Кіріспе
Ортодонтияның түрі. Тіс тіреулері (тіреулер, ортодонтиялық жабдықтар немесе жабдықтар деп те аталады) – тістерді түзу және дұрыс орналастыру үшін ортодонтияда қолданылатын құрылғылар. Олар тістерді тістеу қатынасына қарай орналастыруға, сондай-ақ тіс денсаулығын жақсартуға көмектеседі. Тіс тіреулері нашар тістеу, сонымен қатар бұрыс жабылу, алдыңғы тістердің ішке қарай шығуы, тістердің арасындағы кеңістіктер, терең тістеу, көлденең тістеу, қисық тістер және тістер мен жақтың басқа да түрлі ақауларын түзету үшін қолданылады. Тіс тіреулері эстетикалық немесе функционалдық болуы мүмкін. Тіс тіреулері көбінесе басқа ортодонтиялық құралдармен бірге тіс қанатын немесе жақ сүйектерін кеңейтуге және тістер мен жақ сүйектерін қалыптастыруға көмектеседі.
Dental braces (also known as braces, orthodontic cases, or cases) are devices used in orthodontics that align and straighten teeth and help position them with regard to a person's bite, while also aiming to improve dental health. They are often used to correct underbites, as well as malocclusions, overbites, open bites, gaps, deep bites, cross bites, crooked teeth, and various other flaws of the teeth and jaw. Braces can be either cosmetic or structural. Dental braces are often used in conjunction with other orthodontic appliances to help widen the palate or jaws and to otherwise assist in shaping the teeth and jaws.
Процесс
Тіректі тістеу тістерге күш пен қысым түсіру арқылы тістерді жылжытады. Дәстүрлі түрде төрт негізгі элемент қолданылады: жақшалар, біріктіру материалы, доға тәрізді сым және лигатуралық эластик (оны "О-сақинасы" деп те атайды). Доға тәрізді сым тістерге және жақшаларға қысым түсіргенде тістер жылжиды. Кейде белгілі бір бағытта қосымша күш салу үшін серіппелер немесе резеңке ленталар қолданылады. Тіректі тістеу тұрақты қысым түсіреді, ол уақыт өте келе тістерді қажетті жағдайға жылжытады. Бұл процесс тісті босатады, содан кейін тісті жаңа орнында ұстап тұру үшін жаңа сүйек өседі. Бұл сүйек қайта құрылуы деп аталады. Сүйек қайта құрылуы – бұл сүйектерді тұрақты жүктемеге жауап ретінде күшейтуге және жүктеме болмағанда әлсіретуге жауапты биомеханикалық процесс. Сүйектер остеокласттар және остеобласттар деп аталатын жасушалардан тұрады. Сүйек сіңірудің екі түрі бар: тікелей сіңіру, ол альвеолалық сүйектің қабықша жасушаларынан басталады, және жанама немесе ретроградты сіңіру, ол периодонтальды байланысқа шамадан тыс және ұзақ уақытқа созылған қысым түсірілген кезде пайда болады. Тіс қозғалысымен байланысты маңызды фактор – сүйек шоғырлануы. Сүйек шоғырлануы кеңейтілген периодонтальды байланыста жүзеге асады. Сүйек шоғырлануы болмаса, тіс босап, тіс қозғалысы бағытына қарай кеңістіктер пайда болады.
Түрлері
Дәстүрлі металл сымдары бар тіректер тот баспайтын болаттан жасалады және кейде титанмен бірге қолданылады. Дәстүрлі металл тіректер – ең көп таралған тіректер түрі. Бұл тіректерде металл тіректерге сымды ұстап тұратын иілгіш (резеңке) байламдары бар. Екінші ең көп таралған тіректер түрі – өздігінен бекітілетін тіректер, олар арка сымын тіректерге бекіту үшін ішкі жүйеге ие және иілгіш байламдарды қажет етпейді. Оның орнына сым тіректен өтеді. Осындай тіректерді қолданғанда емдеу уақыты қысқарады, тістерде азау сезімі аз болады және дәстүрлі тіректерге қарағанда аз түзетулер қажет болады. Алтынмен қапталған тот баспайтын болат тіректер көбінесе никельге (тот баспайтын болаттың маңызды құрамы) аллергиясы бар пациенттерге қолданылады, бірақ кейбір адамдар алтынның дәстүрлі күміс түсті тіректерге қарағанда көрінісін әдемірек деп таңдайды. Тілге орнатылатын тіректер – косметикалық балама, онда тістердің артқы бетіне жеке жасалған тіректер жабыстырылады, олар сырттан көрінбейді. Титан тіректер тот баспайтын болат тіректерге ұқсайды, бірақ олар жеңіл және соншалықты берік. Тот баспайтын болаттағы никельге аллергиясы бар адамдар көбінесе титан тіректерді таңдайды, бірақ олар тот баспайтын болат тіректерге қарағанда қымбат. Жекелендірілген ортодонтиялық емдеу жүйелері жоғары технологияларды біріктіреді, соның ішінде 3D бейнелеуді, емдеу жоспарлау бағдарламалық құралын және сымды жекелендіріп иіп беруге арналған роботты. Мұндай жеке жүйелер емдеу уақытын үдетеді және тиімді нәтижелер береді. Прогрессивті, мөлдір, алынып тасталатын түзетушілер тістерді бірте-бірте соңғы орнына жылжыту үшін қолданылуы мүмкін. Түзетушілер әдетте күрделі ортодонтиялық жағдайларда қолданылмайды, мысалы, тіс жұлып алу, жақ сүйегіне хирургиялық араласу немесе тіс қанатын кеңейту қажет болғанда.
Қою тәртібі
Ортодонтиялық қызметтерді лицензияланған, ортодонтияда оқытылған кез келген стоматолог көрсете алады. Солтүстік Америкада ортодонтиялық емнің көп бөлігін ортодонттар жүргізеді, олар тістердің, жақтардың немесе екеуінің де дұрыс емес орналасуын (малокклюзия) диагностикалау және емдеумен айналысады. Стоматолог ортодонтия мамандығы бойынша сертификат алу үшін докторантурадан кейінгі 2–3 жылдық қосымша оқудан өтуі керек. Ортодонтиялық қызметтерді жалпы тәжірибелі стоматологтар да көрсетеді. Бірінші қадам – науқасқа тіректердің қолайлы екенін анықтау. Дәрігер науқаспен кеңеседі және тістерді визуалды түрде тексеріп қарады. Егер тіректер қажет болса, рентген суреті, қалыптар мен іздер алынатын жазбалармен танысу кездесуі жасалады. Бұл жазбалар проблемаларды анықтау және дұрыс емдеу жолын таңдау үшін талданады. Ортодонтия саласында цифрлық модельдердің қолданылуы жылдам өсуде. Цифрлық емдеу науқастың үш өлшемді цифрлық моделін жасаудан басталады. Бұл модель тіс іздерін пайдалана отырып жасалған гипс модельдерін лазерлік сканерлеу арқылы жасалады. Компьютерлік автоматтандырылған емдеуді модельдеу тіс еттерін және тістерді бір-бірінен автоматты түрде бөліп, малокклюзияны жақсы шеше алады; бұл бағдарлама дәрігерлерге виртуалды ортада таңдалған емдеудің ең жақсы нәтиже беретініне көз жеткізуге мүмкіндік береді, бұл үшін пайдаланушының минималды араласуы қажет. Емдеудің ұзақтығы проблеманың күрделілігіне және түріне байланысты алты айдан екі жарым жылға дейін өзгереді. Ауыр жағдайларда ортогнатикалық хирургия қажет болуы мүмкін. Тіректерді орнатудан 2 апта бұрын, артқы тістерді бөліп, жеткілікті орын жасау үшін ортодонтиялық кеңейткіштер қажет болуы мүмкін. Тірекке жабылатын тістерге цементтің жақсы жабысуын қамтамасыз ету үшін жабысқақ жағылады. Көп жағдайда тістерге сақиналар салынып, содан кейін тіректер бекітіледі. Тірек тіс цементімен жабысады, содан кейін қатаю үшін жарық сәулесімен әсер етеді. Бұл процесс әдетте тіс үшін бірнеше секундқа созады. Қажет болған жағдайда, молярлардың арасына кеңейткіштер орнатылып, кейінірек молярлық сақиналар орналастырылуы мүмкін. Сақиналар тіректердің жабысуын қамтамасыз ету үшін қажет. Тіс толықтырулары немесе басқа тіс жұмыстары болған жағдайда да сақиналар қолданылады, бұл тіректерді тіске бекітуді қиындатады. Ортодонтиялық түтіктер (сымдарды өткізуге арналған тот баспайтын болаттан жасалған түтіктер), сонымен қатар молярлық түтіктер деп те аталады, химиялық немесе жарықпен қатыру арқылы тістерге тікелей жабысады. Әдетте, молярлық түтіктер тіске дәнекерленеді, ол молярлық тіске сәйкес келетін металл сақина болып табылады. Тікелей жабысқан молярлық түтіктер шыны иономерлі цементпен бекітілген молярлық сақиналармен салыстырғанда жоғары сәтсіздік деңгейімен байланысты. Ортодонтиялық тіректердің, жабысқан түтіктердің немесе сақиналардың бұзылуы емдеудің жалпы уақытын ұзартады. Шыны иономерлі цементпен бекітілген молярлық сақиналармен салыстырғанда, жарықпен қатырылған желімді пайдалана отырып тікелей молярларға жабысқан ортодонтиялық түтіктермен салыстырғанда эмальдің деминерализациясы аз екенін көрсететін деректер бар. Нақты қорытынды жасау үшін шектеулі деректерге байланысты қосымша дәлелдер қажет. Арка сымы тіректердің арасынан өткізіліп, иілгіш немесе металл лигатуралармен бекітіледі. Лигатуралар түрлі түстерде болады және науқас өзіне ұнайтын түсті таңдай алады. Арка сымдары қажетті нәтижеге жету үшін жиі иіліп, пішінді және тартылады. Қазіргі заманғы ортодонтияда никель-титан арка сымдары және температураға сезімтал материалдар жиі қолданылады. Суығанда арка сымы иілгіш болады және кез келген конфигурациядағы тіректердің арасынан оңай өткізіледі. Дене температурасына дейін қызғаннан кейін арка сымы қатады және өзінің пішінін сақтап қалуға тырысады, тістерге тұрақты, жеңіл күш түсіреді. Тіректерге ілмектер орнатылуы мүмкін немесе резеңке таспаларды бекіту үшін арка сымына ілмектер жасалып бекітіледі. Резеңке таспалардың орналасуы мен конфигурациясы емдеу барысына және науқастың жеке жағдайына байланысты болады. Резеңке таспалар әр түрлі диаметрде, түсте, өлшемде және беріктікте жасалады. Олар әдетте екі нұсқада қол жетімді: Түсті немесе мөлдір/жартылай мөлдір. Тіректердің әртүрлі түрлері арасында орнату процесі әртүрлі болуы мүмкін, бірақ тістерді орнату алдында қалыптастыру сияқты ұқсастықтар бар. Мысалы, мөлдір тіректермен науқастың тістерінің іздері бағаланып, науқастың аузына қорғаныш ретінде сәйкес келетін бірнеше лотоктар жасалады. Кейбір тіректердің түрлері үшін тіректер науқастың аузына қалыптасқан арнайы формада орналастырылады, бұл орнату уақытын қысқартады. Көп жағдайда ауызда тістердің барлығына дұрыс орналасуы үшін жеткілікті орын жоқ. Мұндай жағдайларда орын жасау үшін екі негізгі процедура бар. Бірі – тістерді алу: көбірек орын жасау үшін тістер алынады. Екіншісі – кеңейту, онда таңдай немесе арка таңдай кеңейткішін пайдалану арқылы үлкейтіледі. Кеңейткіштерді балалар мен ересектерге қолдануға болады. Ересектердің сүйектері біріккен болғандықтан, таңдайды кеңейту оларды бөлу үшін хирургия жасамайынша мүмкін емес. Ересектерде кеңейткішті хирургиясыз қолдануға болады, бірақ ол таңдайды емес, тіс аркасын кеңейту үшін қолданылады. Кейде балалар мен жасөсперімдер, және кейде ересектер, тістердің қозғалуын болдырмау үшін (бас киімдер мен бет маскалары туралы толық ақпарат алу үшін Ортодонтиялық бас киімдерді қараңыз) емдеудің бастапқы кезеңінің бір бөлігі ретінде бас киімдерін тағу қажет болуы мүмкін. Тіректер тістерге қысым түсіргенде, периодонталь мембрана бір жағынан созылады, ал екінші жағынан қысылады. Бұл қозғалыс баяу жасалуы керек, әйтпесе науқас тістерін жоғалту қаупі бар. Сондықтан тіректер ұзақ уақыт бойы тағылады және түзетулер белгілі бір уақыт аралығында ғана жасалады. Тіректер әдетте үштен алты апта сайын түзетіледі. Бұл тістерді дұрыс жағдайға жылдыруға көмектеседі. Түзету кезінде ортодонт арка сымын орнында ұстап тұратын түсті немесе металл лигатураларды алып тастайды. Содан кейін арка сымы алынып, ауыстырылуы немесе өзгертілуі мүмкін. Арка сымы ауызға қайта орналастырылғаннан кейін науқас жаңа иілгіш лигатуралардың түсін таңдай алады, содан кейін олар металл тіректерге бекітіледі. Түзету процесі науқасқа шамалы дискомфорт тудыруы мүмкін, бұл қалыпты жағдай.
Емдеуден кейінгі
Пациенттерге тістерін ретейнерлерге дайындау және брекеттер алынғаннан кейін қызыл иек контурын жақсарту үшін фибротомия немесе альтернативті тіс жеңі сияқты ортодонтиялық операциядан кейін қосымша шаралар қажет болуы мүмкін. Брекеттермен емделгеннен кейін пациенттер тістерін белгілі бір мерзімге түзу ұстау үшін мөлдір пластина қолдана алады. Емдеуден кейін пациенттер әдетте 6 ай бойы мөлдір пластиналарды пайдаланады. Ұзақ және күрделі емдеуден өткен пациенттерде тістердің бұрынғы қалпына оралуын болдырмау үшін тістердің арт жағына бекітуші сым орнатылады.
Тұрақты ұстаушылар
Тістер бастапқы күйіне оралуын болдырмау үшін емдеу аяқталғаннан кейін ретайнерлер тағылады. Ретайнерлер тістердің орналасуын ұзақ сақтауға және бекітуге көмектеседі, соның арқасында орфодонтиялық емдеудің белсенді кезеңінен кейін тірек тіндері қайта құрылуы мүмкін болады. Егер пациент ретайнерді дұрыс және/немесе қажетті уақыт бойы тақпаса, тістер бұрынғы орнына қарай жылжуы мүмкін. Стандартты тіректер үшін Хоули ретайнерлері қолданылады. Олар тістерді қоршап тұратын металл ілмектерден және науқастың тісқабығына сай келтірілген акрилдік пластинадан тұрады. Clear Removable тіректер үшін Essix ретайнері қолданылады. Бұл бастапқы туралаушыға ұқсас: тістерге жақсы бекітілетін мөлдір пластикалық қалып, ол тісқабыққа бекітілмейтін пластинасыз орнында тұрады. Сондай-ақ, тістердің тілге қарайтын жағына, әдетте төменгі тістерге ғана, сымды тұрақты бекітетін ретайнерлер де бар.
Алдын ала өңдеу
Алдын ала түзету құралы пациенттің тістеріне, құрылғыға адамның жағымен ең жоғары қысым қолдану арқылы қалыптастырылады. Содан кейін бұл өнімді белгілі бір уақыт бойы кию керек, пайдаланушы аузында 10-15 секундқа күш түсіреді. Процестің мақсаты – құрылғыға күш түсіру жаттығуын ұзарту. Егер пациенттің тістері толыққанды ретейнерге дайын болмаса, ортодонт алдын ала дайынталған түзету құралын, мысалы, алдын ала түзету құралын ұсына алады. Бұл құрал тістер арасындағы кеңістіктерді, жоғарғы және төменгі жақтар арасындағы шағын алшақтықтарды және басқа да ұсақ мәселелерді түзетуге көмектеседі.
Күрделіліктер мен қауіптер
Фатма Боке, Кагри Газиоглу, Селви Аккая және Мурат Аккая атты стоматолог-зерттеушілер тобы "Ортодонттық емдеу мен қызыл иек ауруы арасындағы байланыс" тақырыбында зерттеу жүргізді. Зерттеу нәтижелері көрсеткендей, кейбір ортодонттық емдеулер қызыл иек ауруына, яғни қызыл иек қабынуына әкелуі мүмкін. Зерттеушілер табиғи күштерді пайдалануға арналған (мысалы, тіс қанатын дұрыс жабуды жақсарту) функционалдық аппараттар емдеуден кейін қызыл иекке елеулі әсер етпейді деген қорытындыға келді. Дегенмен, көптеген адамдарға орнатылатын тіс тіреуі сияқты бекітілген аппараттар пациенттердің көпшілігінде көзге көрінетін тіс тастарының, қабынудың және қызыл иектің керілуінің пайда болуына себеп болуы мүмкін. Тіс тіреуі бар пациенттердің тістерінің айналасында тіс тастарының пайда болуы тіс тастарын бақылауға қарамастан, дерлік сөзсіз және бұл жеңіл қызыл иек қабынуына әкелуі мүмкін. Егер тіс тіреуі бар адам тістерін мұқият тазаламаса, тіс тастары пайда болып, ауыр қызыл иек қабынуы мен қызыл иектің керілуіне әкелуі мүмкін. Тіс тіреуін орнату және жандандыру кезінде қызыл иектегі жеңіл ауыру жиі кездеседі және оны басу үшін бірнеше әдіс ұсынылған. Ортодонттық емдеу кезіндегі ауыру тістерге қолданылатын күш мөлшеріне пропорционалды түрде артады. Тіске тіс тіреуі арқылы күш түсірген кезде, тісті қоршаған сүйекке қан ағыны азаяды. Қан ағынының азаюы қабынуға және ауырсыну реакциясын күшейтетін бірнеше химиялық факторлардың бөлінуіне әкеледі. Ортодонттық ауыруды фармакологиялық әдістермен басқаруға болады, ол жергілікті немесе жүйелі түрде қолданылатын анальгетиктерді пайдалануды қамтиды. Бұл анальгетиктердің негізгі төртеуіне: опиоидтар, стероид емес қабынуға қарсы препараттар (СҚҚП), парацетамол және жергілікті анестезия жатады. Бұл анальгетиктердің алғашқы үш түрі жүйелі түрде қабылданады, әдетте ортодонттық ауыруды азайту үшін. 2017 жылы жасалған Кохрейн шолуы ортодонттық емдеу кезінде ауыруды басу үшін фармакологиялық араласуларды бағалады. Зерттеу нәтижесінде анальгетиктер ортодонттық емдеумен байланысты ауыруды азайтатынына орташа дәрежеде сенімділік бар екендігі анықталды. Алайда, жеткілікті дәлелдердің болмауына байланысты жүйелі СҚҚП парацетамолдан тиімді ме, ал жергілікті СҚҚП ортодонттық емдеу кезіндегі ауыруды азайтуда жергілікті анестезиядан тиімді ме екені белгісіз болып қалды. Осы салыстыруларды зерттеу үшін жоғары сапалы зерттеулер қажет.
Ежелгі
Ғалымдар мен тарихшылардың айтуынша, тіс түзеткіштер ежелгі заманға дейін барып жетеді. Б.з.д. 400–300 жылдары Гиппократ пен Аристотель тістерді түзеудің және түрлі тіс жағдайларын емдеудің жолдарын қарастырған. Археологтар көптеген ежелгі мумияларды тапты, олардың тістеріне металл ленталар оралғандай көрінеді. Жануардың ішегінен жасалған жіп – қазіргі тіс түзету сымы сияқты, тістер мен ауыздағы кеңістіктерді жабу үшін ұқсас рөл атқарды. Этрускілер өліктерін тістердің орнын сақтап, тістердің ыдырауын болдырмау үшін тіс түзеткіштерімен бірге жерлеген. Римдік қабірде алтын сыммен байланған бірнеше тістер табылған, бұл аркалық сымды тісқапқа бекіту үшін қолданылатын байлау сымы ретінде тіркелген. Тіпті Клеопатра да осындай тіс түзеткіш киген. Римдік философ және дәрігер Аул Корнелий Цельс саусақпен басу арқылы тістерді емдеуді алғаш рет жазбаға түсірген. Өкінішке орай, дәлелдердің жетіспеуі, денелердің нашар сақталуы және қарапайым технологияның нәтижесінде 17 ғасырға дейін тіс түзеткіштері туралы аз зерттеулер жүргізілді, бірақ сол кезде стоматология мамандық ретінде үлкен жетістіктерге жеткен болатын.
18 ғасыр
Ортодонтия 18-19 ғасырларда дамуын бастады. 1669 жылы француз стоматологы Пьер Фушар, қазіргі заманғы ортодонтияны ойлап тапқан деп есептеледі, тістерді түзу әдістері туралы "Хирург-стоматолог" атты кітап жариялады. Фушар өз тәжірибесінде "Бандо" деп аталатын құрылғыны қолданды, ол – аттың желеуі тәрізді темірден жасалған және тіс қанатын кеңейтуге көмектесті. 1754 жылы тағы бір француз стоматологы, Франция королінің тіс дәрігері Луи Бурде, Фушардың кітабынан кейін "Стоматологтың өнері" атты кітап шығарды, онда тістерді түзеу және оларды қолдану туралы бөлім арналған. Ол "Бандо" әдісін жетілдіріп, тіс қанатын тығыздауды азайту және жақ сүйегінің өсуін жақсарту үшін премоляр тістерін жұлып алуды алғаш рет ұсынды.
19 ғасыр
Тістер мен тіс тігістігін түзеу және/немесе тарту арқылы қалған тістердің орналасуын жақсарту тәжірибесі ерте заманнан бері қолданылып келсе де, ортодонтия дербес ғылым ретінде 19-шы ғасырдың ортасына дейін толыққанды қалыптаспады. Бірнеше маңызды стоматологтар тіскелгілерді жетілдіруге арналған нақты құралдар мен жабдықтарды жасау арқылы олардың дамуына үлкен үлес қосты. 1819 жылы Кристоф Франсуа Делабарр зымдық тіреу құрылғысын (wire crib) енгізді, бұл заманауи ортодонтияның бастауы болды, ал 1843 жылы Мейнард алғаш рет икемді резеңке таспаларды (gum elastics) қолданды. 1850 жылы Текер резеңке құбырдан резеңке таспаларды кесуді алғаш рет ұсынды. Стоматолог, жазушы, суретші және мүсінші Норман Уильям Кингсли 1858 жылы ортодонтия туралы алғашқы мақаласын жариялады, ал 1880 жылы "Ауыз қуысы деформациялары туралы трактат" атты кітабы жарық көрді. Джон Наттинг Фаррар есімді стоматолог "Тістердің бұрыс орналасуы және оларды түзету туралы трактат" атты екі томдық еңбекті жазды және тістерді жылжыту үшін белгілі уақыт аралығында жұмсақ күш қолдануды ұсынған алғашқы адам болды.
20 ғасыр
ХХ ғасырдың басында Эдвард Ангел I, II сынып және т.б. сияқты тіс жағдайының бұзылыстары үшін алғашқы қарапайым жіктеу жүйесін жасады. Оның жіктеу жүйесі бүгінге дейін тіс дәрігерлеріне тістердің қаншалықты қисық екенін, тістердің қай бағытта орналасқанын және қалай біріктірілгенін сипаттау үшін қолданылады. Ангел ортодонтиялық және стоматологиялық құралдарды жобалауға үлкен үлес қосты, көптеген жеңілдетулер енгізді. Ол алғашқы ортодонтия мектебі мен колледжін құрды, 1901 жылы Америка ортодонтия қоғамын ұйымдастырды, ол 1930 жылдары Америка ортодонттар қауымдастығына (AAO) айналды және 1907 жылы алғашқы ортодонтия журналын жариялады. 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басында ортодонтиядағы басқа да жаңалықтарға балаларға арналған ортодонтия бойынша алғашқы оқулық кірді, оны 1889 жылы Дж. Дж. Гилфорд жариялады, сондай-ақ Кальвин С. Кейс пен Генри Альберт Бейкер резеңке эластиктерді қолдануды енгізді. Бүгінде тіректерді нығайту үшін «ғарыш заманы» сымдары (тіс доғасы сымдары деп те аталады) қолданылады. 1959 жылы АҚШ Ұлттық аэронавтика және ғарыш басқармасы (NASA) өздерінің спутниктеріндегі күн панельдері мен антенналары үшін пайдаланылатын никель мен титан қорытпасынан – Нитинол жасады. 1979 жылы доктор Джордж Андреасен Нитинол сымдарын қолдана отырып, тіректерді бекітудің жаңа әдісін әзірледі, себебі олардың жоғары серпімділігі болды. Андреасен бұл сымды кейбір науқастарда қолданды, кейін емдеудің барлық кезеңінде оны пайдалануға болатынын анықтады. Андреасен барлық емдеулерде Нитинол сымдарын қолдана бастады, нәтижесінде тіс дәрігеріне бару саны азайды, тіс емдеуінің құны төмендеді және науқастар аз қолайсыздық сезінді.