Кіріспе

Пруссиялық математик (1832–1925)

Карл Готфрид Нойман (сондай-ақ Карл; 7 мамыр 1832 – 27 наурыз 1925) – неміс математигі.

Өмірбаян

Нейман Пруссияның Кенигсберг қаласында, минералог, физик және математик Франц Эрнст Нейманның (1798–1895) ұлы ретінде дүниеге келді, ол Кенигсберг университетінде минералогия және физика профессоры болған. Карл Нейман Кенигсберг пен Галледе оқыды және Галле, Базель, Тюбинген және Лейпциг университеттерінде профессор қызметін атқарды. Кенигсбергте ол физиканы әкесінен оқыды, ал кейін математик ретінде физикадан туындайтын мәселелермен айналысты. Бернхард Риманның электродинамика саласындағы еңбектеріне шабыланған Нейман электродинамикалық әрекеттердің шекті таралуына негізделген теорияны жасады, бұл Вильгельм Эдуард Вебер мен Рудольф Клаузиусты онымен хат алмасуға ынталандырды. Вебер Нейманның Лейпцигтегі профессорлық қызметін «математикалық физиканы қамтитын жоғары механика» деп сипаттады және оның лекциялары осылай болды. Максвелл «Электромагниттік өрістің динамикалық теориясына кіріспе» (1864) еңбегінде Вебер мен Нейманның дамытқан электродинамикалық теориясына сілтеме жасайды. Нейман Дирихле принципін зерттеді және интегралдық теңдеулер теориясының негізін қалаушылардың бірі саналады. Нейман қатары, шексіз матрицалар немесе шектелген операторлар үшін геометриялық қатарға ұқсас, оның атымен аталады. Альфред Клебшпен бірге Нейман «Mathematische Annalen» математикалық зерттеулер журналын құрды. Ол Лейпцигте қайтыс болды. Белгілі бір типтегі қалыпты және дербес дифференциалдық теңдеулер үшін Нейман шекара шарты оның есімімен аталған (Ченг және Ченг, 2005).