Абрахамстың өмірі мен жетістіктері

Кіріспе

Ағылшын жеңіл атлетикалық спортшысы

Ерте өмір

Абрахамның әкесі Исаак, Польшаның бөлінісінен кейін Ресей империясының құрамына кірген Польша Литвасынан келген еврей иммигранты еді. Ол қаржыгер болып жұмыс істеді және Уэльстік еврей әйелі Эстер Айзекспен Бедфордта қоныстанды. Кембридж университетінің Либералдық клубы, Университеттік Питт клубы,

Абрахамс сонымен қатар 1920 жылы Оксфорд және Кембридж университеттерінің бұрынғы және қазіргі өкілдері үшін құрылған жеңіл атлетика клубы – «Ахиллес» клубының мүшесі болды. Клубтың негіс қалаушыларының бірі Эвелин Монтегью еді, ол Абрахамс сияқты 1981 жылғы «От күймелері» фильмінде де бейнеленген.

Жарыстардағы мансабы

Жасынан бастап жүгіруші және ұзындыққа секіруші болған ол, Кембридж университетінде оқып жүргенде де жарыстарға қатысып тұрды. Абрахамс 1920 жылғы Олимпиада құрамасына іліккен.

Алты ай бойы Мұсабини Абрахамстың тілегі бойынша 100 метрге баса назар аударды, ал 200 метр екінші орында тұрды. Қатаң жаттығулардың арқасында Абрахамс стартты, қадамды және дене бітімін жетілдірді. 1924 жылғы Олимпиадаға бір ай қалғанда Абрахамс ұзындыққа секіруде 24 фут (7 метр) ағылшын рекордын жаңартты, бұл рекорд келесі 32 жыл бойы бұзылмай тұрды. 1924 жылғы жазғы Олимпиадада Абрахамс 100 метрді 10,6 секундта жеңіп, 1920 жылғы алтын жүлдегер Чарли Падокты қоса алғанда, барлық американдық фавориттерін басып өтті. Кейіннен ол 1936 жылғы Берлин Олимпиадасы туралы BBC үшін репортаж жасады, Джек Лавлоктың 1500 метрлік жарыстағы жеңісін құлшыныспен хабарлады: “Жүз метр қалды! Кел, Жек!! Әй, құдай, ол істеді! Жек, жүр! Лавлок жеңіске жетті. Бес метр, алты метр, ол жеңіп алды. Жеңді! Ұра!” Оның қызы Абрахамстың Гитлерге жақын отырғанын және кейін "Оны атып өлтірсем ғой" дегенін айтты. Абрахамс бірнеше кітап жазды, оның ішінде "Оксфорд пен Кембриджге қарсы. 1827-1930 жылдар аралығындағы университеттер аралық жарыстар туралы жазба" (Джон Брюс Керрмен бірлесіп жазылған), "Олимпиада ойындары, 1896–1952" және "Рим Олимпиадасы, 1960" кітаптары бар. Абрахамс 1978 жылдың 14 қаңтарында Энфилд қаласында 78 жасында дүние салды. Ол әйелі Сибил Эверспен бірге Гертфордширдегі Грейт-Эмвеллдегі Сент-Джон Баптист шіркеуінің маңындағы жерге жерленді.

Жеке өмір

Кембридж университетінде оқып жүргенде Абрахамс академик Кристина МакЛеод Иннеспен романтикалық қарым-қатынаста болды, тіпті олар шартты түрде никелесуге келісті, бірақ Абрахамс жеңіл атлетика мен Олимпиадаға толыққанды назар аудара бастағанда бұл қарым-қатынас суынып, аяқталды. 1934 жылдың басында ол D'Oyly Carte Opera Company әншісі Сибил Эверспен танысты және олардың арасында құмарлыққа толы, үздіксіз жалғасқан романтикалық қарым-қатынас пайда болды. Оның өмірбаяуын жазған Марк Райанның айтуынша, Абрахамс міндеттемеге тартынды және некедегі әйелдердің рөлі туралы көне көзқарасқа ие болған, бірақ ол осы кемшіліктерін жеңіп, жұбайлар 1936 жылдың желтоқсан айында үйленді. "От шашушылар" фильмінде Абрахамс D'Oyly Carte сопраносы Сибил Гордонмен (Алис Кридж сомдаған) кездесіп жүргендей бейнеленген, ал фильмде олардың танысуы нақтыда болған мерзімнен он жыл бұрын көрсетілген. Абрахамс Олимпиадалық медалінен алтын жолақты кесіп алып, үйлену сақинасын жасады. Медаль және сақина (Сибилдің қайтысынан кейін) әртүрлі уақытта ұрланды. Сибил Эверс бала туа алмағандықтан, олар 1942 жылы сегіз апталық Аланды және 1946 жылы үш жасар Сьюзанды асырап алды. Сьюзан ("Сью") кейіннен бұрын түрмеде отырған ядролық қаруға қарсы белсенді Пэт Поттлге тұрмысқа шығып, олардан екі ұл дүниеге келді. Екінші дүниежүзілік соғыс және нацистік режим кезінде олар екі еврей босқынын: "Кен Гарднер" (нағыз аты Курт Каценштейн) есімді неміс ұл мен Минка есімді австриялық қызды бағып-қағуда ұстады. Абрахамс масондықпен белсенді айналысты. Ол Гилберт пен Салливанның жанкүйері болды, олардың шығармалары "От шашушылар" фильмінде көрсетілген.

While at Cambridge, Abrahams was romantically involved with academic Christina McLeod Innes, and they became informally engaged, but their relationship waned and ended as Abrahams began focusing exclusively on his athletics and the Olympics. In early 1934, he met D'Oyly Carte Opera Company singer Sybil Evers, and they began a passionate on and off romance. According to his biographer Mark Ryan, Abrahams had a fear of commitment and old fashioned ideas about the role of women in marriage, but he was able to overcome these, and the couple wed in December 1936. In the film Chariots of Fire, Abrahams is instead depicted as dating D'Oyly Carte soprano Sybil Gordon (portrayed by Alice Krige), and the film portrays the couple as meeting a decade earlier than he and Evers actually did. Abrahams cut a strip of gold off his Olympic medal to make the bridal wedding ring. Both the medal and the ring (following Sybil's death) were later stolen, on separate occasions. Sybil Evers could not have children, so they adopted an eight week old boy, Alan, in 1942, and a nearly three year old girl, Susan, in 1946; Susan ("Sue") later married the formerly imprisoned anti nuclear activist Pat Pottle, with whom she had two sons. During the Nazi regime and war, the couple also fostered two Jewish refugees: a German boy called "Ken Gardner" (born Kurt Katzenstein), and an Austrian girl named Minka. Sybil Evers died in 1963 at the age of 59, and her widower set up two awards in her name: the Sybil Evers Memorial Prize for Singing (1965–1995), an annual cash prize awarded to the best female singer in her last year at the Webber Douglas School of Singing and Dramatic Art, and the Sybil Abrahams Memorial Trophy, presented each year from 1964 onward at Buckingham Palace by the Duke of Edinburgh, President of the British Amateur Athletics Association, to the best British woman athlete. Abrahams was active in freemasonry. He was a fan of Gilbert and Sullivan, which was portrayed in Chariots of Fire.

Құрметтер

Абрахамс 1957 жылы Британ империясы орденінің командирі (CBE) болып тағайындалды. 2012 жылдың шілдесінде Абрахамсқа Телфордта, Шропширде ескерткіш орнату жоспарланды. Бұл 1924 жылғы Олимпиададан бұрын ол Сент-Джордж демалыс клубының алаңында өткен Мидлендс аймақтық ААА чемпионатында 100 ярдтық (91 метрлік) спринтте алтын медаль жеңіп алғандығын мойындау мақсатында жасалған жоспар еді. Ескерткіш, тақта түрінде, 2014 жылдың қазан айында клубтың қонақ бөлмесінде Сью Потл ашты. Қазір клубта ол жеңіп алған медаль сақталуда. Бір кезде Норис МакВиртер Абрахамстың "күшті тұлғасы мен аз ғана жақтастарының көмегімен атлетиканы қарапайым спорттан маңызды ұлттық спортқа дейін көтергенін" айтқан. 1948 жылы Абрахамстың спортшылық қабілеті туралы ой бөлісіп, Ұлыбританияның 1912 жылғы Олимпиада капитаны және Нобель сыйлығының иегері Филип Ноэль Бейкер былай деп жазды:
<blockquote>Мен әрқашан Харольд Абрахамс Джесси Оуэнс, Ральф Меткалф және АҚШ-тың басқа да ұлы спринтерлерімен бірге қатар жүгіре алатын жалғыз еуропалық спринтер деп сендім. Ол олардың қатарында болды, себебі ол тек табиғи қабілеттерімен ғана емес – көркем дене бітімімен, тамаша жарыс мінезімен, үлкен жарыстарға бейімділігімен – ғана емес, сонымен қатар атлетиканы түсінгендігімен және замандастарының ешкімісінен артық ой-қиялы мен жігерін салғандығымен де ерекшеленді.</blockquote>