Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пистоя синоды — 1786 жылы Тоскана Ұлы Герцогтігінің аймағына кірген Пистоя католик епархиясында өткен епархиялық синод. Оны епископ Сципионе де Риччи Габсбург-Лотарингия Ұлы герцогы Леопольдтің қолдауымен және белсенді көмегімен шақырды. Синодта ағартушылық идеялардың ықпалымен феброниялық немесе галликандық бағытты бірнеше қаулылар қабылданды. Леопольд бұл синодтың шешімдерін "ұлттық" кеңес қабылдап, Тосканадағы шіркеуге мемлекеттік автократиялық бақылауды күшейтеді деп үміттенді.
The Synod of Pistoia was a 1786 diocesan synod in the Catholic diocese of Pistoia, then part of the territory of the Grand Duchy of Tuscany. It was convoked by its bishop Scipione de' Ricci under the patronage and active support of the Habsburg Lorraine Grand Duke Leopold. The synod adopted a series of decrees of Febronian or Gallican tendency, against the background of Enlightenment thinking. Leopold hoped the synod's resolutions would be taken up by a "national" council and increase state autocratic control over the Church in Tuscany.
Айналым хат
1786 жылғы 26 қаңтарда Ұлы герцог Тоскана епископтарына айналым хат жолдады, онда белгілі бір "реформалар" ұсынылды, әсіресе епархиялық синодтарды қайта жандандыру, миссалдар мен бревиарийлердегі аңыз әңгімелерді тазарту, епископтық билікті папалық биліктен бекемдеу, монастырлық ордендердің жеңілдіктерін шектеу және дін қызметкерлерінің білімін жетілдіру. Де Риччи, Ұлы герцогтың (сол кезде Киелі Рим императоры Леопольд II болған) жеке қолдауынан айырылып, Римнің қысымына тап болды және қасиетті реликвияларды жойғаны үшін күдікпен қараған халықтың зорлық-зомбылығымен қорқытылды, 1791 жылы лауазымынан кетіп, Флоренцияда қарапайым азамат ретінде қайтыс болғанша өмір сүрді. 1805 жылдың мамыр айында Папа Пий VII Парижден оралғаннан кейін, папалық билікке бағыну туралы актіге қол қойды.
On January 26, 1786 the Grand Duke issued a circular letter to the bishops of Tuscany, suggesting certain "reforms", especially in the matter of the revival of the holding of diocesan synods, the purging of the missals and breviaries of legends, the assertion of episcopal as against papal authority, the curtailing of the privileges of the monastic orders, and improved education for the clergy. De' Ricci, deprived of the personal support of the Grand Duke (who had in the meantime become Holy Roman Emperor Leopold II), under pressure from Rome, and threatened with mob violence as a suspected destroyer of holy relics, resigned his see in 1791, and lived in Florence as a private gentleman until his death. In May 1805, upon the return of Pope Pius VII from Paris, he signed an act of submission to papal authority.
Мұра
Мелькиттік грек-католик шіркеуі 1806 жылы Каркафе синодын өткізді, ол Мелькиттік шіркеуге Пистоя синодын бекітіп, сәйкестендірді.
The Melkite Greek Catholic Church held the Synod of Qarqafe in 1806 which ratified and adapted the Synod of Pistoia for the Melkite church.