Зиклаг қаласының библейк тарихы және орналасқан жері

Кіріспе

Сиқлаг (צִקְלַג) – Яһуда патшалығының оңтүстік-батысындағы Негев аймағында орналасқан қала. Ахиш патша болған кезде, бұл қала филистиндердің Ғат патшалығының құрамындағы провинциялық қала болған. Оның нақты орналасқан жері әлі анықталған жоқ.

Филистияның алғашқы базасы

Жаратылыс кітабында (Жаратылыс 10:14 (HE)) Каслухим филистиндердің тегі деп көрсетіледі. Киелі кітап зерттеушілері оны жеке тұлға емес, эпоним ретінде қарастырады және бұл атаудың Халусахтың өзгеруі болуы мүмкін деп санайды. Циклагтың Халуза ретінде танылуы, филистиндердің қалған аумағын басып алу үшін олардың бастапқы базасы осы болғандығын көрсетеді. Ол Ахиштің қарауынан тыс іс-әрекеттер жүргізді. Дәуіт Ахишке жолдаған хабарларында, ол Яһуданың оңтүстігіндегі Саулдың жеріне және Ерахмелдіктерге шабуыл жасағанын мәлімдеді. Киелі кітап зерттеушілері бұл қаланың филистиндердің шығыс шетінде орналасқан болуы мүмкін деп болжайды. Дәуіт патша болғанда, оның табиғи түрде Яһудаға қосылуы орынды болды. Ешуа кітабының құрастырылуын мәтіндік зерттеушілер кешкі деп санайды, бұл, әдетте, деутерономистік авторлыққа байланысты, кітаптағы тайпалық бөлістер осы аннексиядан кейін жасалған болуы мүмкін. Оқиғада, Дәуіттің адамдары отбасыларының тұтқынға алынғанын білгенде, оған ашуланды. Дәуіт Амалектіктерге шабуыл жасау керек пе, жоқ па, оны анықтау үшін Құдайға жүгінді. Жаратқан Ие оларға шабуыл жасауға бұйрық берді, өйткені ол барлығын қайтарып алады. Бастапқыда алты жүз адам оларды қуалауға шықты, бірақ үштен бірі Хабесор ағынынан әрі қарай шаршап бара алмады. Олар Амалектіктердің бірінен, Зиклагқа шабуыл жасаған, тасталып, аштан өлген құлды табады. Оған инжір наны, кішміш наны және су бергеннен кейін, оны Амалектіктердің лагеріне жетелеуге көндірді. Құл оларды тұтқындаушылардың лагеріне жетеледі, олардың көптеген олжалары болғандықтан той жасап, қуанышпен қарсы алды. Дәуіттің әскері олармен бір түн мен бір күн бойы шайқасты және жеңіске жетті. Мәтіндік зерттеушілер осы оқиғаны Самуил кітабының монархиялық дереккөзіне жатқызады. Бәсекелес дереккөз, республикалық дереккөз деп аталады (Дәуіт, Саул және басқа патшаларға сын көзбен қарауы үшін осылай аталды), бастапқыда осындай оқиғаны қамтымайтын сияқты көрінеді. Республикалық дереккөзde осы оқиғаның орнында Хебронның оңтүстігіндегі аймақта (Негевті қоса) өмір сүрген Набал туралы әңгіме бар. Оқиғалардың арасында Дәуіттің әскерді Набалдың азық-түлік беруден бас тартуына жауап ретінде жетектеуі, әскердің 400 адамы алға, 200 адамы артта қалуы, Дәуіттің Әбигалды әйел ретінде алуы (Зиклаг оқиғасында оны қайтадан алған), сондай-ақ бірнеше азық-түлік және жау лагерінде (яғни Набалдың меншігінде) қуанышты той болуы сияқты ұқсастықтар бар. Алайда, айырмашылықтар да бар, мысалы, жеңіске жету және азық-түлік алу Дәуіттің ерлік жеңісіне қарағанда Әбигалдың бейбіт әрекеттерімен, артта қалған 200 адам шаршаудан емес, жүкті қорғау үшін, негізгі қосалқы кейіпкер жаудың әйелі (Набал) емес, олардың бұрынғы құлы, Дәуіттің әскеріне әйелдеріне қайта қосылудың орнына қыздар қосылды және жау амалектіктер емес, Набал болды. Самуил кітабында Амалектіктердің тұтқындаған адамдары босатылды және Амалектіктердің мал-мүлік және басқа жерлерден алған олжалары Дәуіттің әскерлеріне, соның ішінде Бесорда қалған үштен бір бөлігіне бөлінді. Дәуіт пайғамбардың (а.с.) қалғандарға да үлестерін беру туралы шешімі, Амалектіктермен шайқасқан Дәуіттің әскерінің екі үшін бір бөлігі ғана сыйлыққа ие болуы керек деп ойлағандарға жауап ретінде жазылған. Осыған ұқсас ереже діни қызметкерлердің заңдарында (Сандар 31:27 (HE)) және Ешуа 22:8 (HE) да келтірілген. Ғалымдар бұл ережелердің Амалектіктердің олжасына қатысты шешімнен туындағанын, керісінше емес деп санайды. Мәтінге сәйкес, Зиклагқа оралғаннан кейін, Дәуіт олжаның бір бөлігін Яһудадағы әртүрлі қауым басшыларына жіберді. Мәтін алушылардың орналасқан жерлерінің тізімін береді, бірақ олардың барлығы Негев аймағында.

The Book of Genesis (in Genesis 10:14 (HE)) refers to Casluhim as the origin of the Philistines. Biblical scholars regard this as an eponym rather than an individual, and it is thought possible that the name is a corruption of Halusah; with the identification of Ziklag as Haluza, this suggests that Ziklag was the original base from which the Philistines captured the remainder of their territory. which he conducted away from the oversight of Achish. David's reports to Achish state that he had been conducting raids on Saul's lands in southern Judah and on the Jerahmeelites. Biblical scholars argue that the town was probably on the eastern fringe of the Philistines' territory, and that it was natural for it to be annexed to Judah when David became king. Since the compilation of the Book of Joshua is regarded by textual scholars as late, probably being due to the deuteronomist, it is possible that the tribal allocations given within it date from after this annexation rather than before. In the narrative, when David's men discovered that their families had been captured, they became angry with David. David sought the face of his God to determine whether or not to pursue the Amalekites. The Lord answered and said to pursue them for he would recover all. Initially, six hundred men went in pursuit, but a third of them were too exhausted to go further than the HaBesor Stream. They found an abandoned and starving slave, formerly belonging to one of the Amalekites who had raided Ziklag, and having given him fig cake, raisin cake, and water, persuaded him to lead them to the Amalekite raiders. The slave led them to the camp of the captors, and found the captors holding a feast and celebrating, due to the size of their spoil; David's forces engaged in battle with them for a night and a day, and ultimately became victorious. Textual scholars ascribe this narrative to the monarchial source of the Books of Samuel; the rival source, known as the republican source (named this due to its negative presentation of David, Saul, and other kings), does not at first glance appear to contain a similar narrative. The same narrative position is occupied in the republican source by the story of Nabal, who lived in the region south of Hebron (which includes the Negev). There are some similarities between the narratives, including David leading an army in revenge (for Nabal's unwillingness to give provisions to David), with 400 of the army going ahead and 200 staying behind, as well as David gaining Abigail as a wife (though in the Ziklag narrative he regains her), as well as several provisions, and there being a jovial feast in the enemy camp (i. e., Nabal's property). However, there are also several differences, such as the victory and provisions being obtained by Abigail's peaceful actions rather than a heroic victory by David, the 200 that stayed behind doing so to protect the baggage rather than due to exhaustion, the main secondary character being the wife of the enemy (Nabal) rather than their former slave, David's forces being joined by damsels rather than rejoining their wives, and Nabal rather than the Amalekites being the enemy. The Books of Samuel go on to mention that as a result, the people taken by the Amalekites were released, and the spoil that the Amalekites had taken, including livestock, and spoil from attacks elsewhere, were divided among David's men, including the third that had remained at the Besor. This ruling, that even those left behind would get a share, is stated by the text to have been a response by David to those who believed only the two thirds of David's men who had battled with the Amalekites should get a reward. A similar ruling is given in the Priestly Code (Numbers 31:27 (HE)) and in Joshua 22:8 (HE). Scholars believe that these rulings are derived from the decision in regard to the Amalekite spoil, rather than vice versa. According to the text, once back at Ziklag, David sent portions of the spoil to the various community leaders within Judah; the text gives a list of the locations of the recipients, but they are all just within the Negev.