Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз ақсұлуы (1538–1619)
French noblewoman (1538–1619)
Диана де Франс, өз құқығымен Ангулем герцогинясы (25 шілде 1538 – 11 қаңтар 1619) – Франция королі Генрих II мен оның итальяндық сүйіктісі Филиппа Дучидің заңды емес қызы. Ол француз дін соғыстары кезінде маңызды саяси рөл атқарды және Парижде Ангулем қонақ үйін салдырды.
Diane de France, suo jure Duchess of Angoulême (25 July 1538 – 11 January 1619) was the natural (illegitimate) daughter of Henry II of France and his Italian lover Filippa Duci. She played an important political role during the French Wars of Religion and built the Hôtel d'Angoulême in Paris.
Туу және ерте өмір
1538 жылғы 25 шілдеде дүниеге келген Диана де Франс он сегіз жасар Генрих дельфиннің және Пьемонттағы Фоссаноның қарапайым дворянының қызы Филиппа Дучидің заңды емес қызы болды. Оның әкесі Солтүстік Италиядағы Монкалиериде әскери жорықта болған. Ол сарайда туған ба, әлде өте кішкентай кезінде сонда әкелінген бе, белгісіз. Сарайда оның күтімі мен тәрбиесі Генрихтің сүйіктісі Диана де Пуатьеге сеніп тапсырылды. Ол ресми түрде көп уақыттан кейін, 1572 жылы ғана заңдастырылды (бұрынғыдай 1547 жылы емес).
Born 25 July 1538, Diane de France was the illegitimate daughter of eighteen year old dauphin Henry and Filippa Duci , the daughter of a lesser noble of Fossano in the Piedmont. Her father was in Moncalieri in northern Italy on a military campaign. It is not known whether she was born at court or was brought there when still very young. At court, her care and upbringing were entrusted to Henry's mistress, Diane de Poitiers. She was not formally legitimised until much later, in 1572 (not 1547 as previously believed).
Бірінші неке
1552 жылы 13 ақпанда Диана де Франс он үш жасқа толғанда, оған Кастро герцогы Орацио Фарнезеге үйлену туралы келісімшартқа қол қойылды. 1553 жылы 15 ақпандағы үйлену рәсіміне Орационың ағасы, кардинал Алессандро Фарнезе қатысты, онда маскарад пен мерекелік банкеттер ұйымдастырылды. Орацио француз әскерлерімен бірге Хесдин қамалында болғанда 1553 жылы 18 шілдеде қаза тапқаннан кейін бес айдан соң ол жесір қалды. Ол қайғысын Францияның коннетаблі Анн де Монтморенсидің Шантильи сарайында өткізді, содан кейін Екатерина де Медичидің қызметіне оралды. Олардың 1560 жылдың қыркүйек айының соңында туған, бірақ 15 қазанға дейін қайтыс болған, атасының құрметіне Анна деп аталған ұлы болды. 1563 жылы 22 маусымда әкесінің және кейін жартылай інісі Франциск II-нің қайтысынан кейін, жаңа патша, жартылай інісі Карл IX, оған Винсенс сарайында қол қойылған патенттік хаттар арқылы Шателло герцогтігін сыйға берді. Жылдық 6000 ливрлік кіріс оның бірінші некесі үшін уәделенген, бірақ патшалық қазынадан ешқашан төленбеген 50 000 эку сыйлығының орнын толтыруға арналған еді. Бұл герцогтік кірісі оның талап еткен сомасынан әлдеқайда аз болды. Карл қайтыс болғаннан кейін Диана жаңа патшаның, өзге жартылай інісі Генрих III-нің сүйіктісіне айналды. 1576 жылдың ақпан айында ол қосымша патенттік хаттарға қол қойып, оған Куси және Фолмбрей жерлері мен иеліктері (бүгінгі Эна департаментінде) және Бурбоннадағы басқа да иеліктерді берді. Диана Франция королі Генрих IV сарайында үлкен құрметке ие болды және оның ұлы Людовик XIII-нің тәрбиесіне қадағалау жасады. Диана 1619 жылы 11 қаңтарда Парижде қайтыс болды. Оның сақталған хаттары оның зор батылдығы мен төзімділігі бар әйел екенін көрсетеді.
On 13 February 1552, when Diane de France was thirteen, a contract was signed by which she married Orazio Farnese, Duke of Castro The wedding ceremony on 15 February 1553 was attended by Orazio's brother Cardinal Alessandro Farnese and included masquerades and carnival banquets. She became a widow five months later, on 18 July 1553, when Orazio was killed while serving with French forces at the siege of Hesdin. She spent her period of mourning at the Château de Chantilly, home of Anne de Montmorency, Connétable de France, then returned to court in the service of Catherine de Medici. They had a son, named Anne after his grandfather, born by late September 1560 but dead before 15 October. On 22 June 1563, after the death of her father and then her half brother Francis II, the new king, her half brother Charles IX gave her, by lettres patentes signed at the Château de Vincennes, the Duchy of Châtellerault. The annual revenues of about 6,000 livres were meant to compensate for the gift of 50,000 écus promised for her first marriage but never paid from the royal treasury. The revenues from this duchy were far less than what she was owed. After the death of Charles, Diane became a favourite of the new king, her other half brother Henri III. In February 1576, he signed additional lettres patentes, giving her the lands and seigneuries of Coucy and Folembray (both in today's département of Aisne), as well as some other estates in the Bourbonnais. Diane also enjoyed much respect at the court of Henry IV, King of France, and superintended the education of his son Louis XIII. Diane died on 11 January 1619 in Paris. Her surviving letters reveal her as a woman of great courage and tolerance.