Кіріспе
Вильгельм Лембрюк (4 қаңтар 1881 – 25 наурыз 1919) – неміс мүсіншісі. Ол өзінің буынындағы ең маңызды суретшілердің бірі және реализм мен экспрессионизм ағымдарының ықпалында болды.
Wilhelm Lehmbruck (4 January 188125 March 1919) was a German sculptor. One of the most important of his generation, he was influenced by realism and expressionism.
Өмірбаян
Ол Майдерихта (1905 жылдан бастап Дюйсбургтың бір бөлігі) дүниеге келді. Ол шахтер Вильгельм Лембрук пен оның әйелі Маргареттен туған сегіз баланың төртіншісі болды. Қалалық биліктің стипендиясымен ол Дюссельдорфтағы қолданбалы өнер мектебінде мүсін өнерін оқыды. 1899 жылы ол ғылыми басылымдар үшін иллюстрациялар жасап, өмір сүре бастады. Ол Дюссельдорф сурет академиясында білім алды және 1901-1906 жылдары Дюссельдорф сурет мектебімен байланысты болды. Академияны бітіргеннен кейін Лембрук Дюссельдорфта тәуелсіз суретші ретінде жұмыс істеді. Ол алғаш рет 1906 жылы Кельнде өткен Deutsche Kunstausstellung көрмесіне қатысты. Ол Огюст Роденнің мүсіндеріне қатты әсер етіп, Англияға, Италияға, Нидерландыға және Парижге саяхат жасады. 1907 жылы Анита Кауфманға үйленді, олардың үш ұлы болды. 1912 жылы Лембрук Эгон Шилемен бірге Хагендегі Фолкванг мұражайында көрме ұйымдастырды. 1914 жылы Париждегі Galerie Levesque галереясында өзінің алғашқы жеке көрмесін өткізді. Ол Париждегі Гранд-Паледе өткен көрмеге де қатысты. 1910-1914 жылдары Парижде тұрды. Ол Café du Dôme кафесіне жиі баратын, онда Модильяни, Бранкузи және Архипенко сияқты мүсіншілермен танысты. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Берлиндегі әскери госпитальде фельдшер болып қызмет етті. Ол онда көрген азап-қайғы оның "Құлаған адам" (1915-16 жж.) сияқты кейінгі мүсіндерінде бейнеленген. Ол ауыр депрессиядан зардап шегіп, 1916 жылдың соңында Цюрихке қашып кетті. Мұнда ол Франц Пфемферттің "Die Aktion" басылымымен ынтымақтасқан социалист Л. Рубинермен байланыс жасады. 1919 жылдың басында Берлиндегі Пруссия өнер академиясына сайланды. Соғыстан кейін ол Берлинге оралды және 1919 жылдың 25 наурызында өз-өзіне қол жұмсады.
Мүсіндік
Лембрюктың мүсіндері көбінесе адам денесіне шоғырланған және натурализм мен экспрессионизмнің ықпалында. Оның туындылары, әйелдердің жалаңаш бейнелері сияқты, қайғылы сезіммен және готикалық сәулетке тән форманың созылуымен сипатталады. Мансабы бойында сәулетші Людвиг Мис ван дер Роэ өзінің досы Лембрюк пен Аристид Маййолдың мүсіндерін ғимараттары мен жобаларына орналастырған.
Жинақтар
Лембрук мұражайының (Дуйсбург, Германия) коллекциясында Вильгельм Лембруктың шамамен 100 мүсіні, 40 картинасы, 900 суреті және 200 графикалық жұмысы бар. Вильгельм Лембруктың есімімен аталатын бұл мұражайды оның ұлы Манфред Лембрук (1913–1992) жобалаған. Гонолулу өнер мұражайы, Заманауи өнер мұражайы (Нью-Йорк қаласы), Ұлттық өнер галереясы (Вашингтон, АҚШ), Стадель мұражайы (Франкфурт, Германия), Неуэ Национальгалерея (Берлин, Германия) және Тейт галереясы (Лондон, Англия) Вильгельм Лембруктың туындыларын сақтайтын көптеген мемлекеттік коллекциялардың ішінде. Оның бір мүсінін Тугендхат вилласында тамашалауға болады.
Каталогтың негіздемесі
Эрвин Петерманн [ред.], Вильгельм Лембруктың графикасы. Тізім. Штутгарт: Hatje, 1964.
Герхард Хэндлер, Вильгельм Лембрук. Кезеңдік суреттері. Штутгарт: Hatje, 1985.
Маргарита К. Лахузен, Вильгельм Лембрук. Кескіндемелер және ірі форматты суреттер. Мюнхен: Hirmer, 1997.
Дитрих Шуберт, Вильгельм Лембрук – Мүсіндердің толық каталогы (1898–1919). Вормс: Wernersche Verlagsgesellschaft, 2001.
Gerhard Händler, Wilhelm Lehmbruck. Die Zeichnungen der Reifezeit. Stuttgart: Hatje, 1985,
Margarita C. Lahusen, Wilhelm Lehmbruck. Gemälde und großformatige Zeichnungen. Munich: Hirmer, 1997, Dietrich Schubert, Wilhelm Lehmbruck – Catalogue raisonné der Skulpturen (1898–1919). Worms: Wernersche Verlagsgesellschaft, 2001, .