Кіріспе

1686-1700 жылдардағы орыс-түрік соғысы – Осман империясына қарсы Еуропаның бірлескен күш-жігерінің бір бөлігі болды. Еуропадағы одан ірі соғыс Ұлы түрік соғысы деп белгілі болды. Орыс-түрік соғысы 1686 жылы Ресей патшалығы Польша-Литва Киевті және Украинаның сол жақ жағалауын Ресей құрамына қосуды мойындағаннан кейін, Еуропаның түрікке қарсы коалициясына (Габсбург монархиясы, Польша-Литва, Венеция) қосылғаннан бастау алды.

Соғыс

Соғыс кезінде орыс әскері 1687 және 1689 жылдардағы Қырым жорықтарын ұйымдастырды, екеуі де орыстардың жеңілісімен аяқталды. Осы жеңілістерге қарамастан, Ресей 1695 және 1696 жылдары Азов жорықтарын бастады, 1695 жылы Азовты қоршаудан босатып, 1696 жылы сәтті басып алды.

Бейбітшілік келісім

Швед империясына қарсы соғысқа дайындық аясында Ресей патшасы Ұлы Петр 1699 жылы Осман империясымен Карловиц шартын жасасты. 1700 жылғы Константинополь шарты бойынша Азов, Таганрог бекінісі, Павловск және Миус Ресейге өткізілді, Ресей алым-салық төлеуден босатылды, Константинопольде Ресей елшілігі құрылды және барлық соғыс тұтқындары қайтарылды. Патша сонымен қатар өзінің қарауындағы казактар Османдықтарға шабуыл жасамауға, ал сұлтан өзінің қарауындағы қырым татарлары орыстарға шабуыл жасамауға уәде берді. Бұл бейбіт келісім Ресейге тиімді болғанымен, бастапқы жоспарлармен толық сәйкес келмеді, себебі 1695 жылдың жазына дейін Петр I Қырымды жаулауға үміттене берді, мұндай мүмкіндік болды, алайда Қасиетті Лиганың дипломатиялық сәтсіздігіне байланысты ресейліктер Азов аймағымен ғана қанағаттанды, бұл олардың талаптарын ішінара орындады.