Кіріспе

Американдық статистик, оның кіші бауыры, сонымен қатар Байес статистикасымен айналысқан И. Ричард Савиджбен шатастырмау керек. Леонард Джимми Савидж (шын аты Леонард Огашевиц; 20 қараша 1917 – 1 қараша 1971) – американдық математик және статистик. Экономист Мильтон Фридман Савиджді "мен кездескен санаулы гениальды адамдардың бірі" деп айтқан.

Білім және мансап

Савидж Детройт қаласында туып өскен. Ол Мичиган университетіне ауысудан бұрын Детройттегі Уэйн мемлекеттік университетінде оқыды, онда алдымен химиялық инженерия мамандығын таңдап, кейін математикаға ауысты және 1938 жылы бакалавр дәрежесін алды. Мичиган университетінде ол 1941 жылы Сумнер Байрон Майерс басшылығымен дифференциалдық геометрия тақырыбында докторлық диссертациясын қорғады. Содан кейін Савидж Нью-Джерси штатының Принстон қаласындағы Жоғары оқу институтында, Чикаго университетінде, Мичиган университетінде, Йель университетінде және Колумбия университетінің Статистикалық зерттеулер тобында жұмыс істеді. Оның диссертациялық жетекшісі Самнер Майерс болғанымен, ол Милтон Фридман мен В. Аллен Уоллисті де статистика саласындағы ұстаздары деп есептеді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Савидж математик Джон фон Нейманның бас "статистикалық" көмекшісі болды, оған электрондық компьютерлердің негізгі принциптерін сипаттау еңбегі жатады. Кейін ол кибернетика тақырыбында өткен Мейси конференцияларының қатысушысы болды.

Зерттеу және үлестер

Оның ең белгілі еңбегі – 1954 жылы жарық көрген «Статистика негіздері» кітабы. Онда ол субъективті және жекелеген ықтималдық пен статистика теориясын ұсынды, бұл теория байес статистикасының негізгі тұғырларының бірі болып табылады және ойын теориясында қолданылады. Савиджтің баға жетпес үлесінің бірі – Луи Башельердің активтер бағасы мен опциялардың математикалық теориясы бойынша стохастикалық модельдерге қатысты еңбегін жариялауы. Савидж Башельердің жұмысын Пол Сэмюэлсонның назарына жеткізді. Сэмюэлсонның кейінгі жазбаларынан бастап «кездейсоқ қозғалыс» (кейіннен Браун қозғалысы) математикалық қаржының маңызды бөлігіне айналды. 1951 жылы ол шешім қабылдау теориясында қолданылатын минимакс өкініш критерийін енгізді. Хьюитт-Савиджтің нөл-бір заңы және Фридман-Савиджтің пайдалылық функциясы (ішінара) оның құрметіне аталған, сондай-ақ Халықаралық Байес талдау қоғамы жыл сайын Байес талдауы бойынша үздік диссертацияларға табындайтын Савидж сыйлығы да оның есімімен байланысты.