Джозеф Кахилл: Ирландиялық Республикалық Көшбасшының Өмірі мен Қызметі

Кіріспе

Ирландиялық республикашы (1920–2004) Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының премьер-министрі Джо Кахилл (Seosamh Ó Cathail; 19 мамыр 1920 – 23 шілде 2004) Солтүстік Ирландиядағы ирландтық республикалық қозғалысының көрнекті өкілі және Уақытша Ирландия Республикалық Армиясының (ИРА) бұрынғы бас штабы болды.

Өмірбаян

Кейхилл 1920 жылғы 19 мамырда Батыс Белфаст қаласындағы Дивис көшесіндегі 60 номерлі үйінде, әкесінің кішкентай баспаханасының үстінде дүниеге келді. Кейхилл Джозеф пен Жозефина Кейхиллдің он бір баласының ағасы болды. Оның екі ата-анасы да республикалық идеологияны қолдады. Кейхилл отбасының ирландтық мәдениет пен тарихқа деген қызығушылығы туралы былай деді: "Маған әрқашан ирландтық нәрселерге назар аударуға үйретті. Мысалы, ирланд биін билеу, ирландтықпен айналысу, көптеген істер жасау. Үйде ирланд тарихы туралы көптеген кітаптар болатын. Оларды оқуға мәжбүрлемеді, бірақ үйде болғандықтан, оларды табиғи түрде оқитын едің. Менің ойымша, сол тұрғыдан алғанда, белгілі бір дәрежеде идеологиялық тәрбие берілді". Оның әкесі Ирландиялық Ұлттық еріктілерімен байланыста болды және баспаханасында республикалық материалдарды басып шығарды. Жозеф аға Ирландиялық республикалық армияға қосылуға өтініш берді, бірақ республикалық қозғалысқа көмектесу үшін баспа бизнесінде қалуын сұрады. 1932 жылы ол заңсыз материалдарды басып шығарғаны үшін тұтқындалды, бірақ қандай да бір қылмыс бойынша айыптан босатылды. Кейхиллдің балалық шағы қиындықтармен өтті және оның отбасы өте кедей болды. Кейхиллдің әжесі мен атасы Шотландияда туған ирландтық социалист және Пасха көтерілісінің көшбасшысы Джеймс Конноллидің көршілері болды, ол Ирландия азаматтары армиясын құрған. Сол жылы, ИРА-ның Пасха көтерілісінің құрметіне өткізілген шеру кезінде, Кейхилл бес басқа ИРА мүшесімен бірге төрт Корольдік Ольстер полициясының офицерлерімен атысқа түсті. Кейхилл және оның төрт серігі Белфасттағы түрмеде уақыт өткізді, онда оларды күнделікті тексеруден өтті. Алты айыпталушының бірі Том Уильямс жарақаттарына байланысты Корольдік Викториан ауруханасында жатты. Сол жерде ол констебль Патрик Мёрфиді өлтіргені үшін толық жауапкершілікті мойнына алды. Алты адам да кінәлі деп танылды және 1942 жылдың тамызында өлім жазасына кесілді. Адамдардың адвокаттары үкім шыққаннан кейін өлім жазасын кейінге шегерді. Апелляциялық науқан басталды және 207 000 қол жиналды. АҚШ Мемлекеттік департаменті мен Ватикан да науқанды қолдады. Нәтижесінде, адамдардың жазалары өмір бойына түрмеде отыруға ауыстырылды, Том Уильямс болмаса, ол өлім жазасына кесілді. 1945 жылы ИРА ресми түрде атысты тоқтату туралы мәлімдеді. Содан кейін республикалық тұтқындар босатыла бастады. Кейхилл, Перри, Оливер, Корднер және Симпсон, барлығы өмір бойына түрмеде отыруға сотталған, 1949 жылдың қазан айында босатылды. Түрмеден босатылғаннан кейін Кейхилл Белфасттағы Харланд және Вольф кеме жасау зауытында жұмысқа орналасты. Ол сол жерде асбестоз ауруына шалдықты, бұл көп жылдардан кейін оның өлімінің себебінің бірі болды. 1953 жылы Кейхилл жұмыс істеген кезде бақытсыз оқиғаға ұшырады, оның басына мұражай соғылды. Кейін ол сауығу үшін емханада жатты. Сауыққаннан кейін ол Дублинге жақын Лейкслипке әпкесіне бару үшін сапарлады. Сол жерде ол Энни Мегимен танысты. Джо мен Энни 1956 жылдың 2 сәуірінде Белфасттағы Фолс-роудтағы Сент-Джон шіркеуінде үйленді. Олардың жеті баласы болды.

Cahill was born above his father's small printing shop at 60 Divis Street on 19 May 1920 in West Belfast. Cahill was the first child of eleven siblings born to Joseph and Josephine Cahill. Both of his parents supported republicanism. Cahill spoke of his family's interest in Irish culture and history: "I was always taught to attend to things that were Irish. For instance, do Irish dancing. Do Irish things, a lot. In the house there would be lots of Irish history books. You wouldn't be forced to read them, but because they were in the house you would naturally read them. I suppose from that point of view there was a certain amount of indoctrination." His father was involved with the Irish National Volunteers and would print republican material at his print shop. Joseph Senior applied to be a part of the Irish Republican Army but was asked to remain in the print business as his way of assisting the republican movement. He was arrested in 1932 for printing illegal material, but was acquitted for any crimes. Cahill's childhood was marked by hardship and his family was very poor. Cahill's grandparents were neighbours of the Scottish born Irish socialist and Easter Rising leader James Connolly, who co founded the Irish Citizens Army. That year, during an anniversary march by the IRA for the Easter Rising, Cahill got into a shootout with five other IRA men against four Royal Ulster Constabulary Officers. Cahill and four of the other men spent time in prison in Belfast, where they were interrogated daily. Tom Williams, the sixth IRA man to be charged, spent time in the Royal Victorian Hospital due to his injuries. It was there that he made a statement taking full responsibility for killing Constable Patrick Murphy. All six men were found guilty and sentenced to death in August 1942. The men's legal team managed to suspend the execution date after the verdict. An appeal campaign began and 207,000 signatures were collected. The United States State Department and the Vatican also supported the campaign. As a result, the men's sentences were changed to life in prison, except for Tom Williams who was executed. The IRA declared a formal ceasefire in 1945. Afterwards, republican prisoners began to be released. Cahill, Perry, Oliver, Cordner and Simpson, who had all been sentenced to life in prison, became free men in October 1949. Following his release from prison, Cahill got a job at the Harland and Wolff shipyards in Belfast. It was at the shipyards where he was said to have contracted the disease asbestosis, one of the causes of his death many years later. In 1953, Cahill had an accident on the job when he was hit on the head by scaffolding. He subsequently spent time recovering in a convalescent home. After he recovered, he travelled to Leixlip near Dublin to visit his aunt. It was there that he met Annie Magee. Joe and Annie were married on 2 April 1956 in St John's Church on the Falls Road in Belfast. Together they had seven children.

Уақытша ИРА-ның құрылуы

Түрмеден босатылғаннан кейін, Кэхилл ИРА-ның бағытынан көңілі қалды. Олар қарулы күрестен бас тартып, сайлауда орындарға ұмтылды. Сәтсіз науқандар ИРА-ның әлсіреуіне және дезорганизациясына әкелді. Кэхилл шамамен 1962 жылы ИРА-дан кетіп, Уақытша Армия Кеңесіне сайланды. Кэхилл сондай-ақ Белфаст батальонының командирі Билли Маккидің орынбасары болды. Кэхилл Ирландияның арнайы қылмыстық сотымен үш жылға бас бостандығынан айырылды. Сотта Кэхилл: "Егер мен қандай да бір қылмыс жасаған болсам, онда ол «Клаудия» кемесіндегі жүкті осы елдегі азаттық күрескерлеріне жеткізе алмағаным үшін болар" деді. Бұл Ирланд-американдық ИРА қолдаушыларынан жаңа Синн Фэйн бейбітшілік стратегиясына қолдау табу мақсатында жасалды. 1998 жылы ол Солтүстік Антрим округінен Солтүстік Ирландия Ассамблеясына сайлауға түсті, бірақ жеңіліске ұшырады.

Өлім

Кейхилл 84 жасында Белфастта қайтыс болды. Оған асбестоз диагнозы қойылды, бұл, әдетте, жиырма жасында "Харланд және Вольф" кеме жасау кешенінде жұмыс істеген кезде дамыған болуы мүмкін. Кейіннен ол және бірнеше бұрынғы кеме жасаушылар қауіпті заттарға ұшырағандары үшін компанияға сотқа шағым түсірді, бірақ минимал өтемақы ғана алды. Глазгода ирланд республикалық флейта тобы Кейхиллдің құрметіне аталған.