Кіріспе
Дарбукс жиынтықтарын қолданып құрастырылған интеграл. Нақты талдау саласында Дарбукс интегралы Дарбукс жиынтықтарын қолданып құрастырылады және функцияның интегралының мүмкін анықтамаларының бірі болып табылады. Дарбукс интегралдары Риман интегралдарымен эквивалентті, яғни функция Дарбукс интегралданатын болса, ғана Риман интегралданатын болады, және егер олар болса, екі интегралдың мәндері тең болады. Дарбукс интегралының анықтамасы есептеулерде және дәлелдемелерде қолдануға Риман интегралынан қарағанда ыңғайлы. Сондықтан, математикалық анализ және нақты талдау бойынша кіріспе оқулықтарында Риман интегралы көбінесе нақты Риман интегралының орнына Дарбукс интегралын қолданып дамытылады. Бұдан әрі, бұл анықтама Риман-Стильджес интеграциясын анықтау үшін оңай кеңейтіледі. Дарбукс интегралдары оны ойлап тапқан Гастон Дарбукс (1842–1917) есімімен аталады.
In the branch of mathematics known as real analysis, the Darboux integral is constructed using Darboux sums and is one possible definition of the integral of a function. Darboux integrals are equivalent to Riemann integrals, meaning that a function is Darboux integrable if and only if it is Riemann integrable, and the values of the two integrals, if they exist, are equal. The definition of the Darboux integral has the advantage of being easier to apply in computations or proofs than that of the Riemann integral. Consequently, introductory textbooks on calculus and real analysis often develop Riemann integration using the Darboux integral, rather than the true Riemann integral. Moreover, the definition is readily extended to defining Riemann–Stieltjes integration. Darboux integrals are named after their inventor, Gaston Darboux (1842–1917).
Анықтама
Дарбукс интегралының анықтамасы интервалда кез келген шектелген нақты мәнді функция үшін бар жоғарғы және төменгі (Дарбукс) интегралдарын қарастырады. Дарбукс интегралы осы жоғарғы және төменгі интегралдар тең болған жағдайда ғана бар. Жоғарғы және төменгі интегралдар, өз кезегінде, жоғарғы және төменгі (Дарбукс) сомалардың тиісінше инфимумы және супремумы болып табылады, олар функция графигі астындағы "ауданды" сәйкесінше асырып және төмен бағалайды. Атап айтқанда, интегралдау интервалының берілген бөлуі үшін жоғарғы және төменгі сомалар тікбұрышты тілімдердің аудандарын қосады, олардың биіктіктері әр бөлікшедегі f функциясының супремумы және инфимумы болып табылады. Бұл идеялар төменде нақтылана түседі: