясы көп ұзамай азамат соғысына түсті. 1239 жылы Фридрихпен жасалған шарттың мерзімі аяқталды, және Иерусалим Әюбидтердің бақылауына өтті.
Although there was peace with the Crusaders, al Kamil had to contend with the Seljuks and the Khwarezmians before he died in 1238. His sons as Salih Ayyub and al Adil II succeeded him in Syria and Egypt respectively, but the Ayyubid empire soon descended into civil war. In 1239 the treaty with Frederick expired, and Jerusalem came under Ayyubid control.
Тұлға
Әл-Камиль ислам соғыс заңдарын көрнекті түрде сақтады. Мысалы, Әл-Камиль Бесінші крест жорығын жеңген соң, Падерборндық Оливер жеңілген франк әскерін тамақпен қамтамасыз еткені үшін Әл-Камильді мақтап, осыған қатысты пікір білдірді:
Al Kamil exemplified the Islamic laws of war. For example, after al Kamil defeated the Fifth Crusade, Oliver of Paderborn praised and commented on how al Kamil supplied the defeated Frankish army with food: