Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Финляндия генерал-майоры Курт Марти Валленьюс (25 шілде 1893 жылы Куопио қаласында дүниеге келген, 3 мамыр 1984 жылы Хельсинки қаласында қайтыс болған) – финляндиялық генерал-майор.
Finnish Major General
Kurt Martti Wallenius (25 July 1893 in Kuopio – 3 May 1984 in Helsinki) was a Finnish Major General.
Ягер қозғалысы
Валеньюс Финляндия тәуелсіздігі алдында Германияда дайындалған фин Jäger әскерлерінің құрамында болды. 1915 жылы Валеньюс Германияға сапар шегіп, онда Корольдік Пруссияның 27-ші Ягер батальонына қабылданды. Ол Миса өзеніндегі шайқастарға қатысты.
Wallenius was a member of the Finnish Jäger troops trained in Germany prior to Finnish independence. In 1915, Wallenius travelled to Germany where he enrolled in the Royal Prussian 27th Jäger Battalion. He took part in the battles on the Misa River.
Азаматтық соғыс
Финляндияға оралғаннан кейін Валлениус 1918 жылғы Финляндия азамат соғысына коммунистерге қарсы ақтар тарапынан қатысты. Ол Тервола және Торниода взводқа басшылық етті. Лапландияда Валлениус алғыр өсіруші Алекси Хихнаваарамен кездесті, олармен бірге Лапландияны аралап, жақын дос болып қалды. Кейін Валлениус Куолаярви және Куусамо аймағындағы әскерлердің командирі болып тағайындалды. Онда оған 1918 жылғы наурыздағы сәтсіз Вена экспедициясында солтүстік топқа басшылық ету тапсырылды, ол Шығыс Карелияның бір бөлігін Финляндияға қосып алуға тырысты. Сонымен қатар, ол 1920 жылғы мамырдағы екінші Петсамо экспедициясының жетекшісі болды. 1918 жылғы ақпан айында Валлениус бес орыс азаматын, оның ішінде дипломатты да атқызып өлім жазасын орындады.
After returning to Finland, Wallenius took part in the Finnish Civil War of 1918 on the side of the anti Communist Whites. He commanded a platoon in Tervola and Tornio. In Lapland, Wallenius met reindeer herder Aleksi Hihnavaara, with whom he travelled around Lapland, and the two became good friends. Wallenius was later appointed commander of the troops around Kuolajärvi and Kuusamo. Here, he was given the command of the northern group in the failed March 1918 Viena expedition, which tried to annex parts of East Karelia to Finland. He was also the leader of the second Petsamo Expedition in May 1920. In February 1918, Wallenius presided over the executions of five Russians, including a diplomat.
Полк командирі
Азамат соғысынан кейін Валеньюс Солтүстік-Батыс Финляндиядағы әскерлерге қолбасшылық етті: Салла полкі мен Лапландияның 1-ші шекара күзет полкіне. 1920 жылдары ол қысқа мерзімге Берлиндегі әскери атташе қызметін атқарды.
After the Civil War Wallenius commanded troops in North Western Finland: the Salla Regiment and the 1st Border Guard Regiment of Lapland. In the 1920s, he was briefly made a military attaché in Berlin.
Лапуа қозғалысы
1930 жылы Валленюс генерал-майор шеніне көтерілді. Бірақ, ол сол жылы Финляндияның тұңғыш президенті Каарло Стальбергтің қанағаттандырылмаған ұрлануына қатысы болды деген айыппен зейнетке шығуға мәжбүр болды. Валленюс сегіз ай тергеу изоляторында отырды және бастапқыда 3 жылға сотталды, алайда апелляциялық сотта оның үкімі күштен шығарылды. 1930 жылдары Валленюс оңшыл әрекеттерге қатысып, Лапуа қозғалысының бас хатшысы болды. Осы лауазымында ол Мэнтсала көтерілісіне қатысты. Валленюс мемлекеттік қасақана сатқындыққа көмектескені үшін бір жылдан астам түрмеде отырды.
In 1930, Wallenius was promoted to the rank of Major General. However, he was forced to retire in that year when he was implicated in the kidnapping of Kaarlo Ståhlberg who served as the first Finnish President. Wallenius spent eight months in pretrial custody and initially received a 3 year sentence, albeit his conviction was later overturned on appeal. In the 1930s, Wallenius became involved in right wing activities, becoming the secretary general of the Lapua movement. In this capacity, he was involved in the so called Mäntsälä rebellion. Wallenius was imprisoned for just over one year for aiding and abetting high treason.
Қысқы соғыс
Қысқы соғыста Валлениус Лапландиядағы фин әскерлеріне қолбасшылық етті. Қысқы соғыс басталғанда фин әскерлерінің бас қолбасшысы Маннергейм Валлениусті Лапландия тобының қолбасшысы етіп тағайындады. Оның қол астындағы әскерлер, қарсыластардан кем болғанына қарамастан, Салла және Петсамода совет әскерлерін кері шегіндірді. Лапландия майданы тұрақтанғаннан кейін, 1940 жылдың ақпан айында Валлениус командалықты генерал-лейтенант Эрнст Линдер басқаратын швед еріктілеріне тапсырды. Валлениус және оның көптеген әскерлері Випури шығанағының батыс жағалауына, Қызыл Армияның мұзды шығанақты кесіп өткен жеріне жіберілді. Валлениус бұл жаңа тапсырмаға наразылық білдірді, өзін бұрынғы қателіктері үшін жазалап отыр деп ойлады. Жағдай қиын болды және бұл жер Валлениус пен оның әскерлеріне бұрын таныс емес еді. Валлениус Қызыл Армияның шығанақтың батыс жағалауына бекініп алуына жол бермеді, сондай-ақ оның көп ішетіні туралы хабарлар тарады. 1940 жылдың наурыз айының басында Валлениус үш күн ғана қолбасшылық еткен соң, қызметтен босатылып, оның орнына генерал-лейтенант Карл Леннарт Оеш тағайындалды. Валлениус Қорғаныс күштері офицерлерінің тізімінен шығарылды.
In the Winter War, Wallenius commanded Finnish troops in Lapland. When the Winter War began, the Commander in Chief of Finnish troops Mannerheim appointed Wallenius as the commander of the Lapland Group. The troops under his command, though outnumbered, repulsed Soviet troops at Salla and Petsamo. Once the front in Lapland had stabilized, Wallenius handed the command over to Swedish volunteers under Lieutenant General Ernst Linder in February 1940. Wallenius and most of his troops were sent to the southernmost point of the front to western shore of the Bay of Viipuri, where the Red Army had crossed the frozen gulf. Wallenius protested this new assignment, thinking he was being punished for his past sins. The situation was critical and terrain totally different from what Wallenius and his men were used to. Wallenius failed to prevent the Red Army from gaining a foothold from the western shore of the bay, and there were reports that he was drinking heavily. Wallenius was dishonorably discharged in early March 1940, after only three days in command, and replaced by Lieutenant General Karl Lennart Oesch. Wallenius was removed from the Defence Forces officer lists.
Зейнеткерлік
1941 жылғы маусымда жалғасу соғысы басталғаннан кейін Валлениусқа қандай да бір басқаруға ие болу мүмкін болмады. Ол Рованиемен ауылдық округінде зейнеткерлікте тұрып, кітаптар мен мақалалар жазды.
Once the Continuation War began in June 1941, Wallenius failed to get a command. He lived in retirement in Rovaniemen maalaiskunta writing books and articles.