Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кәсіподақшылар қауымдастығы
Association of trade unionists
Ольстер одағының Еңбек қауымдастығы (UULA) – 1918 жылдың маусымында Эдвард Карсон құрған, Ирландиядағы Ольстер одағымен байланысқан кәсіподақшылар қауымдастығы. Мүшелері Еңбек одағы деп аталды. 1918 және 1919 жылдары Ұлыбританияда қатаң таптық қақтығыстар болды. Бұл құбылыс сол кезде Ұлыбританияның құрамына кіретін Ирландияға да тарады. Осы кезеңде кәсіподақтар қатарына мүшелік саны күрт өсті және бірнеше ереуілдер орын алды. Бұл кәсіподақ қызметі Ольстер одағы жетекшілігінің бір бөлігін, әсіресе Эдвард Карсон мен Р. Доусон Бейтсті алаңдатты. Карсон сол кезде Британ империясы одағының президенті болып, Ұлыбританияда большевиктердің көтеріліс қаупін арттыруға бейімділік танытқан еді.
The Ulster Unionist Labour Association (UULA) was an association of trade unionists founded by Edward Carson in June 1918, aligned with the Ulster Unionists in Ireland. Members were known as Labour Unionists. In Britain, 1918 and 1919 were marked by intense class conflict. This phenomenon spread to Ireland, the whole of which was part of the United Kingdom at the time. This period also saw a large increase in trade union membership and a series of strikes. These union activities raised fears in a section of the Ulster Unionist leadership, principally Edward Carson and R. Dawson Bates. Carson at this time was president of the British Empire Union, and had been predisposed to amplify the danger of a Bolshevik outbreak in Britain.
Негізін қалау
Ольстерлік профсоюздық еңбек қауымдастығы кәсіподақ өкілдерінен және Ольстерлік одақтастардан құралған. Карсон оны Дж. М. Эндрюспен бірге жергілікті кәсіподақ қозғалысынан «большевиктерді» және республикашылдарды тазалау мақсатымен құрды. Карсон мен Бейтс бұл сыныптық қақтығыстан және белсенді «Синн Фэйннің» дамуынан қорқып, бұл олардың бұрынғы Ольстерлік ерікті жасақтарында бекітілген сыныптық одағының ыдырауына әкелуі мүмкін деп сақтады. Контрреволюциялық дабылмен шақыру, социализм мен республикашылдықтың екі қауіпті күші деп есептегендерге қарсы «адал жұмысшыларға» арналған шақыру болды. Оның құрамында кейін парламентте тәуелсіз одақтас депутаты болған Томми Хендерсон да болды.
The Ulster Unionist Labour Association was made up of trade unionists and Ulster Unionists and was founded by Carson along with J. M. Andrews as a means of instigating a purge from the local trade union movement of 'Bolsheviks' and republicans. Both Carson and Bates feared this class conflict and the development of a militant Sinn Féin would threaten the class alliance with dissolution which had been embodied in the old Ulster Volunteers. By sounding the counter revolutionary alarm, it would be a call to "loyal workers" against what it considered the twin threats of socialism and republicanism. Members included Tommy Henderson, later an independent Unionist member of parliament.
1918 жылғы жалпы сайлау
1918 жылғы жалпы сайлау кезінде Бэйтс UULA-ның мақсаттарын баяндады. Карсонға жазған хатында ол оларды жұмысшы табының жас өкілдерін өз ұйымдарынан, яғни социализмнен мүлдем басқа көзқарастарды ұстанатын Тәуелсіз Еңбек партиясынан аудару құралы ретінде қолданатынын айтты. Белфаст Еңбек партиясы төрт үміткерді тікелей ұсынды, бірақ екі UULA және екі одақтас үміткерге жеңіліп қалды.
During the 1918 general election the aims of the UULA were set out by Bates. In a letter to Carson he stated that they would be used as a means of distracting younger members of the working class from the Independent Labour Party, who held views which were very different from their own organisation, i. e. socialism. The Belfast Labour Party put four candidates forward, but they lost out to two UULA and two Unionist candidates.
Жұмысшылар ереуілі
Белфаст инженерлері мен кеме жасаушыларының көпшілігі протестанттар, дәстүрлі түрде жақсы ұйымдастырылған, жұмыс аптасын 10 сағатқа қысқартуды талап етіп, үш апталық ереуіл ұйымдастырды. Бұл кеме жасау және инженерлік кәсіподақтар конфедерациясының ұлттық басшылығына қарамастан жасалған әрекет болды. Ереуіл электрмен жабдықтау және қалалық газ қызметкерлерін де қамтыды, нәтижесінде өнеркәсіп пен сауданың үлкен бөлігі тоқтап қалды. Олар күнделікті газет шығара бастады және Бас ереуіл комитеті құрылып, тек "қажетті" өндіріске ғана рұқсат беретін арнайы рұқсаттар беруге кірісті. Пол Коллинз бұл қуғын-сүргіннің 12 шілдеде Карсонның сөйлеген сөзіне байланысты болғанын айтады. Ол былай деді: "Еңбекшілердің досы ретінде көрінетін бұл адамдар, Айға барған адам сияқты, Еңбекшілер туралы еш ойламайды. Олардың нағыз мақсаты және осы пропаганданың жасырын сипаты – біздің халқымызды адастырып, араздастыру, соның салдарынан біз қайда екенімізді білмей жатып, Ирландияның оңтүстігі мен батысындағы қалған бөлігі сияқты құлдыққа түсуіміз мүмкін". Дегенмен, Коллинз қуғын-сүргіннің тікелей себебі 7 шілдеде Коркта Банбридж RIC офицері полковник Смиттің қазасы болғанын болжайды. Ирландияның оңтүстігіндегі теміржолшылар оның денесін пойызбен үйіне жіберуге бас тартты, бұл көптеген лоялистерді оның өлтірушілерімен Еңбек қозғалысын байланыстыруға итермеледі. Коллинзтің айтуынша, оның жерлеу күні қуғын-сүргін басталды, нәтижесінде он мың католик және Еңбек қозғалысымен байланысы бар "Rotten Prods" деп аталатын адамдар қуылды.
Predominantly Protestant, Belfast engineering and shipyard workers, traditionally well organised, staged a three week strike demanding a 10 hour reduction in the working week. This was done in defiance of the national leadership of the Confederation of Shipbuilding and Engineering Unions. The strike was extended to include electricity and municipal gas workers, causing large sections of industry and commerce to close down. They began to publish a daily newspaper and a General Strike Committee was formed and began to issue permits allowing only "necessary" production. Paul Collins suggests that the expulsions were partly the result of a speech made by Carson on 12 July, Orange Order celebrations linking Labour with Sinn Féin: " These men who come forward as the friends of Labour care no more about Labour than does the man in the moon. Their real object, and the real insidious nature of their propaganda is that they mislead and bring about disunity amongst our own people and in the end before we know where we are, we may find ourselves in the same bondage and slavery as is the rest of Ireland in the South and West." Collins however suggests that the direct cause of the expulsions was the killing of Banbridge RIC man Colonel Smyth on 7 July in Cork. Rail Union members in the south of Ireland refused to allow his body to travel home by train, leading many Loyalists to then identify the Labour movement with his assassins. It was on the day of his funeral, Collins says, that the expulsions began, resulting in ten thousand Catholics and so called "Rotten Prods" with connections to Labour.
Құлдырау
Ұйым ешқашан жетекші кәсіподақ жетекшілерін тартуға қол жеткізе алмады және көп ұзамай маңыздылығы төмендеді. Эндрюс пен Уильям Грант бастапқыда Солтүстік Ирландия Парламентінде оның атынан сөйлей алғанмен, кейінгі жылдары Стормонт Парламентіне тек аса танымал емес Джон Уильям Кеннеди және кейде сенаторлар ғана қатысты. Ұлы экономикалық дағдарыс кезінде көптеген жұмысшылар ресми кәсіподақ қозғалысына және Солтүстік Ирландия Еңбек партиясына көшті, ал UULA-ның көптеген бөлімшелері белсенсізденді. 1950 жылдары UULA-ны қайта жандандыруға тырысылды, бірақ тек Дерриде бір ғана жаңа бөлімше құрылды.
The organisation was never able to attract leading trade unionists, and soon declined in importance. While Andrews and William Grant were initially able to speak on its behalf in the Parliament of Northern Ireland, in later years only the less prominent John William Kennedy and occasional senators sat in the Stormont Parliament. The Great Depression saw many workers look instead to the official trade union movement and the Northern Ireland Labour Party, and many branches of the UULA became moribund. A drive to reinvigorate the UULA was launched in the 1950s, although only one new branch was formed, in Derry.