Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық математик (1905–1995)
Canadian mathematician (1905 1995)
Ерте өмір және білім
Альберт Такер Канаданың Онтарио штатындағы Ошава қаласында дүниеге келді. 1928 жылы Торонто университетінде бакалавр, ал 1929 жылы сол оқу орнында магистр дәрежесін алды. 1932 жылы Соломон Лефшецтің жетекшілігімен Принстон университетінде "Қосымшаларға абстрактті тәсіл" тақырыбында диссертация қорғап, философия ғылымдарының докторы ғылымын бітірді. 1932–33 жылдары Кембридж, Гарвард және Чикаго университетінде Ұлттық зерттеуші шәкірт болды.
Albert Tucker was born in Oshawa, Ontario, Canada, and earned his B. A. at the University of Toronto in 1928 and his M. A. at the same institution in 1929. In 1932, he earned his Ph. D. at Princeton University under the supervision of Solomon Lefschetz, with a dissertation entitled An Abstract Approach to Manifolds. In 1932–33 he was a National Research Fellow at Cambridge, Harvard, and then University of Chicago.
Мансап
Содан кейін Такер 1933 жылы Принстонға оралып, профессорлық құрамға қосылды, онда ол 1974 жылға дейін қызмет етті. Ол шамамен жиырма жыл бойы математика кафедрасын басқарды, бұл осы лауазымдағы ең ұзақ мерзімдердің бірі болды. Математика саласындағы кең байланыстарының арқасында ол математикалық қауымдастықтың ауызша тарихының құнды көзіне айналды. 1950 жылы Альберт Такер Меррилл М. Флод пен Мелвин Дрешердің ынтымақтастық және қақтығыс моделіне «тұтқынның дилеммасы» деген ат берді және оны түсіндірді, нәтижесінде ойын теориясының ең танымал парадоксы пайда болды. Ол сонымен қатар Karush–Kuhn–Tucker шарттарымен де белгілі, бұл сызықты емес бағдарламалаудың негізгі нәтижесі болып табылады және журналда емес, конференция материалдарында жарияланды. 1960 жылдары ол математика біліміне белсенді қатысты, Колледж кеңесінің AP Calculus комитетінің төрағасы болды (1960–1963), MAA-ның математика бойынша бакалавриат бағдарламасы жөніндегі комитетімен (CUPM) жұмыс істеді (ол 1961–1962 жылдары MAA президенті болды) және жоғары мектеп және колледж мұғалімдері үшін көптеген NSF жазғы семинарларын өткізді. Джордж Б. Томас кіші Томасқа тиесілі «Калкулус және аналитикалық геометрия» атты классикалық оқулығына Такердің көптеген есептерді қосуына ризашылық білдірді. 1980 жылдардың басында Такер Принстон тарих профессоры Чарльз Колстон Гиллиспиені 1930 жылдардағы Принстон математикалық қауымдастығы туралы әңгімелерді сақтауға арналған ауызша тарих жобасын ұйымдастыруға көмектесу үшін шақырды. Sloan Foundation қаржысымен жоба кейіннен ауқымын кеңейтті. Эйнштейн, фон Нейман және Гёдель сияқты тұлғалар туралы естеліктерін бөліскендердің арасында компьютер саласының пионері Герман Голдстин және Нобель сыйлығының лауреаттары Джон Бардин мен Юджин Вигнер болды.
Tucker then returned to Princeton to join the faculty in 1933, where he stayed until 1974. He chaired the mathematics department for about twenty years, one of the longest tenures. His extensive relationships within the field made him a great source for oral histories of the mathematics community. In 1950, Albert Tucker gave the name and interpretation "prisoner's dilemma" to Merrill M. Flood and Melvin Dresher's model of cooperation and conflict, resulting in the most well known game theoretic paradox. He is also well known for the Karush–Kuhn–Tucker conditions, a basic result in non linear programming, which was published in conference proceedings, rather than in a journal. In the 1960s, he was heavily involved in mathematics education, as chair of the AP Calculus committee for the College Board (1960–1963), through work with the Committee on the Undergraduate Program in Mathematics (CUPM) of the MAA (he was president of the MAA in 1961–1962), and through many NSF summer workshops for high school and college teachers. George B. Thomas Jr. acknowledged Tucker's contribution of many exercises to Thomas's classic textbook, Calculus and Analytic Geometry. In the early 1980s, Tucker recruited Princeton history professor Charles Coulston Gillispie to help him set up an oral history project to preserve stories about the Princeton mathematical community in the 1930s. With funding from the Sloan Foundation, this project later expanded its scope. Among those who shared their memories of such figures as Einstein, von Neumann, and Gödel were computer pioneer Herman Goldstine and Nobel laureates John Bardeen and Eugene Wigner.
Студенттер мен мұра
Текердің Ph.D. студенттерінің қатарында Мишель Балински, Дэвид Гейл, Алан Дж. Голдман, Джон Исбелл, Стивен Маурер, Тьюринг сыйлығының иегері Марвин Мински, Нобель сыйлығының иегері Джон Нэш, Торренс Парсонс, Нобель сыйлығының иегері Ллойд Шапли, Роберт Синглтон және Марджори Стейн бар. Текер Харольд В. Кунмен бірнеше мақалалар мен математикалық модельдер бойынша кеңес алып, бірлесіп жұмыс істеді. Текер Джон Г. Кеменьи атты жас математика аспирантының көшбасшылық қабілеті мен талантын байқап, оны Дартмут колледжіне жұмысқа алуды ұсынды. Текердің кеңесімен Дартмут Кеменьиді жұмысқа алды, ол математика кафедрасының меңгерушісі, кейін колледж президенті болды. Бірнеше жыл өткен соң Дартмут колледжі Альберт Таккерді құрметті дипломмен марапаттады. Текер 1995 жылы 89 жасында Нью-Джерси штатының Хайтстаун қаласында дүниеден өтті. Оның ұлдары Алан Текер және Томас В. Текер, ал немересі Томас Дж. Текер де кәсіби математиктер.
Tucker's Ph. D. students include Michel Balinski, David Gale, Alan J. Goldman, John Isbell, Stephen Maurer, Turing Award winner Marvin Minsky, Nobel Prize winner John Nash, Torrence Parsons, Nobel Prize winner Lloyd Shapley, Robert Singleton, and Marjorie Stein. Tucker advised and collaborated with Harold W. Kuhn on a number of papers and mathematical models. Tucker noticed the leadership ability and talent of a young mathematics graduate student named John G. Kemeny, whose hiring Tucker suggested to Dartmouth College. Following Tucker's advice, Dartmouth recruited Kemeny, who became Chair of the Mathematics Department and later College President. Years later, Dartmouth College recognized Albert Tucker with an honorary degree. Tucker died in Hightstown, N. J. in 1995 at age 89. His sons, Alan Tucker and Thomas W. Tucker, and his grandson Thomas J. Tucker are all also professional mathematicians.
Текер сыйлығы
Математикалық оңтайландыру қоғамының (MOS) әрбір (үш жылда бір рет) халықаралық симпозиумында А. В. Таккердің құрметіне дискретті математика саласындағы ең үздік диссертацияға Текер сыйлығы табыс етіледі.
At each (triennial) International Symposium of the Mathematical Optimization Society (MOS) the Tucker Prize, in honour of A. W. Tucker, is given for outstanding thesis in the area of discrete mathematics.