Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
589 жылғы синод, онда вестготтар Испаниясы католик шіркеуіне қосылды.
589 synod in which Visigothic Spain entered the Catholic Church
Толедоның үшінші соборы (589 жыл) вестготтар Испаниясының католик шіркеуіне кіргенін белгілейді және батыс христиандығына "filioque" ережесін енгізумен танымал. Собор сонымен қатар яһудилерге шектеулер қойды, ал елдің католик дініне өтуі яһудилермен үнемі қақтығысқа себеп болды.
The Third Council of Toledo (589) marks the entry of Visigothic Spain into the Catholic Church, and is known for codifying the filioque clause into Western Christianity. The council also enacted restrictions on Jews, and the conversion of the country to Catholic Christianity led to repeated conflict with the Jews.
Ариандық готтар
IV ғасырда епископ Вулфила (шамамен 310 – 383) гот тілі үшін жазу жүйесін ойлап тапты, Киелі кітапты гот тіліне аударды және готтарды ариандық христиандыққа көштірді. Вестготтар батысқа қарай жылжу кезінде латын христиандарымен кездесті, олар үшін ариандық дұрыс емес еді. Визиготтар өздерінің ариандық сенімдерінен айнымады және католик шіркеуіне қосылудан бас тартты.
In the 4th century, the bishop Wulfila (c 310 – 383) invented a script for the Gothic language, translated the Bible into Gothic, and converted the Goths to Arian Christianity. When the Visigoths traveled west, they encountered Latin Christians, for whom Arianism was anathema. The Visigoths held to their Arian beliefs and refused to join the Catholic Church.
Біріктіру әрекеттері
Толедодағы соборға дейін король Рекард өз мемлекетіндегі діни алауыздықты шешу үшін епископтардың ресми емес жиналыстарын өткізген. Екінші жиналыста ариан және католик епископтары өз пікірлерін білдірді, ал Рекард ариан епископтарының ешқайсысы да емдеу арқылы кереметке қол жеткізбегенін көрсетті. Соңғы жиналысқа тек католик епископтары қатысты, сонда Рекард католик дінін қабылдады.
Prior to the Council in Toledo, King Reccared had convened informal assemblies of bishops to resolve the religious schism in his kingdom. At the second assembly both Arian and Catholic bishops presented their arguments, while Reccared pointed out that no Arian bishop had ever performed a healing miracle. The last assembly consisted of only Catholic bishops, where upon Reccared accepted the Catholic faith.
Епископ Леандер мен Рекард патша
Бұл кеңесті Севилья епископы Леандер ұйымдастырды, ол арийлік вестгот патшаларын дінге қайтару үшін талмай еңбек етті және Рекардты мұнда келтіре алды. Хроникашы Иоанн Биклароның мәлімдемесіне сәйкес, абат Евтропий кеңестің күнделікті басқаруын жүзеге асырды. 589 жылдың мамыр айында Леандер патша атынан епископтар мен ақсүйектерді жинады. Дегенмен, король Рекард пен епископ Леандер кеңеске барлық сегіз арий епископын қатысуға көндіре алды.
The Council was organized by Bishop Leander of Seville, who had worked tirelessly to convert the Arian Visigothic kings and had succeeded with Reccared. Abbot Eutropius had the chief day to day management of the council, according to the chronicler John of Biclaro. In the king's name, Leander brought together bishops and nobles in May of 589. However, King Reccared and Bishop Leander were only able to persuade eight Arian bishops to attend the council.
Ашылу
Кеңес 4 мамырда үш күндік дұға мен оразамен басталды. Содан кейін патша Рекардтың өзінің мойындау хаты нотариус тарапынан жоғарыдан оқылды. Оның теологиялық тұжырымдамасы Үштік және Ариандық ұстанымдарды нақты анықтап, Рекардтың жаңадан қол жеткізген православиесін бекітіп, жазбалардан кеңінен цитата келтіргендігі оның іс жүзінде патша үшін, әлдеқайда Леандердің қатысуымен жазылғанын көрсетті.
The Council opened on May 4, with three days of prayer and fasting. Then, the public confession of King Reccared was read aloud by a notary. Its theological precision defining Trinitarian and Arian tenets, establishing Reccared's newly achieved orthodoxy, and its extensive quotation from scripture revealed that it was in fact ghostwritten for the king, doubtless by Leander.
Декларациялар
Онда Рекард Құдай оған готтарды жалған ұстаздардың адастырған нағыз дінге қайтаруды бұйырғанын мәлімдеді. (Шындығында, оларды арийлік Ульфила христиандыққа өткізген, бірақ Леандердің мақсаты келісімге келу болды.) Ол готтар ғана емес, басқалардың кінәсінен ереске түскен суэбтер де сенімге оралғанын айтты. Осы ұлттарды ол епископтар арқылы Құдайға арнады, олардан жұмысты аяқтауды сұрады. Содан кейін ол Арийді және оның ілімін қарғысқа ұшыратты, Никея, Константинополь, Ефес, Халкидон соборларын қабылдағанын жариялады және хризмамен немесе қол қою арқылы шіркеуге қабылданғаннан кейін Ариандыққа қайта оралғандардың барлығына қарғыс жариялады; содан кейін Никея және Константинопольдің иман жолдарын, сондай-ақ Халкидонның анықтамасын ұстанды, ал құжат Рекард пен оның патшайымы Баддоның қолтаңбаларымен аяқталды. Бұл жариялау барлық қауымның қолдауына ие болды. Сосын католик епископтарының бірі жиналған епископтарды, дін қызметкерлерін және готтардың беделді өкілдерін Ариандықтан бас тартып, Католик дінін қабылдағанын ашық жариялауға шақырды. Олар бұрыннан-ақ патшамен бірге шіркеуге өткенде осылай жасағанын, бірақ бұйрыққа бағынатындарын айтты.
In it, Reccared declared that God had inspired him to lead the Goths back to the true faith, from which they had been led astray by false teachers. (In fact they had been Christianized by the Arian Ulfilas, but Leander's theme was reconciliation.) He declared that not only the Goths but the Suebi, who by the fault of others had been led into heresy, had been brought back to the faith. These nations he dedicated to God by the hands of the bishops, whom he called on to complete the work. He then anathematized Arius and his doctrine, and declared his acceptance of the councils of Nicaea, Constantinople, Ephesus, Chalcedon and pronounced an anathema on all who returned to Arianism after being received into the Church by the chrism, or the laying on of hands; then followed the creeds of Nicaea and Constantinople and the definition of Chalcedon, and the tome concluded with the signatures of Reccared and Baddo his queen. This confession was received with a general acclamation. One of the Catholic bishops then called on the assembled bishops, clergy, and Gothic nobles to declare publicly their renunciation of Arianism and their acceptance of Catholicism. They replied that although they had done so already when they had gone over with the king to the Church, they would comply.
Қасиеттілер
Содан кейін Арий мен оның ілімдеріне қарсы 23 анафема келді, одан кейін Никея және Константинопольдің дін қағидалары мен Халкидон анықтамасы жазылды. Бәріне 8 арий епископы шіркеу қызметкерлерімен және барлық гот ақсүйектері қол қойды. Епископтар: Барселоналық Угнас, Валенсиялық Убилигисклус, Паленсиялық Мурила, Висеулық Суннила, Туйлық Гардингус, Луголық Бечила, Портолық Аргиовитус және Тортозалық Фроисклус. Сегіз есімнің де шығу тегі германдық. Төрт есім бұрынғы суэвтер патшалығындағы епископтықтардан шыққан, бұл Леовигильд жеңіске жеткен соң католик епископтарын ариандықтармен ауыстырғанын көрсетеді.
Then followed 23 anathemas directed against Arius and his doctrines, succeeded by the creeds of Nicaea and Constantinople and the definition of Chalcedon, the whole being subscribed by 8 Arian bishops with their clergy, and by all the Gothic nobles. The bishops were Ugnas of Barcelona, Ubiligisclus of Valencia, Murila of Palencia, Sunnila of Viseu, Gardingus of Tuy, Bechila of Lugo, Argiovitus of Oporto, and Froisclus of Tortosa. The names of the eight are Germanic in origin. Four come from sees within the former kingdom of the Suebi, probably showing that Leovigild, after his conquest, had displaced the Catholic bishops by Arians.
Жабылу
Іс-шара Леандердің готтардың дінге өтуі туралы жеңісті уағызымен аяқталды, оны оның бауыры Изидор «Готтардың дінге өтуі және шіркеудің жеңісі туралы уағыз» (Homilia de triumpho ecclesiae ob conversionem Gothorum) ретінде сақтап қалды.
The proceedings closed with a triumphant homily by Leander on the conversion of the Goths, preserved by his brother Isidore as Homilia de triumpho ecclesiae ob conversionem Gothorum a homily upon the "triumph of the Church and the conversion of the Goths."
Кеңестің әсері
Яһудилерге қарсы тыйымдар көп ұзамай оларды дінге көшіру талаптарымен алмастырылды, бұл визиготтар Испаниясынан Сеутаға және Солтүстік Африкадағы визиготтарға жақын аумақтарға яһудилердің жапсарылысына әкелді. Сол жерде, 711 жылғы маврлардың басып кіру кезінде пайдалы одақтастық пен ақпаратпен қамтамасыз ететін, қуғынға ұшырағандар мен наразылардың қауымы құрылды. "Filioque" сөйлемшесі латын тілінде сауатты Батысқа тарады, бірақ грек тілінде сөйлейтін Шығысқа таралмады. Франктар оны қабылдады, бірақ оның қолданылуы 9-ғасырда дау тудырды. Оның қолданылуы 1000 жылдан кейін Римге жетті және Шығыс православиесі мен католиктер арасындағы Ұлы жарыққа (1054) себеп болды.
The proscriptions against Jews were soon followed by required conversions, which led to a wholesale flight of Jews from Visigothic Spain to Ceuta and technically Visigothic nearby territories in North Africa. There, a community of exiles and malcontents formed, that were later to provide useful alliance and information at the time of the Moorish invasion in 711. The filioque clause spread through the Latin literate West but not through the Greek speaking East. The Franks adopted it, but its use caused controversy in the 9th century. Its use spread to Rome soon after 1000, and it contributed to the Great Schism (1054) between the Eastern Orthodox and Catholics.