Кіріспе

Шотландтық мәдени антрополог (1920–1983)

Виктор Виттер Тернер (28 мамыр 1920 – 18 желтоқсан 1983) – британдық мәдени антрополог, символдар, рәсімдер және өту рәсімдері туралы еңбектерімен әйгілі. Оның жұмысы, Клиффорд Герцтің және басқалардың еңбектерімен қатар, көбінесе символдық және түсіндірмелі антропология деп аталады.

Ерте өмір

Виктор Тернер Шотландияның Глазго қаласында Норман мен Вайолет Тернердің ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесі электр инженері, ал анасы репертуарлық актриса, Шотландия Ұлттық ойыншыларын құрған. Тернер бастапқыда Лондон университетінің колледжінде поэзия және классиканы оқыды. 1941 жылы Тернер Екінші дүниежүзілік соғысқа шақырылып, 1944 жылға дейін қарулы күштерде қатыспады. Қызмет еткен үш жылында ол Эдит Броклзби Дэвиспен танысып, үйленді, ол соғыс кезінде "жер жұмысшысы" ретінде қызмет еткен. Олардың бес баласы бар: ғалым Роберт Тернер, ақын Фредерик Тернер және Гучер колледжінің антропология профессоры Рори Тернер. Тернер 1946 жылы антропологияға жаңа бағытталған күйі университет колледжіне оралды. Кейін Манчестер университетінде антропология бойынша аспирантураны бітірді.

Мансап

Тернер Замбияда (сол кездегі Солтүстік Родезияда) Родс Ливингстон институтының ғылыми қызметкері болып жұмыс істеді. Осы лауазым арқылы Тернер Замбияның ндембу халқы туралы өмір бойы зерттеуді бастады. Ол 1955 жылы Манчестер университетінде докторлық диссертациясын қорғады. Заманындағы Манчестер антропологтарының көптегені сияқты, ол да қақтығыстарға ден қойды. Ндембу ауыл тұрғындары арасындағы қақтығыстар мен дағдарыстарды шешудің символикасын түсіндіру үшін ол әлеуметтік драма деген жаңа тұжырымдаманы жасады. Тернер өмірін ритуалдарды зерттеуге арнады. 1950-ші жылдардың соңында Чикаго университетінің профессоры ретінде Тернер ритуалдар мен өту рәсімдерін зерттеуді әлемдік діндерге және діни тұлғалардың өміріне қолдана бастады. Ол 1958 жылы әйелімен бірге католик дініне кірді. Тернер Арнольд ван Геннептің өту рәсімдерінің үш кезеңді құрылымын және лиминальді фаза туралы теорияларды дамытты. Ван Геннептің құрылымы прелиминальді фазадан (бөліну), лиминальді фазадан (өтпелі кезең) және постлиминальді фазадан (қайта қабылдану) тұрады. Тернер лиминалдықта, екі фазаның арасындағы өтпелі күйде, адамдардың «екі арада» екенін атап өтті: олар бұрынғы қоғамға жатпайды және оған әлі қайта қосылмаған. Лиминалдық – бұл беймәлімдік, қарапайымдық, оқшаулану, сынақтар, жыныстық екіұштылық және бірлестік сипаттамаларымен ерекшеленетін күй.

Ықпал

Жазушы Чак Палахниук "The Believer" журналында: "Көп жағдайда мен Виктор Тернердің лиминалдық және лиминоидтық оқиғалар туралы көп жазған еңбектерін көркемдеумен айналысамын", - деген сөздерін айтты. Тернердің лиминалитет және өнер туралы зерттеулері Өнер зерттеуі саласындағы дамуға зор ықпал етті, әсіресе оның Рихард Шехнермен болған достығы мен кәсіби байланысы арқасында, олар ритуал мен театр арасындағы қарым-қатынасты зерттеді.

Виктор Тернер сыйлығы

Виктор Тернер этнографиялық жазу сыйлығы жыл сайын Адамгершілік антропология қоғамы (ААҚ) тарапынан табыс етіледі. Үміткер бола алатын еңбектер – "этнографиялық монографиялар, әңгімелер, эсселер, өмірбаяндықтар, естеліктер, поэзия және драма" сияқты түрлі жанрларда жарық көрген кітаптар. Кирин Нараянның "Баяушылар, қасиеттілер және алаяқтар: индуист діни оқытуындағы халықтық әңгімелер" (1989) еңбегі 1990 жылы Виктор Тернер сыйлығының тұңғыш иегері атанды.