Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбританиядағы парламент сайлау округі, 1885–1918 жылдары және 1922 жылдан бері, сол аттас басқа округтер.
Parliamentary constituency in the United Kingdom, 1885–1918 and since 1922
other constituencies of the same name
Оңтүстік Белфаст – Ұлыбритания Парламентінің Өкілдер палатасындағы парламент сайлау округі. Қазіргі депутат – SDLP партиясынан Клэр Ханна. 2023 жылғы Вестминстер сайлау округтерінің кезекті қарауы аяқталғаннан кейін, округтің шекарасы өзгереді және ол Оңтүстік Белфаст және Мид-Даун деп аталады, ал келесі жалпы сайлауда алғаш рет сайысқа түседі.
Belfast South is a parliamentary constituency in the United Kingdom House of Commons. The current MP is Claire Hanna of the SDLP. Further to the completion of the 2023 Periodic Review of Westminster constituencies, the seat will be subject to boundary changes and will be renamed Belfast South and Mid Down, to be first contested at the next general election.
Шекаралар
1885–1918: Белфаст ауданында, Кромак округінің Белфаст Шығыс сайлау округіне кірмейтін бөлігі, Сент-Джордж округінің Белфаст Батыс сайлау округіне кірмейтін бөлігі, және Малоун Төменгі және Малоун Жоғарғының Шанкилл приходындағы парламенттік ауданға кіретін бөлігі. 1922–1974: Белфаст округінің Кромак, Ормо және Виндзор округтері. 1974–1983: Белфаст округінің Кромак, Ормо және Виндзор округтері, Лисберн округінің Ардмор, Данмурри, Финаги және Жоғарғы Малон сайлау бөлімдері, Хиллсборо округінің Бреда және Эдендерри сайлау бөлімдері. 1983–1997: Белфаст ауданындағы Бэллинафей, Кромак, Донегалл, Финаги, Малон, Ормо, Розетта, Сент-Джордж, Странмиллис, Университет, Жоғарғы Малон, Уиллоуфилд және Виндзор округтері. 1997–2010: Белфаст ауданындағы Бэллинафей, Блэкстафф, Ботаник, Финаги, Малон, Мусгрейв, Равенхилл, Розетта, Шафтсбери, Странмиллис, Жоғарғы Малон, Виндзор және Вудсток, сондай-ақ Кастлерег ауданындағы Бичилл, Кеирншилл, Галвали, Нокбракен, Миноуберн және Ньютаунбреда округтері. 2010 жылдан қазірге дейін: Белфаст ауданындағы жоғарыда аталған округтер және Кастлерег ауданындағы жоғарыда аталған округтер, сонымен қатар Карридуфф Шығыс, Карридуфф Батыс, Хиллфут және Уинчерч округтері. Орын 1922 жылы құрылды, ол кезде Солтүстік Ирландия үшін Stormont Парламенті құрылғанда, Вестминстер Парламентінің депутаттарының саны күрт қысқартылды. Орын Белфаст қалалық кеңесінің Балморал, Лаганбанк және Поттингер аудандарына ортасталған, сонымен қатар Кастлерег ауданының бір бөлігін қамтиды. 2010 жылғы жалпы сайлау алдында Шекара комиссиясы Белфаст Оңтүстігін Кастлерегке одан әрі кеңейтуді ұсынды, қазіргі уақытта Странгфорд және Белфаст Шығысында орналасқан аумақтарды қамтуды көздеді. Бұл ұсынысқа DUP қатты қарсылық көрсетті, бірақ ол Ulster Unionists тарапынан қолдау тапты. Бұл мәселе жазбаша ұсыныстардағы ең көп негативті пікірлерді тудырды, соның ішінде Cregagh тұрғындарының жартысына қарсы петиция да болды. Жергілікті сауалнамалардан кейін Шекара комиссиясы Шығыс Белфасттағы Крегау округін сақтап қалуды, ал оның орнына Хиллфут округін ауыстыруды ұсынды. Бұл ұсыныстар соңғы ұсыным ретінде ұсынылып, 2008 жылғы Солтүстік Ирландияның Парламенттік сайлау округтері туралы жарлық арқылы күшіне енді.
1885–1918: In the Borough of Belfast, that part of Cromac ward not in the constituency of Belfast East, that part of St. George's ward not in the constituency of Belfast West, and the townlands of Malone Lower and that part of Malone Upper within the parliamentary borough in the parish of Shankill. 1922–1974: The County Borough of Belfast wards of Cromac, Ormeau, and Windsor. 1974–1983: The County Borough of Belfast wards of Cromac, Ormeau, and Windsor, the District of Lisburn electoral divisions of Ardmore, Dunmurry, Finaghy, and Upper Malone, and the Rural District of Hillsborough electoral divisions of Breda and Edenderry. 1983–1997: The District of Belfast wards of Ballynafeigh, Cromac, Donegall, Finaghy, Malone, Ormeau, Rosetta, St George's, Stranmillis, University, Upper Malone, Willowfield, and Windsor. 1997–2010: The District of Belfast wards of Ballynafeigh, Blackstaff, Botanic, Finaghy, Malone, Musgrave, Ravenhill, Rosetta, Shaftesbury, Stranmillis, Upper Malone, Windsor, and Woodstock, and the District of Castlereagh wards of Beechill, Cairnshill, Galwally, Knockbracken, Minnowburn, and Newtownbreda. 2010–present: The District of Belfast wards above and the District of Castlereagh wards as above plus Carryduff East, Carryduff West, Hillfoot, and Wynchurch. The seat was created in 1922 when, as part of the establishment of the devolved Stormont Parliament for Northern Ireland, the number of MPs in the Westminster Parliament was drastically cut. The seat is centred on the Belfast City Council districts of Balmoral, Laganbank and Pottinger and also contains part of the district of Castlereagh. Prior to the 2010 general election, the Boundary Commission proposed expanding Belfast South further into Castlereagh, taking in areas currently contained in both Strangford and Belfast East. This was strongly opposed by the DUP but supported by the Ulster Unionists. It was also one of the issues that generated the most negative comments in the written submissions with a petition representing half of Cregagh's residents opposing its move. Following the local enquiries, the Boundary Commission proposed retaining the Cregagh ward in East Belfast while transferring instead the Hillfoot ward. These proposals were submitted as final recommendations and were put into force through the passing of the Northern Ireland Parliamentary Constituencies Order in 2008.
Болашақ шекаралары
Келесі Ұлыбританиядағы жалпы сайлауға орай, Солтүстік Ирландия шекара комиссиясы қазіргі округті кеңейтіп, Белфасттың оңтүстігі мен орталық бөлігін, сондай-ақ Финнаги, Драмбо және Карридуфф аудандарын қамтитын «Белфаст Оңтүстік және Орталық Даун» округін құруды ұсынды.
In time for the Next United Kingdom general election, the Boundary Commission for Northern Ireland has recommended expanding the current seat to become Belfast South and Mid Down covering central Belfast, Finnaghy, Drumbo, and Carryduff.
Тарих
XIX ғасырдың соңы мен XX ғасырдың басында Белфаст Оңтүстік аймағы «өзгерісшіл одақтастарды» сайлаған. Белфаст Оңтүстік Белфасттың ең қымбат тұрғын аудандарының бір бөлігін, сондай-ақ Белфаст Корольдік университетін қамтиды. Сайлау округінің жалпы сипаты – орта тап, жас, трендтік және қала орталығына қарай космополиттік, Солтүстік Ирландияда студенттер мен этникалық азшылықтардың ең көп шоғырланған жері, ал қала орталығынан алшақтаған сайын орнықты және өркендеген. Бұл ретте, округте Маркет сияқты ішкі қала жұмысшы табының маңызды бөліктері мен бірнеше оқшауланған қала маңындағы елді мекендер де бар. 2000 жылдан бері Белфаст Оңтүстікте демографиялық өзгерістер өте қарқынды жүріп жатыр. 2011 жылғы халық санауы Белфаст Оңтүстігінде протестанттарға қарағанда католиктердің аздап көп екенін көрсетті, және округ дәстүрлі түрде одақтас көпшілікке ие болса да, соңғы сайлауларда ұлттық дауыс одан асып кетті. Сонымен қатар, Солтүстік Ирландияның Альянс партиясы, Жасылдар партиясы, Консерваторлар және Солтүстік Ирландия әйелдер коалициясы сияқты басқа да партияларға да көп дауыс берілді. Округте британдық Лейбористік партияны қолдауға ниеттенген топтар ұсынған үміткерлердің тұрақты тізімі болды, бірақ Солтүстік Ирландияда мүшелік пен ұйым құруға тыйым салынғандықтан, олардың нәтижелері шамалы болды. 1990 жылдарға дейін басты назар одақтас үміткерлер арасындағы бәсекеге аударылған. 1974 жылдың ақпан айындағы жалпы сайлауда Роберт Брэдфорд «Авангардтық Прогрессивті Одақтас партиясынан» «Саннингдейл келісіміне» қарсы біріккен «Ольстер Одақтас партиясымен» және «Демократиялық Одақтас партиясымен» бірлесіп жеңіске жетті. Ол, Про Ассамблея Одақтасы ретінде орнын қорғаған, қазіргі Одақтас депутаты Рафтон Паундерді жеңді. Брэдфорд келесі жеті жыл бойы орынды сақтап тұрды, бірақ 1978 жылдың ақпанында ол және «Авангардтың» қалдықтары «Ольстер Одақтастарымен» қайта бірікті. 1981 жылдың соңында Брэдфорд Белфаст қауымдық орталығында саяси қабылдау кезінде ИРА тарапынан өлтірілді. Келесі сайлауға үлкен қызығушылық танылды, себебі Демократиялық Одақтас партиясы орынды жеңіп алады деп күтілді, олардың алдыңғы жалпы сайлауда Белфаст Солтүстік және Белфаст Шығысын жеңіп алуы осыған негіз болды. Алайда, DUP Солтүстік Ирландияның Альянс партиясынан кейін үшінші орынға шықты, ал UUP үміткері Мартин Смит орынды жеңіп алып, 2005 жылға дейін сақтап тұрды. Бұл сайлау сол кезде өте маңызды болды, себебі бұл DUP-тің алғашқы құлдырауы болды. 2005 жылдың қаңтарында Смит 2005 жылғы жалпы сайлауда зейнеткерлікке шығатынын жариялады, бұл Ольстер Одағының кімге орнын табыстайтыны және басқа үміткердің дауыс үлесіне қандай әсер ететіні туралы болжамдарға орын берді. UUP өте даулы және ашулы сайлау арқылы Ассамблея мүшесі Майкл МакГимпсині таңдады. МакГимпсиді Смит және бұрынғы UUP жетекшісі Джеймс Молиноа қоса алғанда, көптеген танымал Одақтастар қарсы шықты. DUP Джимми Спратты таңдады және UUP-ке Оңтүстік Белфаст пен Ферманаг және Оңтүстік Тайрон округтерінде әр партияға еркін өтуге мүмкіндік беретін сайлау келісімін ұсынды. Бұл ұсынысты UUP қабылдамады. Нәтижесінде, DUP және UUP екеуі де дауысты бөліп алған үміткерлерді ұсынды. Ұлттық дауыс негізінен Синн Фэйнге қарағанда SDLP-ге түсті, нәтижесінде SDLP одақтас үміткерлерге көпшілік дауыс берілгеніне қарамастан, орынды жеңіп алды. 2010 жылы Синн Фэйн ұлтшыл дауысты бөлуге жол бермеу үшін SDLP-ге қарсы тұрмауды шешті. SDLP бұл орынды 6000 дауыспен жеңіп алды. Бұл округте Альянс партиясының екінші ең жақсы көрсеткіші болды, олар дауыстың 15%-ын жинады. Аласдейр МакДоннелл 2015 жылдың мамыр айында сайлауда жеңіске жетті, бірақ дауыстың бар болғаны 24,5%-ын алды, себебі Синн Фэйн сайлауға қатысуды шешті. Бұл Ұлыбританиядағы жалпы сайлауда жеңіске жеткен үміткер алған ең аз дауыс көрсеткіші. 2017 жылы бұл орынды DUP-тан Эмма Литтл Пенгелли жеңіп алды, ал Аласдейр МакДоннелл Солтүстік Ирландиядағы барлық SDLP депутаттарымен бірге орнын жоғалтты. Бұл 2019 жылы SDLP үшін Клэр Ханнамен қайта жеңіліп алынды, Синн Фэйн қайтадан сайлауға қатысудан бас тартты. Бұл округте жеңіске жеткен үміткердің көпшілік дауысқа ие болғаны 1987 жылдан бергі алғашқы рет болды.
In the late nineteenth and early twentieth centuries, Belfast South tended to elect 'rebel unionists' such as William Johnston, who famously defied a ban on Orange marches, and Thomas Sloan, founder of the Independent Orange Order. Belfast South contains some of Belfast's most expensive residential districts as well as Queen's University Belfast. The overall tenor of the constituency is middle class – young, trendy and cosmopolitan towards the city centre, with Northern Ireland's biggest concentrations of both students and ethnic minorities, and further out from the city centre it is settled and prosperous. Despite this, significant pockets of inner city working class areas such as the Markets and a number of isolated suburban estates exist in the constituency. There has been particularly rapid demographic change in Belfast South since around the year 2000. The 2011 census revealed that Belfast South consists of a slightly larger Catholic population than Protestant and while the constituency traditionally has had a unionist majority, the nationalist vote has now surpassed this in more recent elections. There have also been strong votes for other parties such as the Alliance Party of Northern Ireland, Green Party, the Conservatives and the Northern Ireland Women's Coalition. The constituency has witnessed a steady series of candidates backed by groups who aspire to support the British Labour Party despite its prior ban on membership and organisation in Northern Ireland, though their results have been minimal. Until the 1990s the main focus of attention had been on contests between unionist candidates. In the February 1974 general election the seat was won by Robert Bradford of the Vanguard Unionist Progressive Party on a united anti Sunningdale Agreement slate with the Ulster Unionist Party and the Democratic Unionist Party. He defeated Rafton Pounder, the sitting Unionist MP who defended his seat as a Pro Assembly Unionist. Bradford held the seat for the next seven years, though in February 1978 he and the rump of Vanguard reunited with the Ulster Unionists. At the end of 1981 Bradford was assassinated by the IRA in a Belfast community centre while hosting a political surgery. The subsequent by election garnered much interest as it was expected that the Democratic Unionist Party would take the seat, building on their steady rise which had seen them gain both Belfast North and Belfast East at the previous general election. However, the DUP came third, behind the Alliance Party of Northern Ireland, and the UUP's candidate Martin Smyth won the seat, holding it until 2005. The by election was extremely significant at the time in that it was the first at which the DUP tide ebbed. In January 2005 Smyth announced that he would be retiring at the 2005 general election, raising speculation both as to whom the Ulster Unionists would field in succession to him and what effect a different candidate would have upon their share of the vote. The UUP selected Assembly member Michael McGimpsey, albeit with a highly controversial and bitter selection. McGimpsey was repudiated by many prominent Unionists, including both Smyth and former UUP leader James Molyneaux. The DUP selected Jimmy Spratt and offered an electoral pact to the UUP that would give each party a free run at one out of South Belfast and Fermanagh and South Tyrone. This offer was rejected by the UUP. In the event, the DUP and UUP both fielded candidates which split the vote. The nationalist vote mainly went for the SDLP over Sinn Féin, with the result that the SDLP took the seat despite a majority of votes cast for unionist candidates. In 2010, Sinn Féin opted not to stand against the SDLP to avoid splitting the nationalist vote. The SDLP won the seat with a majority of 6,000. This was the seat in which the Alliance Party had their second best showing, polling 15% of the votes. Alasdair McDonnell retained the seat in May 2015, with only 24.5% of the vote, as Sinn Féin opted to stand. This is the smallest proportion of the vote a winning candidate has ever achieved in a UK general election. In 2017 the seat was won by Emma Little Pengelly of the DUP with Alasdair McDonnell losing his seat along with all other SDLP MPs in Northern Ireland. This was won back for the SDLP by Claire Hanna in 2019, with Sinn Féin again opting not to stand. This was the first time since 1987 that the winning candidate in the constituency had a majority of the vote.
2010 жылдардағы сайлаулар
Бұл орын 2019 жылғы жалпы сайлауда SDLP партиясының ең жоғары дауыс жинау көрсеткішін және партияның дауыс үлесінің ең көп өсуін көрсетеді. Бұл Синн Фейн партиясының бұл орынға қатыспауының нәтижесі болды. Сонымен қатар, бұл орын "Альянс" партиясының дауыс үлесінің жалғыз төмендегенін көрсетті.
This seat saw the largest SDLP vote share and the largest increase in vote share for the party at the 2019 general election. This came as Sinn Féin did not contest the seat. It also saw the only fall in vote share for Alliance.
1990 жылдардағы сайлау
1997 жылғы өзгерістер төменде көрсетілген 1992 жылғы шартты нәтижелермен салыстырылады.
1997 Changes are compared to the 1992 notional results shown below.
1980 жылдардағы сайлау
Ескерту: Толықтыру сайлауға барлық юнионист депутаттарының мандаттарынан бас тартуы және Англия-Ирландия келісіміне қарсы бағдарламамен қайта сайлануға ұмтылуы себеп болды.
Note: The by election was caused by the decision of all Unionist MPs to resign their seats and seek re election on a platform of opposition to the Anglo Irish Agreement.