Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Чарльз Мюррей (27 қыркүйек 1864 – 12 сәуір 1941) – шотландтардың дориялық диалектісінде шығармалар жазған ақын. Ол Шотландияның солтүстік-шығысынан шыққан үш ауылдық ақынның бірі болды, ал қалғандары Флора Гарри және Джон С. Милн. Олар шотланд тілінің әдебиетте қолданылуын мойындатуға үлкен үлес қосты.
Charles Murray (27 September 1864 – 12 April 1941) was a poet who wrote in the Doric dialect of Scots. He was one of three rural poets from the north east of Scotland, the others being Flora Garry and John C. Milne, who did much to validate the literary use of Scots.
Өмірбаян
Чарльз Мюррей Шотландияның солтүстік-шығысындағы Альфорд қаласында туып өскен. Дегенмен, ол поэзиясының көп бөлігін Оңтүстік Африкада тұрғанда жазды, өмірінің көп бөлігін табысты азаматтық инженер ретінде өткізді. Оның алғашқы жинағы «Құрғақ қырау» (1893) жеке басылып шықты және ол көп ұзамай оны қайта жұмыс ілеу үшін баспадан шығарды. Оның екінші жинағы «Туған жер» (1900) әлдеқайда сәтті болды. Ол өмірінің соңына дейін бес рет қайта басылды және осы жинағымен танымал. Жинақтың атауы, «Туған жерге қарай» деген мағынаны білдіреді, оның эмигранттық жағдайын көрсетеді. Ол Екінші Бур соғысы мен Бірінші дүниежүзілік соғыста қарулы күштерде қызмет етті және 1917 жылы «Соғыс сыбыры» жинағын жариялады. Бұл антологиядағы өлеңдер: «Сендер жақсырақсыңдар», «Соғыс сыбыры», «Шотландия үшін қандай жауынгер қылышын көтереді?», «Ең соңғы адамға», «Тағдырдың сынақтары», «Соғыстағы әйел», «Франциядан», «Жинап кет», «Соғыс қашан бітеді?», «Докинс» өзінің құрдастарынан бұрын, «Жол бойындағы бұлақта», «Құбырдың үнін естіңдер», «Үйден келген дауыс», және «Қайтадан алысқа». Ол 1920 жылы «Ауылдық жерлерде» атты соңғы жинағын жариялады. Оның өлімінен кейін, 1969 жылы Чарльз Мюррейді еске алу қоры «Соңғы өлеңдер» жинағын жарыққа шығарды. 1924 жылы зейнеткерлікке шыққаннан кейін ол Шотландияға оралып, өскен жеріне жақын Банчориде қоныстанды. Ол 1941 жылы қайтыс болды.
Charles Murray was born and raised in Alford in north east Scotland. However he wrote much of his poetry while living in South Africa where he spent most of his working life as a successful civil engineer. His first volume, A Handful of Heather (1893), was privately printed and he withdrew it shortly after publication to rework many of the poems within it. His second volume, Hamewith (1900), was much more successful. It was republished five times before he died and it is this volume for which he is best known. The title of the volume, which means Homewards in English, reflects his expatriate situation. He served in the Armed Forces during the Second Boer War and the First World War and in 1917 produced the volume, The Sough o' War. The poems from this anthology were entitled: Ye're better men, A sough o' war, Wha bares a blade for Scotland?, To the hin'most man, The thraws o' fate, The wife on the war, Fae France, Bundle an' go, When will the war be by?, Dockens afore his peers, At the loanin' mou', Lat's hear the pipes, Hairy hears fae hame, and Furth again. He published his last volume, In the Country Places, in 1920. After his death a final volume of poetry, Last Poems was published by the Charles Murray Memorial Trust in 1969. He returned to Scotland when he retired in 1924 and settled in Banchory, not far from where he was brought up. There he died in 1941.