Эволюциялық экономикалық теория: Кеннет Боулдингтің тұжырымдары
Kenneth Boulding's evolutionary perspective
Кеннет Боулдингтың эволюциялық экономикалық теориясы: білімнің өсуі экономикалық дамудың кілті. Экодинамика, капитал құрылымы, ұзақ мерзімді даму перспективасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Эволюциялық модельге негізделген экономикалық теорияға қатысты көзқарас
Approach to economic theory based on an evolutionary model
Кеннет Э. Боулдингтің эволюциялық көзқарасы – экономикаға (эволюциялық экономиканы да қараңыз) қатысты тәсіл, ол «Экодинамика» (1978) және «Эволюциялық экономика» (1981) еңбектерінде толыққанды көрсетілген. Бұл көзқарас 1934 жылғы халық теориясы және капиталдың жас құрылымы туралы жұмыстарынан, сондай-ақ 1950 жылғы «Қайта құру» еңбегінен, онда «Экологиялық кіріспе» және «Экономикалық организм теориясы» сияқты тараулар бар, бастау алады.
Kenneth E. Boulding's evolutionary perspective is an approach to economics (see also evolutionary economics) put forward most completely in his Ecodynamics (1978) and Evolutionary Economics (1981) had roots in his 1934 work on population theory and the age structure of capital as well as his Reconstruction (1950) with chapter titles like "An Ecological Introduction" and "The Theory of the Economic Organism."
Цивилизациядан кейінгі қоғам
Өндірістің дәстүрлі факторы (яғни капитал) «білім-білік» ретінде қайта түсіндірілгеннен кейін, «білім-білік пен білімнің өсуі – экономикалық дамудың ең басты кілті» деген қорытындыға келу оңай. Инвестициялар, қаржы жүйелері, экономикалық ұйымдар мен институттар белгілі бір мағынада білім процесін құру және іске асыру механизмі ғана. («Экономикалық даму эволюциялық жүйе ретінде»). Боулдинг (1961) (1964) даму туралы көзқарасын қазіргі «цивилизациялық қоғамнан» «цивилизациялық қоғамнан кейінгі қоғамға» өтуді көздейтін ұзақ мерзімді перспективаға енгізді. Бұл қозғалыстың қозғаушы күші – ғылым немесе ғылымды қолдайтын мәдениет. Үшінші әлемнің дамуы «цивилизациялық қоғамнан кейінгі» қоғамға қарай қозғалыстың маңызды бөлігі болып табылады. Оның «цивилизациялық қоғамнан кейінгі» қоғамы Джон Стюарт Милл немесе Герман Дейлидің тоқтау күйі емес, бірақ тұрақты халқы бар. Жастығында, жиырма жасында Боулдинг қазіргі кезде нео-мальтусиандық деп аталатын ұстанымды қабылдады. Ол «көрсеткіштер сондай» екенін айтты, Батыс әлемі тек өзін-өзі қайта өндіре алатын (жан басына шаққандағы) табыс деңгейі «адамның нақты өмір сүру стандарты ешқашан жете алмайтын» деңгейде екенін дәлелдеді (1939, 107). Отыз жыл өткен соң, Пол Эрлихтің «Халық санының жарылысы» (1969) және өсу шектері туралы әдебиеттерге (мысалы, Медоуз, 1971) дейін, Боулдинг (1965) даму перспективалары туралы, әсіресе жоғары туу деңгейі бар елдерде, «көптеген пессимизмнен қашып құтылу қиын» екенін айтты, бұл «цивилизациялық қоғамнан кейінгі» қоғамның үлкен әлеуетін күйретуі мүмкін. Оның осы мәселеге ең маңызды үлесі, бәлкім, 1964 жылы тууға берілетін рұқсаттарды сату туралы аргументі болар. Оның бұл мәселедегі пікірі саяси – ол сол кездегі және қазіргі саяси ахуалға қарсы келеді. Егер ол халық санының өсуінің маңыздылығы туралы дұрыс айтса және егер бұл алаңдаушылық бір күні халықтың көпшілігінің саяси сезіміне енсе, онда мамандық Боулдингтің тууға берілетін рұқсаттарды саудаға шығару туралы шақыруын қабылдауының барлық негізі бар, өйткені ол тиімділікке қатысты неоклассикалық алаңдаушылыққа негізделген.
Once the traditional factor of production (i. e. capital) is reinterpreted as know how, one can easily conclude that know how and the growth of knowledge are "the essential key to economic development. Investment, financial systems and economic organizations and institutions are in a sense only the machinery by which a knowledge process is created and expressed." ("Economic Development as an Evolutionary System"). Boulding (1961) (1964) embedded his view of development in a long term perspective that envisages us as moving from our current "civilized society" to "post civilized society". The driving force of this movement is science or the culture that supports science. Development of the third world is a critical part of the movement to a "post civilized society". His "post civilized society" is not the stationary state of John Stuart Mill or Herman Daly, but it does have a stable population. As a young man in his twenties, Boulding took a position that we now refer to as neo Malthusian. He argued that "the indication seems to be" that the (per capita) income level at which the western world would only reproduce itself is one "that the actual standard of life can never reach." (1939, 107) Thirty years later, still prior to Paul Ehrlich's Population Bomb (1969) and the limits to growth literature (e. g., Meadows, 1971), Boulding argued (1965) that it "is hard to avoid considerable pessimism" about the prospects of development, especially in countries with high birth rates, which could undermine the great potential of a post civilized society. His major contribution to this problem is probably the argument (1964) for tradable birth right permits. His dissidence on this issue is political – it runs against the grain of the political climate both then and now. If he was correct about the emerging seriousness of the population problem and if that level of concern is one day reflected in popular political sentiment, there is every reason to expect the profession to embrace Boulding's call for tradable birth right permits, since it is based squarely on neoclassical concern for efficiency.