Евсевий Верчеллилік қасиеттісінің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Верчелли епискобы және әулие Евсевий (шамамен 2 наурыз 283 – 1 тамыз 371) Сардиниядан шыққан епископ және қасиетті кісі саналады. Афанасиймен бірге ол ариандыққа қарсы Исаның құдайлығын бекітті.

Өмірбаян

Евсевий 283 жылы Сардинияда дүниеге келген. Әкесінің шейіт болғаннан кейін, анасы оны Римге алып келді, кейін ол лектор болды. Ол Верчеллиде (солтүстік Италия) алғашқы епископ болды, шамамен 340-шы жылдардың басында. Амвросийдің Верчелли қауымына жазған хатына сәйкес, Евсевийдің өлімінен кейін екі онжылдық өткен соң, жергілікті басшылар оның ізгілігін мойындап, жергілікті үміткерлерге қарағанда оны сайлады (Epistola lxiii, Ad Vercellenses). Әулие Афанасийдың «Әулие Антонийдің өмірі» еңбегінен шабыттанған ол Верчеллиде монастырь өміріне ұқсас діни қауым құрды. Бұл кенобиум, өз кезегінде, Новаралық Гауденций, Аосталық Евстасий және Туриндық Максим сияқты басқаларға да ықпал етті. Ол діни қызметкерлермен бірге тұрған алғашқы епископ болды, оларды ізгілік пен құлшыныспен тәрбиелеуге бар күшін жұмсады. Осы себепті, Әулие Августиннің Канондық Регулярлары оны Августинмен бірге өздерінің негізін қалаушысы ретінде құрметтейді. 354 жылы Папа Либерий Евсевийді Кальяри епископы Люцифермен бірге Миланда император Констанций II-ге өтінішпен барып, Александриялық Афанасийдың мәртебесі және ариандық мәселе бойынша дауды тоқтату үшін кеңес шақыруды сұрады. 355 жылы Миланда Синод өтті. Евсевий кеңестің бір бөлігіне қатысты, бірақ Афанасийды айыптаудан бас тартты, сондықтан ол алдымен Сириядағы Скитопольге, Евсевий оны түрме бастығы деп атаған ариандық епископ Патрофилдің қадағалауымен, содан кейін Каппадокияға, және соңында Жоғарғы Египеттегі Тебаитке жер аударылды. Оның бұрынғы мереке күні, 16 желтоқсан, оның епископ болып тағайындалған күнімен шамамен сәйкес келді. Оның қазіргі мереке күні өлімінің жылдығымен сәйкес келеді. Верчелли соборы оған арналған. 2007 жылдың қазан айында өткен жалпы аудиенцияда Папа Бенедикт XVI былай деді: «Евсевий айтқандай, пасторлар сенімділерді осы дүниенің қалаларын мәңгілік мекен деп санамауға, ал болашақ қала, нəтижелі көктегі Иерусалимді іздеуге шақыруы керек. Бұл «эскхатологиялық сақтық» пасторлар мен сенімділерге құндылықтардың дұрыс иерархиясын сақтауға мүмкіндік береді, ешқашан заманның сән-салтанатына және қазіргі саяси биліктің әділетсіз талаптарына бағынбайды. Құндылықтардың нағыз иерархиясы – Евсевийдің бүкіл өмірі, өткен немесе қазіргі императорлардан емес, Иса Мəсіхтен келеді». Крюгер (Lucifer, Bischof von Calaris, Leipzig, 1886, 118–30) Каспаридің (Quellen zur Geschichte des Taufsymbols, Christiania, 1869, II, 132–40) шомылдыру рәсімі туралы сөзін Евсевийге жатқызады. «Des. Trinitate confessio» (P. L., XII, 959–968) кейде Евсевийге жатқызылады, бірақ ол жалған.

Eusebius was born in Sardinia, in 283. After his father's martyrdom, he was taken to Rome by his mother, where he later became a lector. He became the first bishop in Vercelli (in northern Italy), probably sometime in the early to mid 340s. According to a letter of Ambrose to the congregation in Vercelli two decades after Eusebius' death, the local leaders recognized his piety and thus elected him rather than local candidates (Epistola lxiii, Ad Vercellenses). Inspired by St Athanasius's Life of St Anthony, he founded a priestly community in Vercelli that resembled a monastic community. This coenobium, in turn, inspired others such as Gaudentius of Novara, Eustasius of Aosta, and Maximus of Turin. He was the first bishop to live in common with the clergy, devoting his best energies to form them in piety and zeal. For this reason, the Canons Regular of St. Augustine honour him along with Augustine as their founder. In 354, Pope Liberius asked Eusebius to join Bishop Lucifer of Cagliari in carrying a request to the Emperor Constantius II at Milan, pleading for the emperor to convoke a council to end the dissensions over the status of Athanasius of Alexandria and the matter of Arianism. The synod was held in Milan in 355. Eusebius attended part of the council, but refused to condemn Athanasius and so was exiled, first to Scythopolis in Syria, under the watchful eye of the Arian bishop Patrophilus, whom Eusebius calls his jailer, then to Cappadocia, and lastly to the Thebaid, in Upper Egypt. His former feast day of 16 December roughly coincided with his elevation as bishop. His current feast day roughly coincides with the anniversary of his death. Vercelli Cathedral is dedicated to him. In a General Audience in October 2007, Pope Benedict XVI observed, <blockquote>Therefore, Pastors, Eusebius said, must urge the faithful not to consider the cities of the world as their permanent dwelling place but to seek the future city, the definitive heavenly Jerusalem. This "eschatological reserve" enables Pastors and faithful to preserve the proper scale of values without ever submitting to the fashions of the moment and the unjust claims of the current political power. The authentic scale of values – Eusebius' whole life seems to say – does not come from emperors of the past or of today but from Jesus Christ,
Krüger (Lucifer, Bischof von Calaris, Leipzig, 1886, 118–30) ascribes to Eusebius a baptismal oration by Caspari (Quellen sur Geschichte des Taufsymbols, Christiania, 1869, II, 132 40). The confession of faith "Des. Trinitate confessio", P. L., XII, 959–968, sometimes ascribed to Eusebius, is spurious.