Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық суретші
Italian painter
Бенедетто Бонфигли (шамамен 1420 – 8 шілде 1496) – итальяндық Ренессанс кезеңінің суретшісі, Перуджа қаласында туған және Рафаэль мен Перугино сияқты суретшілердің Ұмбрия мектебінің мүшесі. Ол сондай-ақ Буонфиглио деп те аталады. Доменико Венециано, Беноццо Гоццоли және Фра Анжелико стильдерінің ықпалында болған Бонфигли негізінен шіркеулер үшін фрескалар салған және бір кезде Ватикан қызметінде болған. Оның ең жақсы сақталған туындысы – «Жарлау», бірақ оның шедеврi – Палаццо деи Приори капелласының сәндеуі. Бонфигли гонфалониге, яғни Перуджа стилінде мата немесе зығырға салынған туларды жасаумен маманданған. Оның жеке өмірі туралы көп мәлімет жоқ, бірақ ол Перугинодан бұрын, оның шәкірті болған деген әңгімеге дейін Перуджада танымал суретші болған.
Benedetto Bonfigli (c. 1420 – 8 July 1496) was an Italian Renaissance painter born in Perugia, and part of the Umbria school of painters including Raphael and Perugino. He is also known as Buonfiglio. Influenced by the style of Domenico Veneziano, Benozzo Gozzoli, and Fra Angelico, Bonfigli primarily painted frescos for the church and was at one point employed in the Vatican. His best preserved work is the Annunciation, but his masterpiece is the decoration of the chapel of the Palazzo dei Priori. Bonfigli specialized in gonfaloni, a Perugian style using banners painted on canvas or linen. Little is known of his personal life, but he was an esteemed painter in Perugia before Perugino, who is said to be his pupil.
Стиль
Бонфигли суретші ретінде Фра Анжеликодан күшті әсер алды. Оның суреттерінің кішігірім бөліктеріндегі егжей-тегжейге назар аударуы, сондай-ақ қасиетті және жер бетіндегі элементтерді көрсету үшін алтынды пайдалануы Фра Анжеликоның ықпалынан туындаған. Бонфигли шығармаларына көбінесе орман және қалалық пейзаждарды фон ретінде қолданып, оларға қосымша тереңдік берген. Оның туындыларына Доменико Венецианоның да әсер еткені айтылады, ол суреттерін шынайы ету үшін төбешіктер мен ағаштарды қолданған. Анжелико мен Венецианоның стильдік ықпалы Бонфиглидің «Жариялану» және «Балаға құлшылық ету» туындыларында ерекше көзге түседі. Бонфиглидің көптеген фрескаларындағы кейіпкерлердің киімдеріне жұмсақ түстер тән, бірақ Әзіре Мәриям көбінесе көгілдір түспен, алтын сәулемен бейнеленеді, бұл түс патшалық пен киелілікпен байланысты қымбат бояу саналады. Ол өз туған қаласы Перуджаның тарихи архитектурасын шығармаларына жиі енгізеді, кейде әртүрлі дәуірлерге жататын ғимараттарды біріктіреді. Бонфиглидің әдісі оның ұстазы Беноццо Гоццолиге ұқсас, ол Фра Анжеликоның шәкірті болған және 1450 жылдан 1456 жылға дейін Умбрияда жұмыс істеген. Ол кейіпкерлерінің киімдеріне жұмсақ түстерді қолданады, бұл оның суреттеріне қосымша тереңдік сыйлайды.
Bonfigli as a painter was heavily influenced by Fra Angelico. His attention to detail in smaller areas of his paintings, as well as his use of gold to highlight both sacred and earthly elements, can be attributed to Fra Angelico. Bonfigli frequently used backdrops of forestry and cityscapes to provide an additional sense of depth to his pieces. His backgrounds are often said to have been influenced by Domenico Veneziano, who used rolling hills and trees as backdrops to make his paintings more realistic. These stylistic influences of Angelico and Veneziano's are particularly pertinent in Bonfigli's Annunciation and Adoration of the Child. Most of Bonfigli's frescos use softer colours in the fabrics on his figures, but typically highlights the Virgin Mary in blue, an expensive dye attributed with royalty and sanctity, with a gold halo. He often incorporates historical architecture from his home town Perugia in his works, sometimes meshing buildings of different eras. Bonfigli's method is also similar to his teacher, Benozzo Gozzoli, who had been Fra Angelico's assistant and had worked in Umbria from 1450 to 1456, in that he uses softer colours on the garments of his figures that brings additional depth to his paintings.
Ерте өмір және алғашқы еңбектері
Бонфигли 1430-1440 жылдары Перужада оқыды, сол кезде соңғы готика стилі әлі де үстемдік құрып тұрды. Бонфиглидің ең ерте сақталған туындысы – орталық бөлігінде Қыз Мария мен Бала бейнеленген, бір қанатында Әулие Себастьян мен епископ әулие, екінші қанатында Сиеналық Әулие Бернардино мен Әулие Антоний Аббат суреттелген бөлік-бөлікке бөлінген полиптих. Суретшінің алғашқы тапсырыс жұмысы 1445 жылдың 7 наурызында Перуджадағы Сан-Пьетро шіркеуінің шапшаңына салынған екі періштесі бар Қыз Мария мен Балаға жатқызылады. Ол Фра Анжеликоның туындыларынан әсер алды, әсіресе 1450 жылы Папа Николай V-нің Ватикан қызметі кезінде, Анжеликоның көптеген фрескалары Папаның жеке капелласы Палаццо Ватиканоның Никколино капелласында қойылған болатын. Папаның Бонфиглиді жоғары бағалағанын оның сол кездегі жоғары жалақысынан (айына жеті дукат) білеміз. 1437 жылы тапсырыс берілген Фра Анжеликоның Кортона полиптихы және Перуджадағы Доменико Венецианоның туындылары да Бонфигли стиліне зор әсер етті. Бонфигли стилінің жақын түсіндірілуі 1446 жылғы С. Кристофоро, Пассиганодағы Әулие Екатерина мен Клемент I-нің фрескасында көрінеді; бұл туынды, әдетте, Бонфиглидің жұмысы емес, суретшінің аймаққа тигізген әсерін көрсетеді.
Bonfigli trained in Perugia from 1430 to 1440, while the late Gothic style was still dominant. Bonfigli's earliest surviving work is a dismembered polyptych, depicting Virgin and Child on the central panel, St Sebastian and a Bishop Saint on another wing, and what is believed to be St Bernardino of Siena and St Anthony Abbot on another. The painter's first commissioned work is attributed to the Virgin and Child with Two Angels for a chapel near S. Pietro, Perugia on 7 March 1445. He was influenced by the works of Fra Angelico, particularly during his employment in the Vatican by Pope Nicholas V in 1450, where many of Angelico's frescoes were displayed in the Cappella Niccolina of the Palazzo Vaticano, the pope's private chapel. We know Bonifgli was held in high regard by the pope due to his high salary at the time (seven ducats a month). Other works, such as Fra Angelico's Cortona Polyptych commissioned in 1437, and the works of Domenico Veneziano in Perugia also heavily influenced Bonfigli's style. A close interpretation of Bonfigli's style is evident in a fresco dated 1446 of SS Catherine and Clement I in S. Cristoforo, Passigano; this piece, likely not the work of Bonfigli, demonstrates the influence the painter had on the region.
Мерзімділігі
Бонфигли 1453 және 1470 жылдар аралығында Римнен Перуджаға оралғаннан кейін суретші ретінде толыққанды қалыптасты. Тапсырыс екі жылда аяқталуға тиіс болған, бірақ Коммунаның алғашқы тапсырыс бойынша төлемді кешіктіргеніне байланысты жұмыс көп уақыт алды. 1469 жылы келісімшарт қайтадан келісілді, онда Бартоломео ди Грегорио Бонфиглиге қарызы болған. Фрескалар Бонфиглинің 1496 жылы қайтыс болуына дейін аяқталмады, бірақ суретші қалған қарызын шіркеудің фрескаларын аяқтауға жұмсады.
Bonfigli reached maturity as an artist after returning to Perugia from Rome between 1453 and 1470. The commission was supposed to be completed in two years, but the work took far longer because of a delay of payment by the Commune for the first commission. The contract was renegotiated in 1469 with a debt owed by one Bartolomeo di Gregorio to Bonfigli. The frescoes were not completed by Bonfigli's death in 1496, but the painter dedicated the outstanding debt to complete the rest of the chapel frescoes.
Мәсіхтің құттықтауы
Бонфиглидің ең жақсы сақталған туындыларының бірі – "Жариялану" картинасы, онда Мәриям ана Киелі Рухтың көгершінінен, Құдай тарапынан херубиндермен қоршалған күйінде, жүрегіне екі кішкентай жалынды қабылдайды. Бұл туындының 1440-1445 жылдар аралығында жасалғаны айтылады. Қыз Мария оң жақта, ал сол жақта алтын қанатты Архангел Гавриилмен дұға тілеп тұр. Гавриил тізе бүгіп, сол қолында лилия гүлін ұстап, оң қолын нығмет тілеу үшін көтеріп тұр, сонымен қатар мрамормен әсемделген парапетте "AVE MARIA GRATIA PLENA", яғни "Күндізгі сәлем, толық нығметпен" деген сөздерді айтады. Басқалар Бонфиглидің көптеген туындыларының 15 ғасырдың ортасына дейін Флоренция мен Солтүстік Италиядан қалып қойған, бірақ Перуджиноның, оның шәкіртінің, және кейіннен Рафаэльдің қатысуымен бірінші қатарға шыққан Умбрия өнер мектебінің қалыптасуына үлкен үлес қосып, маңызды рөл атқарғанын айтады.
One of Bonfigli's best preserved works, the Annunciation depicts Mother Mary receiving two small flames into her heart from the Dove of the Holy Spirit, sent down by God surrounded by cherubs. The work is believed to have been executed between 1440 and 1445. The Virgin Mary appears to pray on the right next to the Archangel Gabriel with gold wings on the left. Gabriel is kneeling with a lily in his left hand, and his right hand raised in blessing while he pronounces the phrase on the marble panelled parapet, "AVE MARIA GRATIA PLENA," or "Hail Mary full of grace." Others argue that much of Bonfigli's work was critical in the birth of the Umbria school of art, that had lagged behind Florence and Northern Italy until the mid 15th century, but quickly rose as a first rank with Perugino, his student, and then Raphael.