Канада тарихындағы Коффин ісі: үш адамның қанымен айыпталып, айғақтықтар жеткіліксіз болғанына қарамастан, Уилберт Коффин дарға асылды. Қылмыстық оқиға.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канада тарихындағы оқиға
Коффин ісі – канадалық тарихтағы оқиға, онда Уилберт Коффин есімді адам үш адамды өлтіргені үшін дарға асылды. Бұл оқиға 1953 жылдың маусым айында Гаспезиде Пенсильваниядан келген үш адамның жоғалып кеткені туралы хабарламадан басталды. Олардың денелері бір айдан соң ең жақын қаладан шалқара орманның тереңінен табылды.
Event in Canadian history
The Coffin affair was an event in Canadian history in which a man named Wilbert Coffin was hanged for the murder of three men. The affair started in June 1953 in Gaspésie when three men from Pennsylvania were reported missing. Their bodies were found a month later deep in the woods from the nearest town.
Сот және өлім жазасы
Бұл істің басты күдіктісі Уилберт Коффин еді, оның меншігінде бұл адамдарға тиесілі көптеген заттар табылды. Коффин 1954 жылғы шілдеде сотқа жіберілді және оған қарсы дәлелдер көбінесе тікелей емес болғанымен, ол бір адамды өлтіргені үшін кінәлі деп танылды (пеналды кодекс бір сот отырысында бірнеше кісі өлтіргені үшін бірнеше айыптаманы қабылдауға тыйым салады). 5 тамызда ол асылуға кесімді жазаланды. Квебек Корольдік сотындағы шағымдар қабылданбады. Коффиннің Канада Жоғарғы сотына шағымдануға рұқсат беру туралы өтініші қабылданбады, бірақ федералды кабинет осы сотқа мынадай сауал жолдады: «Егер Уилберт Коффиннің Канада Жоғарғы сотына шағымдануға рұқсат беру туралы өтініші аталған өтініште көрсетілген негіздердің кез келгені бойынша қабылданған болса, сот қазіргі таңда шағымға қатысты қандай шешім қабылдайтын болар еді?» Федералды үкіметтің бұл мәселені Канада Жоғарғы сотына беруі Квебек провинциясы үкіметімен шиеленіске әкелді. Жоғарғы сот Коффиннің сотталғанын күшінде қалдыратынын мәлімдеді: Regina v. Coffin ісі бойынша анықтама, [1956] S. C. R. 191. Коффин 1956 жылғы 10 ақпанда Монреальдегі Бордо түрмесінде сағат 00:01-де асылды. Бірақ оқиға Коффиннің өлімімен аяқталған жоқ. Сот процесі кезінде журналист болған, кейін сенатор атанған Жак Эберт бұл мәселе бойынша екі кітап жариялады: Coffin était innocent (1958) және J'accuse les assassins de Coffin (1963). Эберттің 1963 жылғы кітабы қатты дау туғызғандықтан, провинциялық үкімет осы іс бойынша тергеу комиссиясын құрды. Комиссия төрағасы судья Роджер Броссар, кеңесшісі Жюль Дешенес болды, 200-ден астам куәгерлер тексерілді. Комиссия Коффинге әділ сот болғанын анықтады. 1979 жылы режиссер Жан-Клод Лабрекк бұл оқиғаға арналған «Коффин ісі» атты көркем фильм түсірді. Фильм 1980 жылғы 10 қыркүйекте көрсетілді. Коффин ісіне шабыттанған басқа да құжаттарға Дейл Бойлдің «Уилберт Коффин оқиғасы» әні және Алтон Прайс кітабы «Бұға жасау», бұл кітап Прайстің осы іс бойынша жасаған жан-жақты зерттеулерін көрсетеді.
The main suspect in the case was Wilbert Coffin, who was found to have many items belonging to the men in his possession. Coffin was sent to trial in July 1954 and though the evidence against him was mostly circumstantial, he was convicted with one count of murder (as the penal code prohibited multiple convictions of murder in the same trial). On August 5 he was sentenced to hang. An appeal to the Quebec Court of Queen's Bench was dismissed. Coffin's application for leave to appeal to the Supreme Court of Canada was turned down but the federal Cabinet submitted a reference question to that Court asking: "If the application made by Wilbert Coffin for leave to appeal to the Supreme Court of Canada had been granted on any of the grounds alleged on the said application, what disposition of the appeal would now be made by the court?" The federal government's decision to take the question to the Supreme Court of Canada caused tension with the government of the province of Quebec. The Supreme Court answered that it would have upheld the conviction of Coffin: Reference re Regina v. Coffin, [1956] S. C. R. 191. Coffin was hanged at Montreal's Bordeaux Prison on February 10, 1956 at 12:01 AM. But the story did not end with Coffin's death. Jacques Hébert, a reporter during the trial and later a senator, published two books on the matter: Coffin était innocent (1958) and J'accuse les assassins de Coffin (1963). Hébert's 1963 book caused such controversy that the provincial government established a Commission of Inquiry into the case. Headed by judge Roger Brossard with Jules Deschênes as Counsel to the Commission, over 200 witnesses were interviewed. The commission found that Coffin did receive a fair trial. In 1979, filmmaker Jean Claude Labrecque made a feature film on the matter entitled [[The Coffin Affair. It was released on September 10, 1980. Other documents inspired by the Coffin case include Dale Boyle's song "The Wilbert Coffin Story" and the Alton Price book, To Build A Noose, which reflects Price's intensive research on the case.
Соңғы қызығушылық және пікірталастар
2006 жылы Коффинді дарға асуға 50 жыл толған соң, оның отбасының төрт буыны оның қабірі басында оның есін арнады. Сол аптада "Бұрыс айыпталудан қорғау қауымдастығы" осы істі зерттеуді бастағанын мәлімдеді. Қауымдастықтың клиенттермен жұмыс бөлімінің директоры Коффиннің ісін "қылмыстық әділет жүйесіндегі қара дақ" деп сипаттады. Сол кездегі сот медициналық сарапшысы Лионель Риу жақында баспасөз құралдарына Коффиннің кінәсіз деп сенетінін айтты. Риу Квебек провинциясының сол кездегі премьер-министрі Морис Дюплессиді шетелдік туристерді өлтіруде Коффинді сауырғандыққа айыптады. Риу Коффиннің куәлік берген сот тергеуін жүргізді. Риу провинциялық үкімет Коффиннің куәлік протоколын жойғанын мәлімдеді. Коффин өзінің сот процесінде куәлік берген жоқ. 2006 жылы Канаданың танымал қылмыстық адвокаты Эдвард Гринспен Коффиннің адвокаты Раймонд Махерді кінәлады, ол алкоголизмнен зардап шеккен және сот процесінің көп бөлігінде мас күйде болған, соның салдарынан Коффинді куәгерлер тақтасына шығармайды: "Бұл – үлкен әріппен жазылған қабілетсіздік", – деді Гринспен Махер туралы. "Мен көрген заңгерлік қызметтердің ең жаман мысалы". Тергеушілердің қабырғасында Коффиннің мойнына арқан салынған суреті де болған. Уилсон мен Лафлер Монреальде басылған, 384 беттен тұратын "Коффин ісі: әдейі жасалған жала ма?" (аударма: "Коффин ісі: Фрейм-ап?") атты кітабында зейнеткер адвокат және құқық профессоры Клемент Фортин фактілерді қайта қарастырды. 1954 жылы Персе қазылар алдына ұсынылған дәлелдерді ескере отырып, Фортин олардың айыптау бойынша кінәлі деп үкім шығаруының дұрыс болғанын тұжырымдады. 1964 жылы Коффин ісі бойынша Корольдік тергеу комиссиясы да осы қорытындыға келді.
In 2006, 50 years after Coffin's hanging, four generations of his family commemorated his death at his graveside. That week, the Association in Defence of the Wrongly Convicted announced it was studying the case. The director of client services for the association called Coffin's case "a blot on the criminal justice system." The coroner at the time, Lionel Rioux, recently told the news media that he believes Coffin was innocent. Rioux accused Maurice Duplessis, premier of Quebec at the time, of making Coffin into a scapegoat for the killings of foreign tourists. Rioux held a coroner's inquest at which Coffin testified. Rioux says that the provincial government destroyed the transcript of Coffin's testimony. Coffin did not testify at his trial. Speaking in 2006, prominent Canadian criminal lawyer Edward Greenspan blamed Coffin's trial lawyer, Raymond Maher who suffered from alcoholism and was drunk for the majority of the trial, for keeping Coffin out of the witness box: "It was incompetence with a capital I," Greenspan said of Maher. "It's the worst case of lawyering I've ever seen." Investigators also had a picture of Coffin with a noose drawn onto his neck on the wall. In a 384 page book titled L'affaire Coffin: Une supercherie? (translation: The Coffin Affair: A Frame Up?) published by Wilson & Lafleur in Montreal, Clément Fortin, a retired attorney and law professor, proceeded to re establish the facts. Given the evidence presented to the Percé jurors in 1954, Fortin concluded that they were justified to render a verdict of guilty as charged. In 1964, the Royal Commission of Enquiry on the Coffin Affair reached the same conclusion.