Кіріспе

Говард Баркер (28 маусым 1946 жылы туған) – британдық драматург, сценарист және радио драма авторы, суретші, ақын және эссеші, негізгі жұмысы драматургия және театр саласында. 1970 жылдан бері көптеген драмалық туындылардың авторы ретінде танымал, ең белгілі шығармалары – «Аяулау көрінісі», «Жеңіс» пьесалары. Оның пьесалары көбінесе зорлық-зомбылық, сексуалдық, билікке құмарлық және адамның қозғаушы күштерін зерттейді. Баркер сахнадағы оқиғаларға көрерменнің біртұтас реакция білдіруі керек деген жалпы қабылданыспен келіспейді, керісінше, реакцияны фрагменттеуге тырысады, әрбір көрерменді пьесамен жеке күресуге мәжбүр етеді. «Біз бірге әрекет етуге ұмтылудан арылуымыз керек», – деп жазады ол. «Бірге ән шырқау, қарапайым әуендерді бірге орындау – бұл ұжымдық емес». Дегенмен, Чехов қайтыс болады, ал Ваня өзінің жасаушысының әлемінен шығуға бейімділік танытады. Баркердің кейіпкерлері қайшылыққа толы, көбінесе бұзық, олардың ниеттері жұмбақ болып көрінеді. «Жылы жүрек» пьесасында драматург «Түпнұсқалы әйел» деп сипаттаған Риддлер, қоршаудағы қаласын сақтап қалу үшін бекініс және тактикадағы өте ұлы қабілеттерін қолдануға шақырылады. Ол жасайтын әрбір таңдау қаланы шабуылға көбірек сезімтал ететіндей, бірақ бұл нәтиже оны ренжітпей, қуантады. «Менің санатым кемелділігімен қозғалтқыштай жұмыс істеді», – деп шаттанады ол қираудың ортасында. Баркердің кейіпкерлері парадокстың ортасына тартылады, қарама-қайшылықтарға қызығушылық танытады. 1995 жылғы «The Cambridge Guide to Theatre» энциклопедиясы Баркерді «көптеген оқиғалардың орын алатын айқын драмалық жағдайларды таңдауға шебер драматург» деп сипаттайды, бірақ ол капиталистік қоғамдардың моральдық үміттерін де, күтілетін моральдық тәртібін де кері қайтарады. [ ] Баркер үміттерді әдейі бұзуға тырысады, ақыл-ойының, үзіліссіздігінің және натурлылығының құндылығын жоққа шығарады, бірақ оның өршілдігінде белгілі бір болжамдылық бар. Оның кейіпкерлері эмоционалдық шектен шығып, бірқалыпты, риторикалық тілде сөйлейтіндей көрінеді.

Өндірістер

Баркер драматур ретінде туған елі Ұлыбританиядан гөрі халықаралық аренада үлкен жетістікке жеткенін мойындады және оның көптеген пьесалары басқа тілдерге аударылды. Ол Америка, Австралия және Еуропа, әсіресе Баркердің «заманауи еуропалық театрдың маңызды жазушыларының бірі» деп саналатын континенттік Еуропадағы қойылымдарының табысты болғанын атап өтті. Ұлыбританияда Баркер «көпшілікке беймәлім» және ол «британдық театрда Байрондық қаһарманды еске түсіретін – сарказмға толы, ашық, іштен білетін сырттан қараушы» деп сипатталған. Люси Кирквуд және Денис Келли есімді драматурлар да белгілі. Көрнекті актерлер Иан МакДиармид пен Фиона Шоу Баркердің пьесаларындағы рөлдері үшін жоғары баға алды. 1988 жылы Говард Баркер Ұлыбританияда өз туған жеріндегі жұмыстарын өндіру үшін «The Wrestling School Company» компаниясын құрды. 2007 жылдан бері Лондонның тәуелсіз сахналарында Баркердің пьесалары жиі қойылды, соның ішінде «Күршік мектебіне» жатпайтын қойылымдар да сыншылар тарапынан жақсы қабылданады. Олардың ішінде «Жеңіс» және «Атқарылу көріністері» ерекше көзге түседі, олар тиісінше «Аркола» және «Хакни Империясы» театрларында сәтті сахналанды. 2012 жылы Ұлттық театр Фиона Шоу мен Тим МакИннернидің қатысуымен «Атқарылу көріністері» пьесасын қойды.

Басқа жазбалар

Баркер сонымен қатар бірнеше өлеңдер жинағының авторы ("Асыраламаңыз", "Көрерменнің тынысы", "Гари ұры", "Шыдамсыздыққа арналған жұбату әндері", "Монте Граппаға көтерілу", және "Тортман күнделіктері"), Найджел Осборнның музыкасына жазылған "Қорқынышты ауыз" операсы, Дэвид Соуэрдің екі әнші мен оркестрге арналған "Ет пен қан" драматикалық көрінісінің мәтіні, сондай-ақ театр туралы үш эссе жинағы ("Театр үшін дәлелдер", "Өлім", "Бірегейлік және Театр өнері", "Стиль және оның бастаулары").

Жеке өмір

Баркер 1980-ші жылдары ажырасып, содан бері Брайтон қаласында жеке өмір сүріп келеді.