Эдуард Штраус: Австрия композиторы және музыкалық әулетінің мүшесі
Eduard Strauss
Эдуард Штраус – австриялық композитор, Штраус әулетінің өкілі. Вальс, полька жазған, Вена музыкасына үлкен үлес қосып, әкесі мен бауырларының дәстүрін жалғастырды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Австрия композиторы Эдуард Штраус I
Austrian composer
Eduard Strauss I
Эдуард "Эди" Штраус (15 наурыз 1835 – 28 желтоқсан 1916) – ағалары Иоганн Штраус II және Йозеф Штрауспен бірге Штраус музыкалық әулетін құраған австриялық композитор. Ол Иоганн Штраус I мен Мария Анна Штреймнің ұлы. Отбасы ондаған жылдар бойы Венаның жеңіл музыка әлеміне үстемдік етті, көптеген австриялық ақсүйектер үшін, сондай-ақ Еуропа бойынша би музыкасын ұнататындар үшін көптеген вальстер мен полькалар жазды. Ол отбасында "Эди" деп лақап аталды.
Eduard "Edi" Strauss (15 March 1835 – 28 December 1916) was an Austrian composer who, together with his brothers Johann Strauss II and Josef Strauss made up the Strauss musical dynasty. He was the son of Johann Strauss I and Maria Anna Streim. The family dominated the Viennese light music world for decades, creating many waltzes and polkas for many Austrian nobility as well as dance music enthusiasts around Europe. He was affectionately known in his family as 'Edi'.
Өмір және музыка
Эдуард Штраустың стилі ерекше болды және ол басқа ағаларының немесе замандастарының шығармаларын еліктеуге тырыспады. Бірақ ол Штраус отбасындағы маңызды композитор ретінде емес, көбінесе би музыкасының дирижері ретінде есте қалды және танылды, ал оның танымалдылығы ағаларының артында қалды. Мұны түсінген ол өзінің ерекшелігін «жылдам полькамен» – неміс тілінде «polka schnell» деп белгіледі. Штраус оркестрі үшін жазған ең танымал полькаларының арасында, ол 1901 жылдың 13 ақпанында тарағанға дейін дирижерлік қызметін жалғастырған «Bahn Frei!», Op. 45, «Ausser Rand und Band», Op. 168, және «Ohne Bremse», Op. 238 болды. Ол сондай-ақ бірнеше әдемі вальстер жазуға уақыт тапты, олардың тек азы ғана ұмытылып кетпеді. Ең танымал – «Doctrinen», Op. 79. Штраустың музыкалық мансабы тек ағаларынан ғана емес, сонымен қатар әскери оркестрдің жетекшісі және би музыкасының композиторы Карл Майкл Зихерден де бәсекелестікке тап болды. Зихер тіпті «Бұрынғы Эдуард Штраусс оркестрі» деп аталатын қарсы оркестр құрып, Венада осы жаңа атаумен концерттер бере бастады. Эдуард Штраус Зихерге қарсы сотқа жүгініп, оның атын дұрыс емес және адастыратын түрде пайдаланғаны үшін жеңіске жетті, бірақ Зихер ақырында Венада Штраус отбасынан танымал болды, әсіресе Иоганн Штраус II және Йозеф Штраус сияқты талантты ағаларының қайтысынан кейін. Олардың бәсекелестігі Штраус оркестрі тарағанға дейін созылды. Штраус 1863 жылдың 8 қаңтарында Мария Кленкартқа үйленді және екі ұлы болды: Иоганн Штраус III және Йозеф Эдуард Штраус. Ол қоғамдық өмірден шеттеді және ешқашан қоғамдық музыкалық іс-шараларға белсенді қатыспады, бірақ 1906 жылы «Erinnerungen» атты отбасылық естеліктерін жазды. Ол Венадағы Zentralfriedhof зиратында жерленген. 1825 жылдан бастап Штраус оркестрінің мұрағатында Эдуардтың ғана емес, Иоганн II және Штраус отбасының қалған мүшелерінің шығармалары жиналды. 1907 жылдың қазанында Эдуард Штраус отбасының көптеген музыкалық қолжазбаларын өртеп жіберді. 80 жыл өткен соң, дирижерлер Альфред Уокер мен Клаус Хейманн Иоганнның шығармаларының толық емес жинағын құрастыра алды (Иоганн Штраус II: Толық оркестрлік басылым бойынша).
Eduard Strauss' style was individual and did not attempt to emulate the works of his other brothers or his contemporaries. But he was primarily remembered and recognized as a dance music conductor rather than as a major composer in the Strauss family, and his popularity was overshadowed by that of his elder brothers. Realising this, he stamped his own mark with the quick polka, known in German as the "polka schnell". Among the more popular polkas that he penned for the Strauss Orchestra, which he continued to conduct until its disbandment on 13 February 1901, were "Bahn Frei! ", Op. 45, "Ausser Rand und Band", Op. 168, and "Ohne Bremse", Op. 238. He also found time to pen a few lovely waltzes, of which only a handful survived obscurity. The most famous is probably "Doctrinen", Op.79. Strauss's musical career was pervaded with rivalry, not only from his brothers, but also from the military bandmaster and dance music composer Karl Michael Ziehrer, who even formed a rival orchestra called "Formerly Eduard Strauss Orchestra", and began giving concerts in Vienna under this new title. Eduard Strauss successfully filed a court action against Ziehrer for the improper and misleading use of his name, but Ziehrer would eventually surpass the Strauss family in popularity in Vienna, particularly after the deaths of his more talented brothers, Johann Strauss II and Josef Strauss. Their rivalry was to extend until the Strauss Orchestra was disbanded. Strauss married Maria Klenkhart on 8 January 1863 and had two sons, Johann Strauss III and Josef Eduard Strauss. He retired from public life and never actively took part in any public musical activity, although he did document his family memoirs titled Erinnerungen in 1906. He is buried in Zentralfriedhof (Vienna) cemetery. Since 1825, the Strauss Orchestra Archives collected the compositions of not only Eduard, but of Johann II and the rest of the Strauss family. In October 1907, Eduard presided over the burning of many Strauss family musical manuscripts. Eighty years later, conductors Alfred Walker and Klaus Heymann managed to put together a semi complete collection of Johann's works (according to Johann Strauss II: The Complete Orchestral Edition).