Кіріспе

Қытай саяси ойшылы және реформаторы (1858–1927)

Кан Ювэй (; Кантон: Hōng Yáuh wàih; 19 наурыз 1858 – 31 наурыз 1927) – Қытайдың соңғы Цин әулеті кезеңіндегі көрнекті саяси ойшыл және реформатор. Оның жас Гуансю императорына жақындауы және оған тигізген ықпалы император мен оның асырап алған анасы, регент императрица Цыси арасында қақтығыс тудырды. Оның идеялары жүз күндік реформаның сәтсіздікке ұшырауына әсер етті. Цыси жасаған төңкеріс реформаны тоқтатты, соның салдарынан Кан Ювэй қашуға мәжбүр болды. Қытай Республикасы құрылғаннан кейін де ол қытай конституциялық монархиясын қолдауды жалғастырды.

Ерте өмір

Канг 1858 жылғы 19 наурызда Гуандун провинциясының Наньхай округіне қарасты Су ауылында (қазіргі Фошань қаласының Наньхай ауданы) дүниеге келген. Өмірбаянына сәйкес, оның зиялы қабілеті бала кезінде оның әйелі таныған. Осының нәтижесінде, ол ерте жасынан бастап Қытай мемлекеттік қызмет емтихандарын тапсыру үшін Конфуций классикасын оқуға отбасысынан жіберілді. Бірақ, жасөспірім шағында ол замандас оқу жүйесіне, әсіресе емтиханның бір бөлігі ретінде талап етілетін, жасанды әдеби жаттығулар – сегіз аяқты эсселерге дайындалуға артық көңіл бөлінуіне наразы болды. Емтиханға дайындалу өте қатал болғандықтан, ол буддалық медитациямен айналысып, демалды, бұл сол кездегі қытай ғалымы үшін ерекше бос уақыт емес еді. Осы медитациялардың бірінде ол өмір бойына зияткерлік ізденістерінің тақырыбына айналған мистикалық көрініс көрді. Кез келген кітапты оқып, "ғалым" бола аламын деп сенгендіктен, ол адамзатты құтқаруға бағытталған, өзін-өзі мессия деп санады.

Датонг Шу

Канның ең танымал және ең көп талқыланған еңбегі — Датонг Шу (大同書). Кітаптың атауы Конфуцийдің ойлап тапқан утопиялық қоғамының атын білдіреді, бірақ ол сөзбе-сөз «Ұлы бірлік кітабы» дегенді білдіреді. Бұл кітаптың идеялары 1884 жылғы лекциялық жазбаларында пайда болды. Оқушыларының ынталандыруымен ол бұл кітапты келесі 20 жыл бойы жазды, бірақ алғашқы нұсқасын Үндістанға жер аударылғанға дейін аяқтамады. Кітаптың алғашқы екі тарауы 1900 жылдардың басында Жапонияда жарияланды, бірақ кітаптың толық нұсқасы 1935 жылға дейін, оның қайтысынан шамамен жеті жыл өткен соң ғана жарық көрді. Канг саяси шекарасыз, демократиялық басқарумен бір орталық үкіметтің билігінде болатын утопиялық болашақ әлемді ұсынды. Оның жоспарында әлем тіктөртбұрышты әкімшілік аудандарға бөлінетін болып, олар тікелей демократия негізінде өздігінен басқарылатын болады, бірақ орталық әлемдік үкіметке адал болады. Сондай-ақ, нәсілдік шекаралар жойылатын болады. Канг мың жылдан кейін «қоңыр және қара» нәсілдік фенотипті жоюға және «бір түсті, біркелкі көрінетін, бірдей дене бітімі мен ақыл-ойы бар» ақ терілі біртекті адамзаттың пайда болуына әкелетін өте амбициялық және адамгершіліксіз евгеника бағдарламасын сипаттайды. Бұл мақсатқа жету үшін қарастырылған әдістердің бірі — ақ адамдар тұратын суық аймақтарға мәжбүрлі түрде көшіру, сондай-ақ ауруларға шалдыққан немесе дене және/немесе психикалық ерекшеліктері өте жағымсыз деп танылған адамдарды стерилизациялау. Адамгершілікке бейімделген тактикалардың бірі — қоңыр және қара түсті адамдармен ұрпақ көбейтуге дайын ақ және сары түсті адамдарға ерекше құрмет көрсету болды. Канг ақ және сары фенотиптер өзінің идеалдық схемасында қатар өмір сүре алады деп ойласа да, ақ түс сарыдан жоғары екенін және соңғысы идеалдық жағдайда бір ғасырдың ішінде («Ұлы бірлік» пайда болғанға дейін) жойылуы мүмкін екенін сезінді. Оның дәстүрлі қытай отбасы құрылымын жоюға деген ниеті оны Қытайдағы әйелдердің тәуелсіздігін ертерек жақтаған адам ретінде көрсетеді. Ол қоғамның ғасырлар бойы қалыптасқан отбасы институтының көптеген келіспеушіліктерге себеп болатынын айтты. Канг оның күшін жоюға үміттенді. Отбасы мемлекеттік мекемелермен алмастырылатын болады, мысалы, аналық тәрбие орталықтары, балабақшалар мен мектептер. Неке бір жылдық келісімшартпен алмастырылатын болады. Канг қазіргі заманғы неке формасын, онда әйел өмір бойы тұтқындалғандай сезінеді, тым қысымшы деп санайды. Канг ерлер мен әйелдердің теңдігіне сенді және әйелдерге ерлер жасай алатын нәрсені жасауға кедергі жасайтын әлеуметтік кедергілер болмауы керек деп ойлады. Канг капитализмді жамандыққа тән жүйе деп қарастырды. Ол үкіметтің әр адамның әл-ауқатын қамтамасыз ететін социалистік институттарды құруы керек деп сенді. Бір кезде ол үкіметтің «коммунизм» әдістерін қабылдауы керек деп айтқан, бірақ Канг бұл терминді не деп түсінгені әлі де даулы. Осыған орай, ол отбасы институтын алмастыру үшін мемлекеттік балабақшалар мен мектептер құрумен қатар, қарттарға арналған мемлекеттік зейнеткерлер үйін де жоспарлады. Кангтың социалистік идеялары батыс ой-пікірінен көбірек шабыттанған ба, әлде конфуцийшілдік дәстүрлі идеалдардан ба, бұл мәселе әлі де талқыланып жүр. Лоренс Г. Томпсон оның социализмінің негізінде дәстүрлі қытай идеалдары жатқанын айтады. Оның еңбектері конфуцийлік идеал — адамгершілікпен (仁) толысқан. Алайда, Томпсон Кангтың Фурьеге сілтеме жасағанын да атап өтті. Сондықтан кейбір қытай ғалымдары Кангтың социалистік идеяларына батыс зиялыларының 1898 жылғы жер аударудан кейін тигізген әсері болды деп санайды.

Кангтың Датонг Шу еңбегіндегі ерекшелік — технология арқылы адамзатты жақсартуға деген ынтасы мен сенімі, ол оның замандас конфуцийшіл ғалымы үшін ерекше еді. Ол Батыс технологиялық прогресінің адамзатты құтқаруда маңызды рөл атқаратынына сенді. Оның замандас ғалымдарының көпшілігі Батыс технологиясын тек Қытайды Батыстан қорғау үшін қабылдау керек деп санағанмен, ол технологияның адамзатты дамыту үшін маңызды екенін шын жүректен қабылдады. Қазіргі заманғы телеграф және телефон желілері салынбаған кезде, ол жаһандық телеграф және телефон желісін болжады. Оның пікірінше, технологиялық жетістіктердің нәтижесінде әрбір адам күніне үш-төрт сағат қана жұмыс істеуі керек, бұл болжамды ХХ ғасырдың соңындағы ең оптимистік футуристер қайталады. Кітап алғаш жарық көрген кезде, оған әртүрлі реакциялар болды. Кангтың Гуансю императорына қолдауын көптеген қытай зиялылары реакциялық деп санайды, олар Кангтың кітабы — күрделі әзіл екеніне және ол императордың Қың әулеті сақталған жағдайда утопиялық жұмаққа қалай қол жеткізілетінін түсіндіруге тырысқанын айтты. Басқалары Кангты батыл және еріншекті протокоммунист деп санайды, ол қазіргі заманғы батыс социализмі мен коммунизмін жақтады. Соңғылардың арасында Мао Цзэдун болды, ол Канг Ювэйді және Датонг Шу еңбегіндегі оның социалистік идеалдарын құрметтеді. Қазіргі заманғы қытай ғалымдары Кангты қытай социализмінің маңызды жақтаушысы деп есептейді. Даулы болғанына қарамастан, Датонг Шу әлі де танымал. Пекиндегі баспагерлік үй оны қытай тарихындағы 100 ең ықпалды кітаптың тізіміне қосты.

Философиялық көзқарастар

Канг буддизмге ұқсас тұрде адамзаттың қайғы-қасіретінің себептерін атап өтті. Адамның денелік өміріне байланысты азаптар: ананың құрсағына қондырылу, ерте өлім, мүшелердің жоғалуы, жабайы болу, Қытайдың шегінен тыс жерде өмір сүру, құлдыққа түсу және әйел болу. Табиғи апаттарға байланысты азаптар: су тасқыны немесе құрғақшылықтан туған ашаршылық, індет, өрт, су тасқыны, жанартаудың атқылауы, ғимараттардың құлауы, кеме апаты және шегіртке шабуылы. Адамдар арасындағы қарым-қатынасқа байланысты азаптар: жесірлік, жетімдік немесе баласыздық, емделуге мұқтаж болғанда көмек таба алмау, кедейлік және өмірде төмен дәрежеде болу. Қоғамға байланысты азаптар: дене жазасы мен түрмеге қамау, салық салу, әскери шақыру, әлеуметтік жіктелу, қанаушы саяси жүйелер, мемлекеттің және отбасының болуы. Адамды азапқа түсіретін сезімдер: ақымақтық, жек көру, шаршау, құмарлық, заттарға байланысты болу және тілектер. Адамның құрмет тұтатын нәрселерінен туындайтын азаптар: байлық, жоғары лауазым, ұзақ өмір, билеуші болу және рухани көшбасшы болу. Ол сондай-ақ түрлі діндердің иерархиясын жасады, онда христиандық пен ислам ең төменгі деңгейде саналды, олардан жоғары конфуциандық, даосизм және буддизм тұрды. Ол төменгі діндердің болашақта жойылатынын болжады.

Каллиграфия

Канг Ювэй – шебер каллиграф, ол Канг қаріпін (жаман үлгі, қытайша: 破体) жасаған. Ол тақта каллиграфиясын жоғары бағалап, үлгі каллиграфиясын кемсіртті. Жастық шағында Оуян Сюньнің өнерінен үлгі алып, үйренді. "Гуан йижоушуанжи" (广艺舟双楫) еңбегінде ол тақта каллиграфиясы туралы толыққанды және жүйелі зерттеулер жасап, оны таныстырды. Кангтың қарттық шағында каллиграфияны сату оның ең сенімді табыс көзіне айналды.

Канг Ювей аралы

Жүз күндік реформа сәтсіз аяқталғаннан кейін Кан Ювэй Қытайдан қашып кетті. 1898 жылы ол Гонконг арқылы Жапонияға келді. 1904 жылы Кан Швецияға жетіп, елдің табиғатына әсерленді. Ол Салтсёбаден жағалауынан шағын арал сатып алып, "Бейхай Каотанг" (қытайша: 北海草堂) деп аталатын қытай стиліндегі бақша мен үй салды. Көптеген қытайлар бұл аралдың атын әлі күнге дейін Кан Ювэй аралы деп атайды.

Өлім

Канг 1927 жылы Шандоң провинциясының Циньдао қаласындағы үйінде қайтыс болды. Ол 69 жасқа толыпты.

Басқа тілдерде

Чи Вэньшунь, К'анг Ювэй (1858–1927) («Дракон ұлдары» еңбегінде, П. Дж. Опиц бас редакторы, Мюнхен, 1974, 83–109 беттер). Франке, В. К'анг Ювэйдің мемлекеттік-саяси реформалық талпыныстары және оның мектебі. Қытайдың Батыспен рухани күресіне үлес («Шығыс тілдері семинарының хабарлары», Берлин, 38-том, 1935, № 1, 1–83 беттер). Куан Байлин, Кан Ювэйдің философиялық ойлары, Пекин, 1980. Г. Саттлер фон Сиверс, 1898 жылғы реформа қозғалысы («Қытайдың үлкен өзгеруі. 19 және 20 ғасырлардағы революциялық қозғалыстар, П. Дж. Опиц бас редакторы, Мюнхен, 1972, 55–81 беттер). Тан Жижун, Кан Ювэй және 1898 жылғы реформа, Пекин, 1984. – Сол автор, 1898 жылғы реформа тарихы, Пекин, 1984. 1898 жылғы реформалық қозғалыс туралы зерттемелер жинағы, Ху Шенгу бас редакторы, Чанша, 1983.