Торонто Банкінің тарихы және TD Банк тобына бірігуі
Bank of Toronto
Канаданың «Bank of Toronto» банкі 1855 жылы құрылған. 1955 ж. «Dominion Bank»пен бірігіп, қазіргі TD Bank Group-қа айналды. Тарихы, негізділері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық банк
Canadian bank
Торонто банкі – 1855 жылы астық саудагерлері мен ұн тартатын ұн дилерлері тобы құрған канадалық банк. 1955 жылдың 1 ақпанында ол «Доминион» банкімен бірігіп, «Торонто-Доминион» банкін құрды, ол қазіргі TD Bank Group ретінде танымал. Оның алғашқы президенті Джеймс Грант Чьюетт болды, ал қаржыгер Томас Кларксон оның қолдауын сұрады.
The Bank of Toronto was a Canadian bank that was founded in 1855 by a group of grain dealers and flour millers. On February 1, 1955, it merged with The Dominion Bank to form the Toronto Dominion Bank, which is now known as the present day TD Bank Group. Its first president was James Grant Chewett, whose support was sought by financier Thomas Clarkson.
Тарих
1856 жылдың шілдесінде Торонто банкі Торонтодағы 78 Church Street мекенжайында үш қызметкерден тұратын құрамымен кеңсесін ашты және провинциялық филиалдар желісін дамытуды дереу бастады. Торонтоның дамып келе жатқан коммерциясында маңызды рөл атқарған Томас Кларксон 1856 жылдан 1858 жылға дейін банктің алғашқы директорларының бірі болды. 1860 жылы банк Онтариодан (сол кезде Канада Батысы) тыс, Монреальде (Канада Шығысы) алғашқы филиалын ашты. Торонто банкі 19 ғасыр бойында тиімді, табысты, бірақ негізінен консервативті банк ретінде бекінді. Ол өзінің капиталына қарсы өте жоғары резерв сақтап, Канададағы барлық банктердің ішінде ең жоғары акция бағасына ие болды. Өсім өте баяу және салмақты болды, жаңадан пайда болатын аймақтық орталықтарда бірнеше филиал ашылды. Негізгі клиенттер фермерлер, саудагерлер және шаруашылық өнімдерін өңдейтін кәсіпорны (диірмендер, сыра қайнататын заводтар, спирттік су зауыттары) болды. Канада экономикасының жетілуімен және 1880 және 1890 жылдары Солтүстік Онтарио мен Батыстың ашылуымен банктер ресурстық өнеркәсіптерге, коммуналдық қызметтерге және өндіріске несие беруде белсендірек болды. 1899 жылы Торонто банкі Британдық Колумбиядағы Россленд кеншілер қаласында филиал ашты. 20 ғасырдың басында банктер Канаданың орталық және батыс аймақтарындағы филиалдық желілерін қарқынды түрде кеңейтті. Ұлттық деңгейдегі маңызды институттар ретіндегі өсулерін атап өту үшін Торонто банкі 1913 жылы Торонтодағы Кинг және Бей көшелерінің қиылысында орналасқан жаңа бас кеңсе ғимаратына көшті. Бірінші дүниежүзілік соғыс екі банкке жаңа сынақтар әкелді, олар соғыс шығындарын қаржыландыруға және халыққа ұсынылатын соғыс облигацияларын насихаттауға шақырылды. Екі банк қызметкерлерінің жартысы қарулы күштер қатарына қосылды. Соғыстан кейінгі он жылдық, батыс провинциялардағы құрғақшылықтан туындаған кейбір шектеулерді ескермегенде, ресурстарды дамыту мен өнеркәсіптік кеңеюдің арқасында кеңею мен табыстың өсуімен сипатталды. Банк 1930 жылдардағы дағдарысты табысы төмендегеніне қарамастан, айтарлықтай қиындықсыз жеңіп өтті. Барлық канадалық банктер сияқты, олар да несие саясатына сынға ұшырады және ақша айналымын бақылау және фискалдық саясат бойынша кеңес беру үшін орталық банк құруға қарсылық көрсетті. Нәтижесінде Канада банкі құрылды және банктер өздерінің валюта шығару құқығынан бас тартты. Екінші дүниежүзілік соғыс банктерді тағы да соғыс облигацияларын сатумен және валюта бақылауы, рациондау және басқа да қаржылық соғыс шараларына қатысумен байланыстырды. Шамамен 500 қызметкер, яғни жалпы санының жартысы, қарулы күштерге қатысты. Торонто банкі 1945 жылы соғыстан бұрынғыдан да күштірек шықты, активтері 1939 жылдан бері екі еседен астамға өсті. Соғыстан кейінгі өркендеу кезеңінде олар бизнеске несие беруде және жаңа нарықтарға енуде белсендірек болды. Алайда,
In July 1856, the Bank of Toronto opened its offices at 78 Church Street, Toronto, with a staff of three and immediately began development of a provincial network of branches. Thomas Clarkson, a major participant in the growing Toronto commerce, served as one of the first directors from 1856 through to 1858, steering the Bank through the depression of 1857. In 1860, it opened its first branch outside of Ontario (then as Canada West), in Montreal, Canada East. The Bank of Toronto established itself as an efficient, profitable, but essentially conservative bank through the 19th century. It maintained a very high reserve against its capital and enjoyed the highest share price of any bank in Canada. Growth was very slow and deliberate, with a few new branches opened in emerging regional centres. Core customers remained farmers, merchants, and processors of farm products (millers, brewers, distillers). With the maturing of the Canadian economy and the opening of northern Ontario and the West in the 1880s and 1890s, the banks became more aggressive in loans to resource industries, utilities, and manufacturing. In 1899, the Bank of Toronto opened a branch in the British Columbia mining town of Rossland. In the first decade of the twentieth century, the banks rapidly expanded their branch networks in central Canada and across the west. To mark their rise as significant national institutions, the Bank of Toronto moved into a large new head office building at the corner of King and Bay Streets in Toronto in 1913. World War I brought new challenges for the two banks when they were called upon to finance war expenditures and to support the innovation of war bonds marketed to the general public. Half of the staff of the two banks served in the armed forces. Except for some contraction in the western provinces due to drought, the decade following the war was one of expansion and increasing profitability due to resource development and industrial expansion. The bank weathered the storm of depression in the 1930s without great difficulty, despite a decline in earnings. Like all Canadian banks, they endured criticism of its credit policies and resisted the introduction of a central bank to control the money supply and advise on fiscal policy. Ultimately the Bank of Canada was established and the banks relinquished their right to issue their own currency. The coming of the Second World War involved the banks, once again, in the marketing of war bonds and in participation in the control of foreign exchange, rationing, and other financial war measures. Approximately 500 staff, or almost half the total, entered the armed forces. The Bank of Toronto emerged from the war in 1945 stronger than ever, with assets more than doubled since 1939. With the post war boom they became more active in business lending and in the penetration of new markets. However,
Сәулет
1905-06 жылдары салынған Виннипег, Манитобадағы Торонто банкі Канаданың тарихи орындарының тізілімінде. 1905 жылы салынған Торонто, Онтариодағы 205 Йонг көшесіндегі Торонто банкі Канаданың тарихи орындарының тізілімінде. 1951 жылы салынған Британдық Колумбияның Виктория қаласындағы Торонто банкі ғимараты Канаданың тарихи орындарының тізілімінде. 1915 жылы Саскачеван штатының Чаплин қаласында салынған Торонто банкі ғимараты Канаданың тарихи орындарының тізілімінде. 1919 жылы аяқталған Манитоба штатының Turtle Mountain аймағындағы Торонто банкі сақтау орны (Vault) Канаданың тарихи орындарының тізілімінде. Эндрю Тейлор 1893-94 жылдары салынған Сент-Джеймс және Макгилл көшелеріндегі Торонто банкін жобалаған.
The Bank of Toronto in Winnipeg, Manitoba erected in 1905 06 is on the Registry of Historical Places of Canada. The Bank of Toronto at 205 Yonge Street in Toronto, Ontario built in 1905 is on the Registry of Historical Places of Canada. The Bank of Toronto Building in Victoria, British Columbia built in 1951 is on the Registry of Historical Places of Canada. The Bank of Toronto Building in Chaplin, Saskatchewan built in 1915 is on the Registry of Historical Places of Canada. The Bank of Toronto Vault in Turtle Mountain, Manitoba, completed in 1919, is on the Registry of Historical Places of Canada. Andrew Taylor designed the Bank of Toronto at St. James Street & McGill Street, which was erected in 1893 94.
Құрастыру
1954 жылы Торонто банкі мен Доминион банкі арасында келіссөздер басталды, және жыл соңына қарай бірігу туралы келісімге қол жеткізілді. Қаржы министріне ұсынған мәлімдемесінде банктер былай деді: "Еліміздің даму қарқынына үлкен банктерге қарағанда кішкентай банктердің ілесуі ауыррақ, нәтижесінде кішкентай банктердің тиімді өсуі және салыстырмалы ықпалы болашақта үлкен банктермен салыстырғанда азаюы мүмкін." 1954 жылдың 1 қарашасында Канаданың қаржы министрі бірігуге келісім бергенін және акционерлердің мақұлдауын сұрағанын жариялады. Бұл желтоқсан айында қолдау тапты, ал 1955 жылдың 1 ақпанында Торонто банкі мен Доминион банкі Торонто-Доминион банкі болып бірікті. 78-ші Чирч-стриттегі ғимарат 1991 жылдың 14 тамызында оның тарихи ерекшеліктерін сақтау ниетімен Торонто қаласының мұралық мүлік тізіміне енгізілді.
In 1954, negotiations began between the Bank of Toronto and the Dominion Bank, and by the end of the year, an amalgamation agreement was reached. In their brief to the Minister of Finance, the banks stated: "It is more burdensome for a small bank to keep pace with the development of our country than for a large bank, with the result that the effective growth and comparative influence of smaller banks will probably in the future decline in comparison with that of the larger banks." On November 1, 1954, Canada's minister of finance announced that the amalgamation was accepted and shareholders were asked for their approval. This was forthcoming in December and on February 1, 1955, the Bank of Toronto and the Dominion Bank became the Toronto Dominion Bank. The building at 78 Church Street was listed on the City of Toronto Heritage Property Inventory on August 14, 1991, in hopes of preserving some of its historical physical attributes.