Кіріспе

Генерал-лейтенант Уолтер Дэвид Александр Лентайн (15 шілде 1899 – 24 маусым 1955), сондай-ақ Джо Лентайн деп белгілі, Британдық Үндістан армиясының жоғары шенді офицері болған.

Ерте өмір

Лентайн Бирма Жоғарғы Сотының судьясы Бенджамин Планкетт Лентайнның үлкен ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Бермингемдегі Эджбастондағы Оратория мектебінде білім алды. Оның отбасының тамыры Ирландияның Мит графтығындағы Наван қаласында, бірақ сол кездегі Бирмада (Британдық Үндістанның бір бөлігі) тұратын. Ол Тәуелсіз Үндістан армиясында қызмет ететін екі еуропалық офицердің бірі болды, екіншісі – Т. Б. Хендерсон Брукс. Лентайнның ағасы, командир Чарльз Нюгент Лентайн, 1940 жылдың шілдесінде Уинстон Черчилльдің қызы Мэринің қолдауымен басталған кемеге қолбасшылық етті. Кеме бастапқыда "Ларне" деп аталмақ болған, бірақ 1940 жылдың сәуірінде "Гурка" класындағы "Трибал" кемесі батып кеткеннен кейін, "Гурка" полкінің офицерлері мен сарбаздары оның орнына бір күндік жалақысын жинап, кеменің атын "Ларне" деп өзгертіп қайта құрылымдады. Мальта конвойын сүйемелдеп келе жатқанда, кеме 1942 жылдың 17 қаңтарында Сиди Бараниден торпедалық шабуылға ұшырап, кейін суға батырылды.

Әскери мансап

Лентайн 1918 жылы қазан айында 4-ші Гурха атқыштар полкінде британдық Үндістан армиясына екінші лейтенант ретінде қосылды. 1919 жылы үшінші ағылшын-афған соғысында қатысты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1942 жылғы Бирма жорығында батальонға қолбасшылық етті, кейіннен 63-ші Үндістан жаяу әскер бригадасына қолбасшылық тағайындалды. 1943 жылы генерал Арчибальд Уэвелл (Үндістанның Бас қолбасшысы) Лентайнды жеке таңдап, 111-ші Үндістан жаяу әскер бригадасын ұзақ қашықтыққа тереңдеу бригадасы ретінде құруға және басқаруға жіберді. 1944 жылы екінші Чиндит операциясы (Жексенбі операциясы) жүріп жатқанда, ол Чиндит күшінің қолбасшысы болып тағайындалды және 1945 жылы күш таратылғанға дейін оны басқарды. Содан кейін Лентайн 39-шы Үндістан жаяу әскер дивизиясының командирі ретінде Үндістан армиясының джунглидегі жаттығу бағдарламаларын басқарды. Соғыстан кейін Үндістан армиясында қызмет етіп, генерал-лейтенант шеніне дейін көтерілді. Жаңа құрылған Қорғаныс қызметтерінің штаб колледжінің екінші коменданты ретінде ол Екінші дүниежүзілік соғыстың тәжірибесіне негізделген, бірегей ведомствоаралық штаб колледжін құруға белсенді түрде атсалысты. 1949 жылдан 1955 жылға дейін Комендант қызметін атқарды.

Лентайн мен Чиндиттер

Лентайн Чиндит ұйымында шеттен келген адам болды. 1943 жылдың көктемінде генерал Уэвелл оны 111-ші үнді бригадасын екінші Чиндит бригадасы ретінде құруға тағайындады. Уингейт Бирмада Чиндит операциясын (Operation Longcloth) жүргізіп жатқандықтан, таңдауға әсер ете алмады. Вингейттің үнді армиясының офицерлеріне, әсіресе Гурка батальондарының офицерлеріне деген көңілінің толмауы Лентайнге қарсы жұмыс істеді. Ол тағайындалғанын білгеннен кейін наразылық білдірді, бірақ ештеңе өзгерте алмады. Уингейт қайтыс болғаннан кейін Лентайн Чиндит ұйымының басшылығын өз қолына алды. Ол Чиндиттердегі ең жоғары шенді офицер және ең көп тәжірибесі бар қолбасшы болды. Генерал Слим Вингейттің орнын басудың қиындығын былай сипаттады: «Вингейттің орнына кіру оңай болмас еді. Оның ізбасары арнайы жасақтың сарбаздарына таныс, олармен бірге қиындықтарды бөліскен, олардың шеберлігі мен батылдығына сенімді адам болуы керек еді». «Британ командирлері» де «Чиндиттердің жаңа басшысы ретінде генерал-майор Лентайн сөзсіз таңдалып алынды. Ол Вингейттің ең жақын шәкірттерінің бірі және Бирмадағы шайқастардың ардагері болды» деді. Оның Майк Калверт және Дерек Туллох сияқты бәсекелестері бұл шешімді сынады. Олар Лентайннің Вингейттің әдістері мен тактикасына ең аз ұқсайтын Чиндит көшбасшысы екенін айтты. Сондай-ақ, ол 111-ші бригадаға тек бірнеше апта ғана қолбасшылық еткенін көрсетті. Соғыстан кейін оның кейбір бәсекелестері Лентайннің жасы туралы бригадалық майоры Джон Мастерстің сөздерін контекстен тыс пайдаланып, оған шабуыл жасады. Лентайн 1942 жылғы Бирма кампаниясында шайқасқан көрнекті батальон командирі болған. Басқа Чиндит бригадаларының командирлері белгілі емес, олар штаб колледжін бітірмеген және тіпті батальон сияқты құрамаға басшылық етуде көп тәжірибесі болмаған. Бұған қоса, Уингейттің ең жақын ізбасарларының арасында да нақты мұрагер болған жоқ. Олардың әрқайсысы өзінің Вингейттің анық мұрагері екенін ойлады (немесе солай болды деп есептеді). Фельдмаршал лорд Слим өзінің «Берма соғысы: Жеңілістен жеңіске» атты естеліктерінде Уингейттің қайтысынан кейін кем дегенде үш офицер оған жеке және құпия түрде келіп, Уингейт өліміне байланысты олардың әрқайсысын дивизия командирі етіп тағайындағанын айтты.

Соғыстан кейінгі мансап

"Қызыл пальтодан зәйтүн жасылға дейін" атты кітабында полковник В. Лонгер Лентайнды тәуелсіздік алған Үндістан армиясына қосылып, қызмет етуге шақырылған британдық генерал-офицерлердің санаулы бірі ретінде тізімдеген. Басқаларының арасында генерал сэр Роб Локхарт, генерал-лейтенант сэр Дадли Рассел және бас инженер ретінде 1955 жылдың соңында зейнеткерлікке шыққан генерал-майор Х. Уильямс болды. Ол әскери операциялар директорының міндетін атқарған, бірақ Пәкістанның Пәнджаб аймағында британдық әскерлердің бақылауында 25 шақырымдық шекаралық дәліз құру арқылы бейкүнә адамдарды сақтау туралы ұсыныс жасағандықтан қызметтен алынған. (Куәлік: "Билікті беру", 1947 жылғы 8 тамыздағы мәжіліс) Нехру оған қарсы күресті, бірақ Маунтбеттен оның пікірін қабылдамады. 1948 жылдың ақпанында оған қазіргі Тамил Наду штатының оңтүстігіндегі Нилгиридегі Қорғаныс қызметтерінің штаб колледжіне (DSSC) жетекшілік етуі тапсырылды. 1950 жылы ол Қытайдың Тибетті басып алуынан кейін Үндістан үшін туындауы мүмкін проблемаларды болжады және Веллингтонда Үндістанның сыртқы істер министрімен пікір таластырды. ("Гималай қателігі" Джон Далви) Ол 1948 жылдан 1955 жылға дейін DSSC Веллингтонының командирі болды. 1955 жылы зейнеткерлікке шығып, Лондонға оралғаннан кейін көп ұзамай қайтыс болды.