Кіріспе
Павия епископы Магнус Феликс Эннодий (473 немесе 474, 17 шілде 521 ж.) – 514 жылы Павия епископы болған, латын тіліндегі шешен және ақын. Ол V-VI ғасырлардағы төрт галло-римдік аристократтың бірі, олардың көптеген хаттары бізге жеткен: басқалары – 468 жылы Рим префекті және Клермон епискобы Сидоний Аполлинарис (485 жылы қайтыс болған), Лимож епискобы Руриций (507 жылы қайтыс болған) және Вена епискобы Алкимус Эктикий Авитус (518 жылы қайтыс болған). Олардың барлығы католиктік Галлия епископтарын қамтамасыз еткен, тығыз байланысқан галло-римдік аристократиялық желіге қатысты болды. Ол қасиетті деп есептеледі және оның мерекесі 17 шілдеде тойланады.
Magnus Felix Ennodius (473 or 47417 July 521 AD) was Bishop of Pavia in 514, and a Latin rhetorician and poet. He was one of four Gallo Roman aristocrats of the fifth to sixth century whose letters survive in quantity: the others are Sidonius Apollinaris, prefect of Rome in 468 and bishop of Clermont (died 485), Ruricius bishop of Limoges (died 507) and Alcimus Ecdicius Avitus, bishop of Vienne (died 518). All of them were linked in the tightly bound aristocratic Gallo Roman network that provided the bishops of Catholic Gaul. He is regarded as a saint, with a feast day of 17 July.
Өмір
Эннодий Арелатта (Арль) әулетті, бірақ жақсы жағдайда емес отбасында дүниеге келді. Моммертс пен Келлинің айтуынша, "Эннодий оларға жазған хаттарында көптеген адамдармен туыс екенін мәлімдеген. Алайда, ол қарым-қатынастың мәнін сирек нақтылаған". Оның әпкесі Евпрепияның (465 немесе 470 жылы туған) Флавий Лицерий Фирмин Лупицин есімді ұлы болғандығы белгілі болғандықтан, Фогель Эннодийдің әкесі Фирмин аталған деп болжайды. Жак Сирмонд Эннодийдің Арльдік Камиллдың ұлы болғанын ұсынды, оның әкесі проконсул және 460 жылғы консул Магнустың бауыры болған; бірақ Моммертс пен Келли Сирмондтың бұл тұжырымын негізсіз деп есептейді. Эннодийдің епитафиясы әлі де Павиядағы Сан-Микеле-Маджоре базиликасында сақталған.
Басты басылымдар
Эннодиустың editio princeps-і 1569 жылы Базельде Иоганн Якоб Гринаус тарапынан жарияланды. Сирмонд оның еңбектерін 1611 жылы жоғарыда сипатталған төрт топқа бөліп, жекелеген еңбектерін ұйымдастырды; осы ұсынылыс Гюйлельмус Хартельге (том. vi. Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum, Вена, 1882) дейін «классикалық мәтін» ретінде сақталды. Дегенмен, 1885 жылға дейін Фридрих Фогель Monumenta Germaniae Historica (Auctores Antiquissimi, vol. vii) үшін басылым дайындағанға дейін жекелеген еңбектер қолжазбалардың әртүрлі ретімен қайтадан ұсынылған жоқ. Фогель осы ретте хронологиялық тізбекке қатысты іздерді байқап, оның нәтижесінде «Эннодийдің еңбектерінің хронологиясы туралы бірқатар зерттеулер» жүргізілгенін атап өтті. Эннодиустың хаттарының қазіргі заманғы басылымы дайындалып жатыр: Stéphane Gioanni, Ennode de Pavie, Lettres, I том: Livres I және II, Париж, Les Belles Lettres, 2006, оның 2004 жылғы Ph.D. диссертациясы негізінде. Алғашқы шолу (Жооп ван Ваарден) және Stéphane Gioanni, Ennode de Pavie, Lettres, II том, III және IV кітаптар, Париж, Les Belles Lettres, 2010.