Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фокус – психотерапевт Юджин Гендлин әзірлеген ішкі бағдарланған психотерапиялық процесс. Оны кез келген терапиялық жағдайда қолдануға болады, тіпті әріптестермен жүргізілетін сессияларда да. Ол өзінде ашық, бағалаусыз, ішкі сезімге, оны түйсінуге, бірақ әлі сөзбен жеткізе алмайтын назарды ұстауды қамтиды. Фокус, басқа нәрселермен қатар, адамның не сезініп тұрғанын немесе не қалағанын анықтауға, өзінің жағдайы туралы жаңа түсініктер алуға және жағдайды өзгертуге немесе жазылуына көмектесу үшін пайдаланылуы мүмкін. Фокус өзге де ішкі санаға бағытталған әдістерден үш ерекшелікпен ажыратылады: "сезімдік сезім" деп аталатын нәрсе, қабылдауға және құрметпен қарауға дайын назар сапасы, сондай-ақ өзгерісті жеңілдететін, зерттеулерге негізделген техника.
Focusing is an internally oriented psychotherapeutic process developed by psychotherapist Eugene Gendlin. It can be used in any kind of therapeutic situation, including peer to peer sessions. It involves holding a specific kind of open, non judging attention to an internal knowing which is experienced but is not yet in words. Focusing can, among other things, be used to become clear on what one feels or wants, to obtain new insights about one's situation, and to stimulate change or healing of the situation. Focusing is set apart from other methods of inner awareness by three qualities: something called the "felt sense", a quality of engaged accepting attention, and a researched based technique that facilitates change.
Шығу тегі
Чикаго университетінде 1953 жылдан бастап Юджин Гендлин психотерапияның неден сәтті немесе сәтсіз болатынын талдау үшін 15 жыл бойы зерттеу жүргізді. Оның қорытындысы, психотерапияның сәттілігін терапевттің қолданатын әдісі емес, пациенттің қалай әрекет ететіні және терапия сеанстары кезінде өзімен іштей не істейтіні анықтайды. Гендлин табысты пациенттердің өте нәзік және тұманды ішкі денелік сезімге немесе "сезімдік сезімге" интуитивті түрде назар аударатынын анықтады – бұл сезімде пациенттің бастан кешіп жатқан проблемаларын шешудің кілті бар, егер оған көңіл бөлінсе немесе шоғырланса. "Фокустау" – Гендлин жасаған, үйренуге болатын процесс және дағды, ол басқа пациенттерге үйрету үшін осы сәтті пациенттік мінез-құлқын қайта жасайды.
At the University of Chicago, beginning in 1953, Eugene Gendlin did 15 years of research analyzing what made psychotherapy either successful or unsuccessful. His conclusion was that it is not the therapist's technique that determines the success of psychotherapy, but rather the way the patient behaves, and what the patient does inside himself during the therapy sessions. Gendlin found that, without exception, the successful patient intuitively focuses inside himself on a very subtle and vague internal bodily awareness—or "felt sense"—which contains information that, if attended to or focused on, holds the key to the resolution of the problems the patient is experiencing. "Focusing" is a process and learnable skill developed by Gendlin which re creates this successful patient behavior in a form that can be taught to other patients.
"Сенімділік" және "Сенімділік ауысуы"
Гендлин "бір нәрсенің" түсініксіз, сөзбен айтуға келмейтін сезімін "денелік сезім" деп атады. Бұл денеде сезіліп жатқан ішкі білім немесе сана, ол әлі толыққанды ойланып немесе айтылмаған. Бұл эмоциядан өзгеше. Денеде сезіліп жатқан бұл "бір нәрсе" жағдайдың өзі, ескі жара немесе "келіп жатқан" нәрсе болуы мүмкін – мүмкін идея немесе түсінік. Гендлин анықтағандай, осы түсініктің маңызды ерекшелігі – оның түсініксіздігі мен бұлыңғырлығы, және оны сөзбен жеткізуге тырысудан әлдеқайда толық болуы. Гендлин оны "жасырын күрделілікті сезіну, адам немен айналысып жатқанының толыққанды сезімі" деп сипаттады. Гендлиннің сөзіне қарағанда, Фокус процесі денелік сезімді анықтап, онымен жұмыс істеуді жеңілдетеді. Жеке процесс ретінде Фокус сессиясы орташа есеппен 10 минуттан бір сағатқа дейін созылуы мүмкін, онда "фокус берушіге" құлақ береді және оның айтқан ойлары мен сезімдері "тыңдаушы" тарапынан қайта жаңғыртылады. Көбінесе, бірақ әрқашан емес, фокус беруші көздерін жұмып, ішкі "денелік сезіміне" және одан болатын өзгерістерге жақсырақ назар аудару үшін тырысады.
Gendlin gave the name "felt sense" to the unclear, pre verbal sense of "something"—the inner knowledge or awareness that has not been consciously thought or verbalized—as that "something" is experienced in the body. It is not the same as an emotion. This bodily felt "something" may be an awareness of a situation or an old hurt, or of something that is "coming"—perhaps an idea or insight. Crucial to the concept, as defined by Gendlin, is that it is unclear and vague, and it is always more than any attempt to express it verbally. Gendlin also described it as "sensing an implicit complexity, a wholistic sense of what one is working on". According to Gendlin, the Focusing process makes a felt sense more tangible and easier to work with. As a stand alone process, a Focusing session can last from approximately 10 minutes to an hour, on average—with the "focuser" being listened to, and their verbalized thoughts and feelings being reflected back by the "listener". Generally speaking, but not always, the focuser has their eyes closed, in order to more accurately focus inwardly on their "felt sense" and the shifts that take place from it.
Кейінгі дамуы
1996 жылы Гендлин Фокусқа бағытталған психотерапия туралы толыққанды кітап жариялады. Фокусингпен жұмыс істейтін психотерапевт клиенттің өзінің "сезімдік түйсігіне" (felt sense) және оның сөздері мен бейнелерінің мәніне қабілетті болуына ерекше мән береді. Клиент әлі қалыптаспаған сезімдер мен мағыналарды сезінуге ынталандырылады. Фокусингтің басқа да элементтері терапиялық практикаға енгізіледі, осылайша Фокусинг процесінің негізі болып қалады – бұл идеялар мен сезімдердің ішкі үйлесім табуына және тексеруге, сондай-ақ клиенттің ішкі әлемінен жаңа түсініктер пайда болуына мүмкіндік береді. Гендлиннің бастапқы алты қадамдық Фокусинг процесіне бірнеше өзгеріс енгізілді. Олардың ең танымал және кең таралғаны – Энн Вайзер Корнелл ұсынған Ішкі қарым-қатынас Фокусингі (Inner Relationship Focusing). Фокусингтің басқа да түрлеріне журнал немесе эскиздерді пайдаланып жеке шоғырлану жатады. Балалармен жұмыс іскерде сурет салу және бояу Фокусинг процесімен бірге қолданылуы мүмкін. Фокусинг тек терапияда ғана емес, басқа да салаларда қолданылады. Сезімдік түйсікке назар аудару, жаңа нәрсе қалыптасатын кез келген процесте табиғи түрде орын алады: мысалы, шығармашылық процесте, оқу, ойлау және шешім қабылдауда.
In 1996, Gendlin published a comprehensive book on Focusing oriented psychotherapy. The Focusing oriented psychotherapist attributes a central importance to the client's capacity to be aware of their "felt sense" and the meaning behind their words or images. The client is encouraged to sense into feelings and meanings which are not yet formed. Other elements of Focusing are also incorporated into the therapy practice so that Focusing remains the basis of the process—allowing for inner resonance and verification of ideas and feelings, and allowing new and fresh insights to come from within the client. Several adaptations of Gendlin's original six step Focusing process have been developed. The most popular and prevalent of these is the process Ann Weiser Cornell teaches, called Inner Relationship Focusing. Other developments in Focusing include focusing alone using a journal or a sketchbook. Drawing and painting can be used with Focusing processes with children. Focusing also happens in other domains besides therapy. Attention to the felt sense naturally takes place in all manner of processes where something new is being formed: for example in creative process, learning, thinking, and decision making.