Эндрю Кеннеди Хатчисон Бойд: Шотланд жазушысы және дін қызметкерінің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Британ жазушысы және пастор (1825–1899)

Эндрю Кеннеди Хатчисон Бойд (3 қараша 1825 – 1 наурыз 1899) – шотланд жазушысы, бастапқыда Англиядағы адвокаттық мансабына дайындалған, бірақ Шотландия шіркеуіне кіріп, Сент-Эндрюс қаласында пастор болды.

Өмір

Ол 1825 жылғы 3 қарашада Эйрширдегі Очинлек хансарында Джеймс Бойдтың ұлы ретінде дүниеге келді. Эйр академиясында білім алды. Отбасы 1833 жылы Очилтридегі хансарайға көшті. Әкесі үйден кеткен соң Глазгодағы Трон шіркеуінің пасторы болды. Бойд кейіннен Корольдік колледжде және Лондонның Мидл Темплінде оқып, ағылшын юрисі ретінде даярланды. Глазго университетіне оралғаннан кейін, ол ұлттық шіркеуде қызмет етуге лайықты деп танылды. 1846 жылғы сәуірде Глазгода «Бакалавр» (B.A.) дәрежесін алды, ал 1850 жылдың соңында Эйр пресвитериі оны уағызшы ретінде аккредиттеді. Бірнеше ай бойы Бойд Эдинбургтағы Сент-Джордж шіркеуінде көмекші болып жұмыс істеді, 18 қыркүйекте 1851 жылы Джон Кейрдтің орнын басып, Эйрдегі Ньютон шіркеуінің пасторы болып тағайындалды. 1854 жылы ол Дамфрис маңындағы Киркпатрик Айронгрей шіркеуінің пасторы болды. Мұнда ол бес жыл бойы өзінің уағыз айту стилін жетілдірді және «А.К.Х.Б.» әріптерімен «Фрейзер журналында» «Ауылдық пастордың демалысы» атты туындыларын жариялап, беделін арттырды. 1859 жылғы сәуірде Бойд Стокбридждегі Сент-Бернард шіркеуіне тағайындалды. Ол шіркеуде лайықты тәртіп мәселесін көтерді, бұл Роберт Лидің практикасы мен жақтауларынан туындады. Бойд құлшынысты және әсем құдайға табынуға деген ниетті қолдады және кейіннен Шіркеу қызметі қоғамының мүшесі болды. 1864 жылы Эдинбург университеті оған құрметті докторлық (D.D.) дәрежесін берді. 1865 жылы Бойд Парктің орнына Сент-Эндрюс шіркеуінің бірінші пасторы болды. Бойд ұлттық шіркеудегі рәсімдерді жақсарту мәселесін көтерді, 1866 жылы оның пресвитериінің бастамасымен гимндер жинағын дайындау үшін комиссия құрылды. Комиссия құрамында Бойд төрағалық еткен гимн жинағы 1870 жылы жарық көрді және 1884 жылы толықтырылды. Сент-Эндрюс университеті 1889 жылғы сәуірде оған құқық ғылымдарының докторы (LL.D.) дәрежесін берді. 1890 жылғы мамырда ол жалпы жиналыстың модераторы болып тағайындалды. Оның қорытынды сөзі «Шотландиядағы шіркеу өмірі: Көрініс және болашақ» (Эдинбург, 1890) деген атпен жарияланды. Оның соңғы қоғамдық істерінің бірі – 1894 жылғы 11 шілдеде Эдинбургта жаңартылған Сент-Кутберт шіркеуін қайта ашу болды. 1895 жылдың басында ол ауыр сырқатқа шалдықты, бірақ жазылып кетті, алайда оны емдеген әйелінен айырылды. 1898–1899 жылдардың қысында денсаулығы нашарлап, Боурнмутқа емделуге барып қайтты. Ол уағыздар мен эсселерді қайтадан жазуға кірісті, бірақ 1899 жылғы 1 наурызда ұйықтауға арналған дәрі деп жаңылысып, карболалық лосьонды (судағы карболалық қышқылының 1:40 араласпасы) ішіп алып, қаза тапты. Ол бірінші әйелімен бірге Сент-Эндрюстің шығыс зиратында (кафедральдың оңтүстігінде), оңтүстік қабырғаға қарсы жерленді.

He was born on 3 November 1825 in the manse of Auchinleck in Ayrshire, the son of James Boyd. He was educated at Ayr Academy. The family moved to the manse at Ochiltree in 1833. His father became minister of the Tron Kirk in Glasgow after he left home. Boyd later studied at King's College School and at the Middle Temple, London, training as an English barrister. Returning to the university of Glasgow, he qualified for the ministry of the national church. He graduated B. A. at Glasgow in April 1846, and at the end of 1850 was licensed as a preacher by the presbytery of Ayr. For several months Boyd was assistant in St. George's parish, Edinburgh, and on 18 September 1851 he was ordained parish minister of Newton on Ayr, where he succeeded John Caird. In 1854, he became minister of Kirkpatrick Irongray, near Dumfries. Here he remained five years, maturing his pulpit style, and, writing under his initials of "A. K. H. B.," steadily gaining reputation in Fraser's Magazine with his Recreations of a Country Parson. In April 1859, Boyd was appointed to the parish of St. Bernard's, in Stockbridge, Edinburgh, and found the presbytery exercised on the question of decorous church service, raised by the practice and advocacy of Robert Lee. Boyd sympathised with the desire for a devout and graceful form of worship, and he was afterwards a member of the Churcli Service Society. In 1864 the university of Edinburgh conferred on him the honorary degree of D. D.

In 1865, Boyd succeeded Park as minister of the first charge, St. Andrews. Boyd urged the question of an improved ritual in the services of the national church, and in 1866, on the initiative of his presbytery, a committee was appointed by the general assembly to prepare a collection of hymns. The hymnal compiled by the committee, with Boyd as convener, was published in 1870, and enlarged in 1884. St. Andrews University conferred on him the degree of LL. D. in April 1889. In May 1890, he was appointed moderator of the general assembly. His closing address was published as Church Life in Scotland: Retrospect and Prospect (Edinburgh, 1890). One of his last public services was the reopening, on 11 July 1894, of the renovated church of St. Cuthbert's, Edinburgh. Early in 1895, he was seriously ill, but recovered, only to lose his wife who had nursed him back to health. In the winter of 1898–1899, he had a recurrence of ill health and went to Bournemouth to recuperate. He resumed work on sermons and essays, but on 1 March 1899 he died by misadventure, having taken carbolic lotion (a 1 in 40 parts mixture of carbolic acid in water) in mistake for a sleeping draught. He was interred in the Eastern Cemetery of St Andrews (south of the cathedral), against the south wall, with his first wife.