Бёрнсайд Көпірі: Тарихы мен дамуы

Кіріспе

Америка Азамат соғысының Антиетам шайқасындағы көпір

Дизайн

Көпірді Ира Г. Хедрик және Роберт Э. Кремерс жобалаған, ал көтеру механизмін Джозеф Страусс жасаған. Қосымша учаскелерімен бірге Барнсайд көпірінің жалпы ұзындығы 703 метр (2308 фут), ал орталық аралығы 77 метр (251 фут) құрайды. Төмен түсірілген кезде бұл аралық әдетте өзеннен 20 метр (64 фут) биіктікте орналасады. Көпірдің жабыны бетондан жасалған, бұл оны АҚШ-тағы ең ауыр көтеру көпірлерінің бірі етеді. Көп жылдар бойы демалыс күндері Портленд сенбілік базары көбінесе көпірдің батыс жағында өткізілді. 2009 жылы базардың орны өзгертілді, бірақ Барнсайд көпірі базардың солтүстік жағындағы бірнеше сатушыларға әлі де жайғасуға мүмкіндік береді.

Тарих

1891 жылы Бернсайд көшесі "Б" көшесінен Дэн Уайман Бернсайдтың есімімен аталып қайта аталды, ол 1866 жылы Уилламет өзенін тереңдетуді қолдаған жергілікті кәсіпкер болған. Көпір, темір мен болаттан жасалған, айналмалы қанатты фермалық конструкция болды. Оның салынуы 4,5 миллион долларлық облигацияның бөлігі болды, ол Росс аралы мен Селлвуд көпірлерін салуды да қамтыды. Кейіннен халық 1924 жылғы келісімшарт ең төменгі ұсыныстан 500 мың долларға қымбатқа берілгенін білді. Көпірдің орнын өз жерлерін сату арқылы пайда табу үшін өзгертуге тырысқан үш Мултнома округінің комиссары осы жанжалдың нәтижесінде қызметтен алынды, ал жаңа инженерлік компания жобаны басқаруды өз мойнына алды. Ку-клукс-клан комиссарларды қолдап, олардың пара алу және сыбайлас жемқорлық жүйесін дамытты; одан кейін болған "бұзылған көпір жанжалы" олардың ықпалын 1924 жылға дейін әлсіретті. Көпір 1926 жылдың 28 мамырында ашылды, оның жалпы құны 4,5 миллион долларға жетті (қосымша жолдармен бірге). Бұл Портлендтегі Уилламет өзеніндегі сәулетшінің қатысуымен жобаланған алғашқы көпір болды. Осының нәтижесінде итальяндық Ренессанс стиліндегі мұнаралар мен әсем металл қоршаулар пайда болды. Айналмалы жүйені Жозеф Штраус жобалаған. Көпір құрылысының бастапқы бас инженері Hedrick & Kremers фирмасы болды. Көпірді Гюстав Линдентал аяқтады және оның құрылысын қадағалады. Сэнди бульвары бағытындағы электр троллейбустары 1936 жылдан 1958 жылға дейін осы көпір арқылы жүріп тұрды. Қазіргі уақытта үш TriMet автобус бағыты осы көпірді пайдаланады. 1990 жылдары Бернсайд көпірі апаттық жағдайларда көлік құралдарының өтуі үшін арналған аймақтық бағыт ретінде танылды, автокөлік жолы емес, сондай-ақ шұғыл көмек машиналары пайдаланатын жалғыз көпір болды. 1995 жылы велосипед жолдары үшін жаңа орын жасау үшін алты қатардың бірі алынып тасталды. 2002 жылдың наурыз айынан қараша айына дейін көпір 2,1 миллион долларға сейсмикалық нығайту жұмыстарынан өтті, бұл Мултнома округінің жер сілкінісінен қорғалған алғашқы көпіріне айналды. 2006 жылы көпірдің жаңа дексін орнату үшін құрылыс жұмыстары жүргізілді. 1950 жылы қолданыстан шығарылған электр трамвай жолдары құрылыс кезінде көрінді. Бұл жобаға 9 миллион доллар қаражат бөлінді және жұмыстың басым бөлігі 2007 жылдың 9 желтоқсанында аяқталды. Көпір 2012 жылдың қараша айында Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. 2020 жылы "Жер сілкінісіне дайын Бернсайд көпірі" жобасы қазіргі қысқа көпір үлкен жер сілкінісіне төтеп бере алмайтынын анықтады және оны ұзақ көпірмен алмастыруды ұсынды. Алмастырудың құны 825 миллион долларға бағаланып, құрылысы 2025 жылы басталуы күтілуде.

In 1891, Burnside Street was renamed from "B" street to take the name of Dan Wyman Burnside, a local businessman who was a proponent of the 1866 dredging of the Willamette River. It was a swing span truss bridge made of wrought iron and steel. The replacement was part of a $4.5 million bond that also included the construction of the Ross Island and Sellwood bridges. The public would later learn that the 1924 contract was given for $500,000 more than the lowest bid. Having moved the bridge location to profit by selling their land, three Multnomah County commissioners were recalled as a result of the scandal, and a new engineering company assumed control of the project. The Ku Klux Klan had backed the commissioners and enabled their system of kickbacks and grafts; the ensuing "rotten bridge scandal" removed much of their clout even by 1924. The bridge opened on May 28, 1926, at a final cost of $4.5 million (including approaches). It was the first Willamette River bridge in Portland designed with input from an architect. This led to the Italian Renaissance towers and decorative metal railings. The bascule system was designed by Joseph Strauss. The initial principal engineer for the bridge construction was the firm of Hedrick & Kremers. The bridge was then completed by Gustav Lindenthal, who also supervised its construction. and electric trolleybuses serving the Sandy Blvd. route did so from 1936 to 1958. Currently, three TriMet bus routes use the bridge. In the 1990s the Burnside Bridge was made a Regional Emergency Transportation Route, the one non freeway bridge to be used by emergency vehicles. In 1995 one of the six lanes was removed to accommodate new bicycle lanes. From March until November 2002 the bridge went through a $2.1 million seismic retrofit, making it the first bridge operated by Multnomah County to receive earthquake protection. The bridge was under construction in 2006 in order to replace the deck. The electric streetcar tracks, abandoned in 1950, were visible during the construction. This project was budgeted at $9 million and the majority of the work was completed on December 9, 2007. The bridge was added to the National Register of Historic Places in November 2012. In 2020, the Earthquake Ready Burnside Bridge project deemed that the current short span bridge would not survive a major earthquake, and recommended a replacement long span bridge. The replacement is estimated to cost $825 million and begin construction in 2025.

Танымал мәдениетте

Инди-рок тобы Mountain Goats 2012 жылы шыққан "Steal Smoked Fish" әнінде Бернсайд көпірін ерекше атап көрсетеді.