Кіріспе

Месопотамиялық апотропалық фигура

Лахму (немесе , d laḫ mu, ) – Месопотамия мифологиясынан шыққан апотропалық жандардың бір тобы. Атауы семит тілінде болғанымен, Лахму Саргонға дейінгі дәуірде-ақ шумерлік деректерде кездеседі.

Иконография және кейіпкерлер

Лахму сақалды, қызыл киім (tillû) киген, әдетте басында алты иірім шашы бар адам түрінде бейнеленеді. Кейбір мәтіндерде Лахмудың белгісі ретінде қазықша (spade) айтылады. Көркем бейнелеулер әдебиетте кейде "жалаңаяқ батыр" деп аталады. Лахмулар сумен байланысты болған. Олар көбінесе Энки/Эаның (кейіннен оның ұлы Мардуктың да) қызметшілері саналды және Эридудағы ғибадатханасының есік сақшылары ретінде, сондай-ақ Атрахасис нұсқаларының біріндегі "теңіздің күзетшілері" ретінде сипатталған. Кейбір мәтіндерде осындай қызметтерде 50-ге дейін Лахму тізімделген. Бұл жаратылыстар бастапқыда жануарларға, үй және жабайы малға күтім жасайтын өзен рухтары болған болуы мүмкін. Лахму сияқты апотропалық жаратылыстар демондық емес, керісінше, үйді демоннан қорғаған, бірақ мифтерде олар құдайлардың жеңілген және кейіннен өзгертілген жауы ретінде бейнеленуі мүмкін. Сонымен қатар, олар толық құдайлық саналып, олардың есімдері сирек немесе ешқашан диңгир таңбасымен ("құдайлық белгісі") жазылмаған және олар өнерде мүйізді тиара (құдайлықтың символы) тақпаған. Апотропалық рәсімдерде Лахму Мушуссу, Башму (мифтік жыланның бір түрі), Кусарику (Шамашпен байланысты бизон адамдары) немесе Угаллу сияқты басқа да жаратылыстармен байланысты болған.

Космологиялық болмысы ретінде

Құдайлар тізімінде кейде Анудың ата-бабаларының арасында Лахму деген бір тұлға кездеседі, оның әйелдік серігі (Лахаму) бар. Олар Дюри мен Дари (мәңгілік) және басқа да осындай тұлғалардан кейін, ал Алал мен Белилиден бұрын пайда болады. Ассириолог Франс Виггерманн Месопотамияның апотропалық жаратылыстары мен демонды жындыларының пайда болуы мен дамуын зерттейді. Оның пікірінше, бұл дәстүрдің бастауы Солтүстік Месопотамияда туған. Лахму мен Лахаму бұл контексте міндетті түрде туыс емес. Кейбір құдайлар тізіміндегі Енлилдің немесе Анудың ұзақ тізіміндегі құдайлардың ата-бабалары, кем дегенде кейде, Месопотамиялықтардың құдайлары инцест қатынастардың нәтижесі емес екенін көрсету үшін жасалған. Кейінірек жинақталған және жоғарыда аталған дәстүрге сүйенген «Энума Элиште» Лахму Абзу мен Тиаматтың тұңғыш ұлы болып табылады. Ол және оның қарындасы Лахаму – Аншар мен Кишардың ата-анасы, олар Анудың ата-анасы, демек, осы нақты теогония бойынша Эа мен Мардуктың ата-бабалары. Екеуі де Мардук жеңіске жеткеннен кейін оған үш ат берді. Дегенмен, Лахму, космологиялық емес, апотропалық сипаттағы нұсқасы, Тиаматтың жәндіктерінің арасында да кездеседі. «Энума Элиштің» фрагментарлық ассириялық қайта жазылуында Мардук Ашурмен ауыстырылды, ол Аншармен теңестірілді, ал Лахму мен Лахаму Эа/Энки мен Дамкинаның орнын басты. Уилфред Г. Ламберт бұл нәтижені «толыққанды бекершілікке ұшырады, өйткені Мардуктың рөлін оның арғы атасына жүктеді, ал осының салдарынан туған шатасуды жоюға тырыспады» деп сипаттады.

Дәлелденбеген теориялар

19 және 20 ғасырдың басындағы авторлар Лахму зодиак белгілерін, туған жұлдыздарды немесе шоқжұлдыздарды көрсетеді деп айтты.