Кіріспе

Бақыланбайтын бұралу қозғалыстарының жағдайы

Атетоз – саусақтардың, қолдардың, аяқ-қолдардың, ал кейде қолдардың, аяқтардың, мойынның және тілдің баяу, еріксіз, ширатылып бұралатын қозғалыстарымен сипатталатын белгі. Атетозға тән қозғалыстар кейде атетоидтық қозғалыстар деп аталады. Бұл белгінің тікелей себебі көбінесе мидың зақымдануы, әсіресе, базальдық ганглия (corpus striatum) зақымдануы болып табылады. Бұл белгі жеке пайда болмайды және көбінесе церебральды парез симптомдарымен бірге жүреді, себебі ол көбінесе осы физикалық кемістіктің салдары болып табылады. Атетозды емдеу тиімділігі төмен, және көп жағдайда емдеу бақылаусыз қозғалысты басқаруға, оның себебіне емес, бағытталған.

Белгілері мен симптомдары

Атетоз жеңіл моторлық дисфункциядан бастап ауырға дейін өзгеруі мүмкін; көбінесе бұлшықеттердің тепе-теңсіз, қасақана емес қозғалыстарымен және дене күйін симметриялы ұстау қиындығымен сипатталады. Моторлық дисфункция симптомның ауырлығына және жеке ерекшеліктерге байланысты, дененің бір бөлігіне ғана немесе бүкіл дененің бойына таралуы мүмкін. Көрінетін белгілердің бірі, әсіресе аяқ-қолдарда байқалады, мысалы, саусақтардың бұралып, ширалу қозғалыстары. Атетоз мидың бірнеше аймақтарындағы зақымданудан туындайды, мысалы, гиппокамп, моторлық таламус және corpus striatum; алайда, туындаған гипоксияның аз зерттелген салдары – базальдық ганглиядағы нейрондардың синапстарындағы дофамин нейротрансмиттерінің концентрациясына тигізетін әсері. Гипоксия ұяша сыртындағы дофамин деңгейінің жоғарылауына алып келеді, демек допаминергиялық нейрондардың белсенділігі артады. Бұл ретте, ұяша сыртындағы концентрацияның артуына дофамин синтезінің күшеюі емес, керісінше, нейрондар мен глиальды жасушаларға қайта сіңуінің тежелуі себеп болады. Осылайша, дофамин синапста жоғары концентрацияда қалып, қосымша постсинапстық жауапты тудыратындықтан, допаминергиялық әсер күшейеді. Нәтижесінде, атетоз кезінде байқалатын бақылаусыз ширалу қозғалыстары базальдық ганглиядағы синапстардың жоғары белсенділігімен байланысты.

Ми параличи

Атетоз – церебральды салқындықта жиі кездесетін симптом. Бұл аурумен ауыратын адамдардың 16%-дан 25%-іне дейін атетоз кездеседі. Атетоздың церебральды салқындықта (сондай-ақ басқа жағдайларда) болуы адамның базальды метаболизмінің айтарлықтай жоғарылауына әкеледі. Атетозбен ауыратын церебральды салқындықтағы адамдардың денесі, церебральды салқындығы жоқ және атетозы жоқ адамдарға қарағанда күніне шамамен 500 калорияға артық калория қажет етеді. Проприоцепцияның жоғалуы негізгі соматосенсорлық қабық және бұлшықет шпинделі мен буын рецепторлары арасындағы аймақтың зақымдануынан туындайды. Сонымен қатар, МРТ-де псевдоатетоидты пациенттің миында базальдық ганглияларда, атетоздың көбінесе себебі болатын аймақта зақымданулар көрінбейді. Ауру балаларға күтім жасайтындар олардың тамақтануын және өсуін жақыннан бақылап, олардың симптомын жеңілдету және оқу жоспарларын қолдау үшін есту аппараттарымен қамтамасыз етуге шақырылады. Көптеген пациенттерге тахиграфиялық теру бағдарламалары, компьютерлік сөйлеу құрылғылары және қарапайым сурет тақталары сияқты коммуникация құрылғылары көмектеседі. "Физикалық белсенділік және денсаулық журналының" 2008 жылғы қыркүйек санында жарияланғандай, пациенттер көбінесе физикалық белсенділікпен айналыспайтын адамдармен қарым-қатынас жасауға бейім.

Тарих

Атетоздың алғашқы белгілі жағдайы В. А. Хаммондпен анықталды және оның 1871 жылы жарық көрген «Нерв жүйесінің аурулары» кітабында сипатталды. Оның атетоз туралы алғашқы сипаттамасында бақылаусыз қозғалыстар саусақтар мен бауырсақтармен шектелген. Осыған байланысты ол пациенттердің балтырлары мен алқыздарының көбінесе бүгіліп, қозғалыстардың әдетте баяу болатынын атап өтті. 20 ғасырдың соңына қарай атетоздың анықтамасы мойын, тіл, бет және тіпті дененің қозғалыстарын қамту үшін кеңейтілді. Симптомдардың кеңеюімен бірге, ол церебральды паралич және инсульт сияқты көптеген медициналық жағдайлардың бір бөлігі екені анықталды. Бұл симптоммен күресіп жүргендерге ұсынылатын қосымша емдеу әдісі – нейростимуляция. Зерттеулер жүргізілуде және дистониялық хореоатетозы бар церебральды параличпен ауырған науқастарда нейростимуляция симптомдарды жеңілдетуде тиімді ем екені көрсетілді. Дегенмен, бұл емдеу әдісі ретінде көп тәжірибе жасалмады.