Жапонның ежелгі теңізшілері: Азуми тайпасының тарихы

Кіріспе

Азуми (阿曇氏 немесе 安曇族) – Солтүстік Кюсюде қоныстанған тарихи этникалық топ, Жапониядағы Жомон дәуірінде пайда болған жауынгерлік клан және тайпа. Олардың мәдениеті мен сенімдері Жапонияның ең ерте теңіз діндерінің бірі саналады. Олардың тарихы 3-7 ғасырларға дейін жетеді, осы кезеңде теңіздерде жүзу және навигация саласындағы терең білімдерінің арқасында Ямато Жапониясының Кюсю аймағындағы теңіз күштеріне айналды. Олар бастапқыда Солтүстік Кюсюде өмір сүрген.

Тарих

Азуми тайпасы – Жапонияның оңтүстігіндегі Солтүстік Кюсю аймағындағы тайпа. Олар Батыс Жапония (Цусима), Корея және Қытай суларында жүзген “Ама” тобының ең көне мүшелері және басшылары болды. Кейбір тарихшылардың пікірінше, Азумилер “[Жапонияның] жаңа империялық мемлекетінің” ең ерте теңіз күштеріне ие болған. Жаңа жауапкершілік пен есеп беру міндеттерімен бірге Азуми тайпасы Кюсюге дейінгі Ішкі теңіз жолдарының бақылауындағы ең маңызды күшке айналды. Теңізге шығар алдында Азуми тайпасы теңіз құдайларына арналған рәсімдерді жиі өткізетін, себебі олардың теңіздің әртүрлі аймақтарында бақылау мен аумақ орнатуға көмектесетініне сенген. Бірақ 633 жылы Хакунсонко шығанағында жеңіліске ұшырағаннан кейін Азуми но Хирафу және Азуми тайпасының басқа да мүшелері Жапонияның әртүрлі аймақтарына тарады, көпшілігі Солтүстік Кюсю боғазынан – “Саба” деп белгілі аймақтан кетіп қалды. Жапондық Ритсурё заң жүйесінде олар императорлық мемлекетке теңіз өнімдерін ұсыну тарихына байланысты императорлық үй шаруашылығы министрлігінің император тағамын дайындауға жауапты бөліміне қосылды. Азуми тайпасы кейінірек клан тарихында императорлық тамақтарды дайындауға маманданғаны үшін танымал болды, бұл олардың императорлық үкіметке қарыз болған жауапкершілігінің бір бөлігі болды. Бүгінде Азуми тайпасы саяхаттаған жерлер олардың құрметіне аталған (Какоджима, Кагосима, Касима, Шикасима), ал олардың іздері әлі де олар жиі жүзіп өткен аймақтарда сақталған (Цусима бұғазы аралдары, Кюсю, Шикоку, Аваджи аралдары). Олар империяның орталығына, қазіргі Осакаға жақын Сецу провинциясына да тарады. Азуми мәдениетінің қалдықтары Хиого префектурасындағы Аваджи аралында да табылды. Яйои кезеңіндегі жетекші тайпа болғандықтан, Азуми тайпасы теңізге шығар алдында дұға ететін жағдайда, қауіпті теңізде қауіпсіз саяхатты қамтамасыз ететін құдайға сенім білдірді. “Азуми но Исора” деп аталатын бұл құдай Азуми дәстүрінің орталық тұлғасы болып табылады және Жапонияны қоршап тұрған теңіздерді бейнелейді деп есептеледі. Бұл – тазалықтың символы, Азуми тайпасына күнделікті өмірінде рухани нұсқаулар береді. “Сей но но” биі – бұл қозғалыстарын сүйемелдеу үшін кішкентай барабандармен және барабансыз билейтін төрт ер адамнан тұрады. Барлығының да беті ақ матамен жабылған, олар түнде сыбызғылардың үніне ие болып би билейді. Бірақ олардың жаңа өмірді жарату әрекеті сәтсіз аяқталды, Изанами қандасқа дүниеге келді. Бұл оның жапондық әлеуметтік нормаларды әйел ретінде сақтамауынан туындады – ол жыныстық қатынасты бастады, бұл ер адамдарға тән рөл деп есептелді. Сонымен қатар, осы екі ками және Исора Азуми тайпасымен шеберлік, стратегия және теңізшілік қабілеттерімен байланысты болғандықтан оларға табынушылық етілді. Бүгінде Шикауми джинжа киелі орындары, Синканошима аралындағы Окицу гу Исораға табынудың және осы халық аңыздарын сақтаудың негізіне айналды. Азумино қаласындағы Хотака киелі орындарында жыл сайын су сыйлығы үшін алғыс айту рәсімі өткізіледі. Қалада үш өзеннің (Азуса, Карасу және Накабуса), сондай-ақ Камикочи тауларынан балқыған қар суының кездесетін дәстүрлі орны бар. Камикочи тауы Азуми тайпасы үшін маңызды, өйткені бұл таудан ағып түскен су бір кезде олардың егістіктерін суару үшін пайдаланылған. Осы суды пайдаланып, жапондар “Омизу тори” (су алу) және “Омизу гаеши” (суды қайтару) деп аталатын рәсімдерді орындайды, осы рәсімдерде су Мёдзин тоғанына оралуға лайық деп есептеледі. Киелі орын мен оның рәсімдерінде Азуми тайпасына тән елен мотиві пайдаланылады.

The Azumi people were a tribe from Northern Kyushu in Southern Japan. They were the oldest group and leaders of the “Ama”, a group of people who navigated the waters of West Japan (Tsushima), Korea and China. According to some historians, the Azumi were "the oldest known maritime force of [Japan's] emerging imperial state." With the new responsibility and accountability accorded to them, the Azumi people became the biggest influence in controlling the various Inland Sea routes to Kyushu along the Inland Coast. Before voyaging, the Azumi people often performed rituals of sea worship to the oceanic deities as they believed this assisted them to establish control and territory in various regions of the sea. However, when they faced defeat at the Bay of Hakunsonko in 633, Azumi no Hirafu, along with other members of the Azumi tribe spread along to the various regions of Japan, with the majority leaving the straits of northern Kyushu. otherwise known as “Saba”. Under the Japanese legal system of Ritsuryō, they became affiliated with the department of the Ministry of the Imperial Household responsible for preparing the emperor's food, largely because of their historic role of providing seafood to the imperial state. The Azumi became prominently known for specialising in preparing imperial meals later in the clan's history as this formed as an additional part of the responsibility that they owed the imperial government. Today, the places to which the Azumi people voyaged to have been named after their presence (Kakojima, Kagoshima, Kashima, Shikashima) and there are still traces of their existence remaining in the areas they commonly voyaged through (Islands of Tsushima Straits, Kyushu, Shikoku, Awaji Islands). They also spread toward the imperial center, settling in Settsu province around what is now Osaka. Remnants of Azumi culture are also found on Awaji Island in Hyogo prefecture. Being a leading tribe during the Yayoi period, the Azumi held the common belief of a deity who would allow for safe navigation of rough seas if prayed to before embarking on a sea journey. This deity, known as ‘Azumi no Isora’ is placed at the centre of the Azumi tradition and is believed to embody the seas which surround Japan. and is considered a symbol of purity, providing spiritual guidance to the Azumi people throughout their day to day life. “Sei no no” consists of four male dancers: two with small drums to accompany their movements and two without. All four were described to have a white cloth covering their face, dancing along in the night to the melody of flutes. However, their initial attempt at creating life was unsuccessful, with Izanami birthing a leech. It was believed to result from her disobedience in following the Japanese social construct of a woman – she initiated the sexual intercourse, a role assumed to be dominated by men. Additionally, these two kami, along with Isora became known to be worshipped by the Azumi people as they were associated with skill, strategy, and seafaring. Today, shrines such as the Shikaumi jinja Shrine Okitsu gu on Shinkanoshima Island has become the basis for worshipping Isora as well as the basis for preserving these folktales for future generations. At the Hotaka Shrine in Azumino City, there is an annual festival at which people express their gratitude for the gift of water. In the city, there is a traditional spot in which all three rivers (Azusa, Karasu and Nakabusa), as well as the water from the melted snow of Kamikochi's mountains, meet. Kamikochi mountain holds a great significance to the Azumi people as the water which flowed down this mountain was once used to irrigate their crops. Using this water, the people of Japan perform the rituals known as “Omizu tori” (taking water) and “Omizu gaeshi” (returning water), whereby the water is deemed to rightfully return to the Myojin Pond. The shrine and its rituals make use of a deer motif, common to the historic Azumi people.