Суперқабылдама: 1960 жылдарғы қуыршақ анимациясының стилі

Кіріспе

Телевизия және кино өндірісінің стилі

Супермарионация ("супер", "марионетка" және "анимация" сөздерінің біріктірілуінен жасалған сөз) – 1960 жылдары британдық AP Films компаниясы (кейін Century 21 Productions) қолданған телевизия және кино өндірісінің стилі. Бұл өндірістерді Джерри мен Сильвия Андерсон жасады және Слауг сауда орталығындағы APF студиясында түсірілді. Кейіпкерлерді қозғалмалы төменгі еріні бар электрондық марионеткалар сомдады, олар алдын ала жазылған диалогтармен синхронды түрде ашылып, жабылатын. Марионетканың басында немесе кеудесіндегі соленоидтың көмегімен бұл орындалды. Өндірістер көбінесе ғылыми фантастика жанрында болды, қуыршақтарды басқаруды Кристин Гланвилл қадағалады, көркемдік безендіруді Боб Белл немесе Кит Уилсон жасады, ал музыкасын Барри Грей шығарды. Олар Дерек Меддингс басқарған масштабты модельдерді қолдана отырып, арнайы эффекттерді де кеңінен пайдаланды. "Супермарионация" термині алғаш рет Supercar өндірісі кезінде қолданылды, оның соңғы 13 эпизоды "Супермарионацияда түсірілген" деп көрсетілген алғашқы туындылар болды. Кейбір дереккөздер оның алдындағы Four Feather Falls туындысын бірінші Супермарионация сериясы деп санайды, себебі ол APF-тің барлық келесі марионеткалық өндірістерінде пайда болған электрондық ерін синхрондау механизмін енгізді. Бұл терминді Джерри Андерсон ойлап тапты және оны APF-тің тауарлық белгісі деп есептеді. Өмірінің соңғы жылдарында ол бұл терминді марионеткалық өнердің "құрметін" арттыру үшін ойлап тапқанын айтты, өйткені ол бастапқыда осы саламен айналысуды жоспарламаған еді. Сильвияның сөзіне сүйенсек, өндірістер дәстүрлі қуыршақ театрынан ерекшелену үшін "Супермарионация" деп сипатталды. APF марионеткаларының басты кемшілігі – олардың сенімді түрде жүре алмауы екенін атап өткен сарапшылар, бұл термин Джерридің көркем реализмге деген құштарлығын және компанияның марионеткалық техникасын көбірек өмірге жақын ету тілегін білдіреді деп санайды.

Анықтама

Терминді 1960 жылы Джерри Андерсон енгізді. Супермарионацияны көздер қуыршақтар театрының стилі, өндіріс техникасы немесе процесі, немесе жарнамалық термин ретінде сипаттайды. Андерсон терминнің процеске қатысты екенін жоққа шығарып, оны APF өнімдерін басқа балалар қуыршақтар серияларынан, мысалы, «Муффин-мұла» және «Гүл құмырасы адамдар» сияқтылардан ажырату үшін жарнамалық құрал ретінде қолданғанын айтты. Бұл оның тірі актерлермен жұмыс істеуге ұялуынан және APF марионеткаларының «мектепке дейінгі бағдарламаларда қолданылатын қуыршақтар» деген түсінікті жоюға деген ниетінен туындады. Ол сондай-ақ Супермарионацияны «тауар белгісі» деп атады. 1960 жылдардағы британдық «Television Mail» газетінің қосымшасында Супермарионация «техникалық процесс» ретінде сипатталған. Оның негізгі ерекшеліктері, электрондық қуыршақтарды басқарудан басқа, 35 мм түсті фотосуретке түсіру, масштабты түсіру алаңдары, артқы проекция, тікелей түсірілімдер, тікелей түсірілімдерге ұқсас арнайы эффектілер және экипажды басқаруға көмектесетін бейне көмегі болды. Басқа сарапшылар қуыршақтардың, модельдердің және декорациялардың күрделілігі мен егжей-тегжейін Супермарионацияның ерекшеліктері ретінде атады. Маркус Хирн терминнің Герри Андерсонның «компаниясының ұжымдық шеберлігін меншік процесс ретінде насихаттау» және «өнімдерін CinemaScope және VistaVision сияқты Голливудтың фотосурет техникаларымен байланыстыру» ниетін көрсететінін айтады. Ол сондай-ақ «Бұл APF-тің модель жасау, фотосурет салу, арнайы эффектілер, монтаж және оркестрлік музыка бойынша өндіріс құндылықтарының барлық спектрін қамтиды, мұндай деңгейде балалар бағдарламаларына, тіпті қуыршақтармен бірге ешқашан қолданылмаған» деді.

Андерсонның шығармаларында дамуы мен қолданылуы

Джерри Андерсонның қуыршақ түсірумен алғашқы тәжірибесі 1956 жылы болды, осы кезде «Пентагон фильмдері» – Андерсон мен оның досы Артур Провистің қатысуындағы бес режиссерден тұратын топ – «Келлогтың» таңғы асқа арналған дәнді дақылдарына арналған «Нодди» тақырыбындағы телерекламалар жасауға келісімшарт жасады. Осы уақытта «Пентагон» сондай-ақ «Кенди келеді» атты 15 минуттық қуыршақ фильмін жасады. Осы ертедегі жұмыстарды балалар жазушысы Роберта Ли байқады, ол «Твиззлдің оқиғалары» атты сценарийлер жинағын жазып, оларды қуыршақ телесериалына айналдыру үшін кинокомпания іздеді. Осы кезде Андерсон мен Провис «Пентагоннан» шығып, өздерінің «Андерсон Провис фильмдері» (AP Films немесе APF) компаниясын құрды. Олар тірі актерлермен жұмыс істемегеніне көңілі қалды, бірақ бизнесте қалу үшін Лидің инвестициясы қажет екенін түсінді. Өндіріс басталар алдында Андерсон мен Провис үш қызметкерді жалдады: үздіксіздік сақтаушысы Сильвия Тэмм («Пентагонның» бұрынғы хатшысы және Андерсонның болашақ әйелі), суретші-қоюшы Рег Хилл және оператор Джон Рид. Үшеуі де кейін жаңа компанияның директорларының бірі болып, оның өндірісінің дамуында маңызды рөл атқарды. «Твиззл» қуыршақтарының бастары боялған папье-машеден жасалған, көздері мен ауыздары салынған, әрқайсысы бір кілем жібімен басқарылды. Сөйлеу үшін басты иіскеу жеткілікті болды. Балаларға арналған қуыршақ сериалын жасауға ұяларлық сезімде болған Андерсон мен Провис «Твиззлді» көркем фильм стилінде түсіруді шешті, динамикалық түсіру және жарықтандыруды пайдаланып, нәтижелері оларға тірі актерлермен жоғары бюджеттік тапсырыстар әкеледі деп үміттенді. Бұл серияның көрінісін күрделі ету үшін, дәстүрлі жалпақ фонның орнына үш өлшемді декорациялар қолданылды, ал қуыршақ шеберлері Кристин Гланвилл мен оның командасы қуыршақтарды студия еденінен емес, оның үстіндегі көпірден басқарды. «Твиззлді» аяқтағаннан кейін APF жаңа клиенттерді табуда сәтсіз болды, сондықтан Лиден басқа қуыршақ тапсырысын қабылдады: «Батарея жігіті Торчи». Бұл серияда «пластик ағаштан» (корк ұнтағы, желім және метил спиртінің қоспасы) және ағаштан жасалған денелі қуыршақтар қолданылды. Басында қозғалмалы көздері мен шарнырлы жауы бар, оны жіппен ашып-жауып қоятын. Осы уақытқа дейін барлық қуыршақ декорациялары үш өлшемді болды. «Торчиден» кейін APF Лимен байланысын үзді және Гранададан қаржыландырылып, өзінің алғашқы тәуелсіз сериалын «Four Feather Falls» шығарды. Қуыршақтардың бастары енді шыны талшықтан жасалған қуыс қабықшалар ретінде жасалды, жіптер жұқа вольфрам болат сымдарымен ауыстырылды және шарнырлы жауы Хилл мен Рид жасаған электрондық ерін үйлесімді механизмге жол берді. Ерін үйлесімділігі – «Супермарионацияны» дамытудағы маңызды қадам болды, сондықтан кейбір дереккөздер «Four Feather Falls» сериалын алғашқы «Супермарионация» өндірісі деп санайды. Бұл механизм қуыршақ шеберлеріне қуыршақтарды диалогпен бірге басқаруды жеңілдетті, өйткені кейіпкерлердің сөздерін жаттау қажеттігі жоқ еді. «Супермарионация» термині APF-тің Лью Грейдтің «ITC Entertainment» компаниясы үшін жасалған алғашқы сериалы «Supercar» түсірілімі кезінде пайда болды. Соңғы 13 эпизод «Супермарионацияда» түсірілген деп есептелетін алғашқылар болды. Әр қуыршақ бірнеше тоннан болат сымдармен ілінеді және басқарылады, олардың қалыңдығы дюймнің оннан бір бөлігінен төрттен бір бөлігіне дейін жетеді, бұл «Four Feather Falls» сериалына дейін қолданылған кілем жіптері мен бау сымдарын алмастырды. Сымдарды шағылыстырмау үшін олар алдымен қара бояумен боялды; бұл оларды қалыңдатып, көзге көрінетін етті, сондықтан өндіруші «Ormiston Wire» оларды химиялық түрде қараңғыландыру әдісін ойлап тапты, осылайша олардың жұқалығын сақтады. Түсіру кезінде сымдарды көбінесе «жарыққа қарсы» (майлы тұман) спреймен немесе әртүрлі бояу түстерімен жасыру қажет болды, осылайша олар түсірілім орындары мен фонға үйлеседі. Салмақты теңестіру өте маңызды болды: тым жеңіл қуыршақтарды басқару қиын болды; тым ауыр болса, олардың сымдары жүктемені көтере алмады. Күрделі әрекеттерді көрсету үшін, қуыршақтар орындай алмайтын, мысалы, машиналарды басқару үшін нағыз адамның қолдары, аяқтары мен қолының бейнелері қолданылды. 1965 жылғы сұхбатында Рег Хилл «Супермарионация» қойылымдары жанды экшн фильмдеріне қарағанда «үш-төрт есе» көп монтаждауды қамтиды деп есептеді, өйткені қуыршақтардың бет-әлпеті жоқ болғандықтан, көрерменнің қызығушылығын «бірнеше секундтан артық» ұстау мүмкін емес еді. Қуыршақтардың ерекшелігі – шыны талшықтан жасалған қуыс бастары және ауыз қозғалысын автоматты түрде жүргізетін электрондар. Кейіпкерлердің диалогтары екі таспаға жазылды. Олардың біреуі түсіру кезінде қуыршақ шеберлеріне бағыт беру үшін ойнатылды және кейіннен дыбыр жолының негізін құрады; екіншісі – электр сигналдары тізіміне айналдырылды. Тұрақты кейіпкерлердің бастары толығымен шыны талшықтан жасалған, прототиптер саз немесе пластилиннен жасалып, содан кейін резинаға (немесе силикон резинаға) қапталды, қалыптар жасалды, оларға шыны талшық қоспасы қолданылып, аяқталған қабықшалар жасалды. Қонақ кейіпкерлер «жаңартулар» деп аталатын қуыршақтармен ойналды, олардың беттері шыны талшықтан жасалған бетсіз бастарға сазбен бейнеленді. Бұл «жаңартуларға» бір эпизодтан екінші эпизодқа өзгеріп, кең ауқымдағы кейіпкерлерді ойнауға мүмкіндік берді. Көптеген тұрақты кейіпкерлер заманауи Голливуд актерлерінің үлгісімен жасалған. Қуыршақтардың көздері радиоарна арқылы басқарылды. Ерін үйлесімді механизмнің орналасуы қуыршақтардың дене пропорцияларын анықтады. «Thunderbirds» сериалына дейінгі барлық «Супермарионация» сериалында электромагнит басында орналасқан. Бұл басқа дене бөліктеріне қарағанда үлкен болғанын білдірді; соңғысын басқа пропорцияға дейін үлкейтуге болмады, өйткені бұл қуыршақтарды тиімді басқару үшін тым үлкен ететін еді, сонымен қатар жиынтық элементтерінің барлығын үлкейтуді қажет ететін еді. Комментатор Дэвид Гарландтың пікірінше, пропорциясыздық «эстетикалық ойларға» ықпал еткен, «бас қуыршақтың жекелігін білдіретін теорияға» негізделген. Бұл көптеген қуыршақтардың карикатуралық келбетке ие болуына әкелді, бірақ Андерсон бұл мақсатты емес екенін мәлімдеді.

Gerry Anderson's first experience with puppet filming was in 1956, when Pentagon Films – a group of five filmmakers including Anderson and his friend Arthur Provis – was contracted to make a series of Noddy themed TV advertisements for Kellogg's breakfast cereal. Around this time, Pentagon also produced a 15 minute puppet film called Here Comes Kandy. These early efforts were noticed by children's author Roberta Leigh, who had written a collection of scripts titled The Adventures of Twizzle and was looking for a film company to turn them into a puppet TV series. By this time, Anderson and Provis had left Pentagon to form their own company, Anderson Provis Films (AP Films or APF). They accepted the commission, disappointed not to be working with live actors but realising that they needed Leigh's investment to stay in business. Before starting production, Anderson and Provis hired three staff: continuity supervisor Sylvia Thamm (former secretary at Pentagon and Anderson's future wife), art director Reg Hill and camera operator John Read. All three would later be made co directors of the new company and play a significant role in the development of its productions. The puppets of Twizzle had papier mâché heads with painted eyes and mouths and were each controlled using a single carpet thread. Speech was indicated by nodding the heads. Somewhat embarrassed to be making a children's puppet series, Anderson and Provis decided to produce Twizzle in the style of a feature film, incorporating dynamic shooting and lighting in the hope that the results would bring them bigger budget commissions with live actors. To add to this more sophisticated look, the series often used three dimensional sets instead of traditional flat backgrounds, while puppeteers Christine Glanville and her team operated the marionettes not from the studio floor but from a bridge above it. Following the completion of Twizzle, APF was unsuccessful in securing new clients, so accepted another puppet commission from Leigh: Torchy the Battery Boy. This series used puppets with heads of "plastic wood" (a mixture of cork dust, glue and methylated spirit) and wooden bodies. The heads incorporated moveable eyeballs and a hinged jaw that was opened and closed with a string. By now all puppet sets were three dimensional. After Torchy, APF severed ties with Leigh and produced its first independent series, Four Feather Falls, with funding from Granada. The puppets' heads were now made as hollow fibreglass shells, the strings had been replaced with fine tungsten steel wires and the hinged jaw had given way to an electronic lip sync mechanism designed by Hill and Read. Lip syncing was a key step in the development of Supermarionation, and as such Four Feather Falls is regarded by some sources as the first Supermarionation production. The mechanism made it easier for the puppeteers to operate the marionettes in time with their dialogue as it was no longer necessary to learn the characters' lines. The term "Supermarionation" was coined during the production of Supercar, APF's first series to be made for Lew Grade's distribution company ITC Entertainment. Its final 13 episodes were the first to be credited as being "filmed in Supermarionation". Each marionette was suspended and controlled with several fine tungsten steel wires that were between and of an inch thick, replacing the carpet thread and twine strings that had been used prior to Four Feather Falls. To make the wires non reflective, they were at first painted black; this made them thicker and more noticeable, so manufacturers Ormiston Wire devised a method of chemically darkening them to maintain their thinness. During filming, the wires often needed to be concealed further with "antiflare" (grease mist) spray or various colours of paint so that they would blend in with the sets and backgrounds. Balancing the weight was crucial: puppets that were too light would be difficult to control; too heavy and their wires would not bear the load. Inserts of real human hands, arms and legs were used to show complex actions that the puppets could not perform, such as operating machinery. In a 1965 interview, Reg Hill estimated that the Supermarionation productions contained "three or four times" as much cutting as live action features because the puppets' lack of facial expression made it impossible to sustain the viewer's interest "for more than a few seconds" per shot. The puppets' distinguishing features were their hollow fibreglass heads and the solenoids that powered their automatic mouth movements. Character dialogue was recorded on two tapes. One of these would be played during filming to guide the puppeteers and later provide the basis of the soundtrack; the other would be converted into a series of electrical signals. The heads of regular characters were entirely fibreglass; proto heads were sculpted in clay or Plasticine and then encased in rubber (or silicone rubber) to create moulds, to which fibreglass resin was applied to create the finished shells. Guest characters were played by puppets called "revamps", whose faces were Plasticine sculpted on featureless fibreglass heads. This allowed the revamps to be re modelled from one episode to the next and play a wider range of characters. Many regulars were modelled on contemporary Hollywood actors. The puppets' eyes were moved by radio control. The placement of the lip sync mechanism dictated the puppets' body proportions. For all Supermarionation series up to Thunderbirds, the solenoid was located in the head. This meant that the head was oversized in relation to the rest of the body; the latter could not be scaled up to match as this would have made the puppets too bulky to operate effectively, besides requiring all of the set elements to be enlarged accordingly. According to commentator David Garland, the disproportion was influenced partly by "aesthetic considerations the theory being that the head carried the puppet's personality". It resulted in many puppets developing caricatured appearances, though Anderson stated that this was not intentional.

Капитан Скарлет: қуыршақ дизайны

Thunderbirds пен Captain Scarlet and the Mysterons арасында миниатюралық электрондық компоненттердің дамуы APF-ті – қазір Century 21 Productions деп аталады – жаңа типтегі қуыршақ жасауға итермеледі. Басындағы компоненттерді кішірейту мүмкіндігі емес, бүкіл дыбыс синхрондау механизмын кеудеге орнату ұсынылды, онда ол мойын арқылы өтетін кабельмен ауызға жалғастырылды. Бұл бас мөлшерін азайтуға және Captain Scarlet пен кейінгі сериялардағы қуыршақтарды табиғи пропорцияларда жасауға мүмкіндік берді. 2006 жылы ол Century 21-дің қуыршақтар жасау саласында "белгілі бір рөлге түсіп қалғанын" еске алды: "[С]олай болғандықтан, мен қаржы таба алатын жалғыз нәрсе осы екенін білдім, мен оны мүмкіндігінше шынайы түсіріп көрсетуге тырыстым. Менің ойымша, осы себепті мен барлық жаңарулар мен техникаларды енгіздім". Сонымен қатар, шынайы тереңдік эффектісіне қол жеткізудегі қиындықтар жақын планды түсіруді өте қиын етті. Бұл қуыршақтардың жеңіл салмағына және әр қуыршақтың аяқтарын бақылау үшін бар болғаны екі жіп қолданылуына байланысты болды, бұл күрделі қимылдар жасауға мүмкіндік бермеді. Сильвия Андерсонның сөзіне қарағанда, қайта жобалау қуыршақтардың бастапқы кемшіліктерін одан әрі күшейтті: "Қуыршақтарымыз неғұрлым шынайы бола бастаса, олармен байланысты проблемалар да көбейді. Thunderbirds-тегі кейбір қиындықтарға шыдамдылық танытуға болатын, себебі кейіпкерлердің пропорциялары әлі де карикатуралық еді. Бірақ кейін, біз шынайырақ көзқарасқа қол жеткізгеннен кейін, әлі де жетілмеген жүріс-тұрыс [көзге бірден] түсетін болды". Аяқтардың қозғалысын шектеу үшін көптеген жүріс көріністері белден жоғарыдан түсірілді, қуыршақ шебері аяқтарды кадрдан тыс ұстап, қуыршақты жоғары-төмен қозғалтып, алға итеріп отырып, қозғалыс иллюзиясын жасады. Басқа көріністерде қуыршақтар тұрған, отырған немесе көлік жүргізген күйінде бейнеленді. Supercar және Stingrays өздерінің атаулы машиналары мен су асты қайықтарына, сондай-ақ Stingrays-дегі Командир Шордың фютуристикалық "hoverchair"-ға мүгедек ретінде бейнеленуіне назар аударады, бұл қуыршақтардың қимылсыздығын жеңу үшін қолданылған басқа да тәсілдердің мысалы. 1977 жылғы сұхбатында Джерри Андерсон қуыршақтарды шынайырақ ету үшін жасалған қадамдардың "қуыршақ өнерін құрметті деңгейге көтеруге" бағытталғанын айтты. APF-тің алғашқы ғылыми-фантастикалық туындысы Supercar дайындығында ол "[ойладым] егер оқиғаны болашақта өткізсек, онда жылдам қозғалатын жолдар болады және қуыршақтар көбінесе машинада жүреді, сондықтан оларды сенімді ету оңайырақ болады" деп еске алды. Сұхбат беруші Кевин О'Ниллдің айтуынша, болашақ ортаны реализмді арттыру үшін пайдалану "кездейсоқ түрде" APF-тің барлық келесі серияларының ғылыми фантастика жанрында болатынын қамтамасыз етті. Wales Arts Review журналынан Каролин Перси "Supercar" сияқты "фютуристикалық көліктерді" қосу APF-ке "көбірек қызықты және қиялға толы сценарийлерді" ойлап табуға және "қуыршақтардың шектеулерін айналып өтіп, олардың "ойыншылық" өнеріне материалға сәйкес келетін тұтастық беруге" мүмкіндік бергенін атап өтеді.

Between Thunderbirds and Captain Scarlet and the Mysterons, the development of miniaturised electronic components prompted APF – now called Century 21 Productions – to create a new type of puppet. The option to downsize the components in the head was rejected in favour of moving the entire lip sync mechanism to the chest, where it was connected to the mouth by a cable that ran through the neck. This made it possible to shrink the heads and make the puppets of Captain Scarlet and later series in natural proportions. In 2006, he recalled that Century 21 had been "typecast" for its puppetry: "[S]o, knowing it was the only thing I could get finance for, I desperately wanted to make the thing look as close to live action as possible. And I think it was that that drove me on to bring in all the improvements and techniques." In addition, problems achieving realistic depth of field made it considerably harder to film close up shots. This was due to their low weight and the fact that the legs of each puppet were controlled by only two strings, which made complex articulation impossible. According to Sylvia Anderson, the re design exacerbated the puppets' core deficiencies: "The more realistic our puppets became, the more problems we had with them It was just possible to get away with the awkward moments in Thunderbirds because the proportions of the characters were still caricature. It was later when we had developed a more realistic approach that the still imperfect walk was [all] the more obvious." To limit the need for leg movement, many scenes featuring walks were filmed from the waist up, with motion implied by a puppeteer holding the legs out of shot and bobbing the marionette up and down while pushing it forward. Other scenes showed puppets standing, sitting or driving vehicles. Supercar and Stingrays focus on their eponymous car and submarine, as well as Stingrays depiction of Commander Shore as a paraplegic confined to a futuristic "hoverchair", are examples of other devices used to overcome the puppets' lack of mobility. In a 1977 interview, Gerry Anderson said that the steps taken to make the puppets more lifelike were an attempt to "make the [puppet] medium respectable". On the preparations for Supercar, APF's first science fiction production, he remembered "[thinking] that if we set the story in the future, there would be moving walkways and the puppets would be riding around in the car for much of the time, so it would be much easier to make them convincing." According to interviewer Kevin O'Neill, this use of future settings for greater realism "almost accidentally" ensured that all of APF's subsequent series would be science fiction. Carolyn Percy of the Wales Arts Review comments that the inclusion of "futuristic vehicles" like Supercar allowed APF to devise "more exciting and imaginative scenarios" and "work around the limitations of the puppets to give their 'acting' the integrity to match the material."

Арнайы әсерлер

Арнайы эффекттер миниатюралық модельдер мен әртүрлі масштабтағы декорациялар арқылы жасалды. Эффекті түсіру үшін қолданылатын жарық, тікелей түсірілімде қолданылатын жарықтан бес есе күшті болды. Судағы түсірілімдер үшін жоғары жылдамдықты түсіру қажет болды, себебі түсірілім резервуарындағы кішкентай толқындар мұхит толқындарына ұқсас көрінуі керек еді. Су астындағы сахналар судың ішінде емес, құрғақ декорацияларда түсірілді, декорация мен камераның арасында жұқа аквариум орнатылып, жарықтың бұрмалануына қол жеткізілді. Аквариумға көпіршіктер шығаратын құралдар мен кішкентай балықтар қосылып, перспективаның бұрыштық көрінісі жасалды. Stingray сериалынан бастап, ұшақтардың ұшуын түсіру үшін "қозғалмалы аспан" деп аталатын техника қолданылды. Бұл техниканы эффекттер режиссері Дерек Меддингс тығыз кеңістікте динамикалық түсірілімдер жасау үшін ойлап тапты. Ол аспан фонын кенепке бояуды, содан кейін оны электрмен қозғалатын екі доңғалаққа орауды және кенепті үздіксіз айналдыру арқылы қозғалыс әсерін тудыруды қамтиды, ал миниатюралық ұшақтың өзін қозғалтпауды көздеді. Thunderbirds сериалында "қозғалмалы жол" енгізілді, бұл техниканың өзгешелігі, жол сахнасының алдыңғы, ортаңғы және артқы жақтары жеке-жеке оралған кенептерден жасалып, әртүрлі жылдамдықпен айналдырылды. Нақтылыққа ұмтылу үшін, жаңадан салынған модельдер мен декорациялар бояу, май, қарындаш сызықтары және басқа да заттармен қасақана "тоздырылып", ескірген көрініс берілді. Шаң тұрқына ұқсайтын газ шығару үшін миниатюралық жер көліктерінің астына Jetex ұшқыш гранулалары орнатылды. Уақыт өте келе, қуыршақтардың қақтығысу сахналарында қолданылатын эффекттер күрделірек болды: Four Feather Falls сериалындағы оқ ату эффектілері фильмнің негативіне сызықтар салу арқылы жасалды (бұл дайын түсірілімде ақ жарқыраулар ретінде көрінетін), ал кейінірек түсірілген серияларда қуыршақтардың кішкентай қаруларына кішкентай зарядтар орнатылып, олар автомобиль аккумуляторы арқылы оқ атар еді.

Андерсонның супермарионация өндірістерінің тізімі

Атауы Жыл(дары) Форматы Ескертулер Төрт қауырсын құлауы 1960 телесериал APF-тің фиберглас бастары және электрондық ерін синхрондау механизмдері бар марионеткаларды алғаш рет пайдаланған телесериалы. Бұл термин "Supercar" сериалының түсіріліміне дейін қолданылмаса да. Суперкар 1961-62 телесериалдар Су резервуарлары арқылы "құрғақ" түсірілген ракета эффектілері, артқы проекция эффектілері және су асты көріністері бар алғашқы өндіріс. 13 бөлімді екінші серия "Супермарионизацияда түсірілген" деп есептелген алғашқы серия болды және эпизодтарды жеке топтармен жұптап түсіруге мүмкіндік беру үшін қуыршақтардың көшірмелері алғаш рет жасалды. Бұл Дерек Меддингс басқарған арнайы эффекттер бөлімінің құрылуын да белгіледі. Stingray 1964-65 телесериал APF-тің алғашқы түсті сериалы. Қуыршақтардың бет-әлпетін өзгертуге болатын алғашқы өндіріс: басты кейіпкерлер енді "күлімдеуші" және "қабақ шырықтаушы" бастарымен жабдықталуы мүмкін. Көбірек реализм үшін, иілгіш қолдар және шыны көздер (нағыз адам көздерінің миниатюралық басылған нұсқалары) енгізілді. Thunderbirds 1965-66 телесериал Thunderbirds Are Go 1966 Фильм Қуыршақтардың басының көп бөлігі енді фибергластан жасалған (бұрын, эпизодтық кейіпкерлердің беттері пластилиннен жасалған). Сымдарсыз және студия еденінен басқарылатын "басқарылатын" қуыршақтар, кейіпкерлер отырған көріністер үшін енгізілді, мысалы, ұшқыштар ұшақ кабиналарында. Капитан Скарлет және Мистеронс 1967-68 телесериалдар Ерін синхрондау механизмі кеудеге көшірілді, бұл қуыршақтарды табиғи пропорцияда қайта жасауға мүмкіндік берді. Эпизодтық кейіпкерлерді енді әр рөл үшін (мысалы, беттің түсін өзгерту арқылы) сыртқы түрін өзгертуге болатын фиберглас қуыршақтардың "тұрақты труппасы" ойнады. Көздер енді пластиктен жасалған. Көп көлемді түсірілімдер жүргізілген алғашқы өндіріс. Джо 90 1968-69 телесериал Құпия қызмет 1969 телесериал Тірі актерлердің көптеген кадрлары бар. "Супермарионизацияда" түсірілген соңғы серия. Капитан Скарлет S. I. G. 2001 Құжаттық фильм Капитан Скарлеттің түсірілуі туралы DVD құжаттық фильмі. Байланысты сахналарда Капитан Скарлет пен Голубаның қуыршақ кейіпкерлері көрсетілген. Джерри Андерсон өндірген және "Супермарионизацияда" түсірілген деп есептелген. Андерсонның қуыршақ жұмыстарына "Тергеуші" (1973) кірді, ол әлі іске аспаған "Супермарионизация" сериалының пилоты болды. Бұл марионеткалар мен тірі актерлерді де қамтыды, бірақ титрлерде "Супермарионизация" термині қолданылмады.

Title Year(s) Format Notes Four Feather Falls 1960 TV series APF's first TV series to use marionettes with fibreglass heads and electronic lip sync mechanisms. although the term was not used until the production of Supercar. Supercar 1961 62 TV series First production to feature rocket effects, back projection effects and underwater scenes filmed "dry" through water tanks. The 13 episode second series was the first to be credited as being "filmed in Supermarionation" and the first for which puppets were copied to allow episodes to be filmed in pairs by separate crews. It also marked the introduction of a dedicated special effects unit, led by Derek Meddings. Stingray 1964 65 TV series APF's first colour series. First production on which puppets' facial expressions could be varied: main characters could now be fitted with "smiler" and "frowner" heads. For greater realism, poseable hands and glass eyes (bearing miniature prints of real human eyes) were also introduced. Thunderbirds 1965 66 TV series Thunderbirds Are Go 1966 Feature film Nearly all puppet heads were by now made of fibreglass (previously, guest character faces were sculpted in Plasticine). "Under controlled" puppets, lacking wires and operated from the studio floor, were introduced for scenes showing characters sitting – for example, fighter pilots in aircraft cockpits. Captain Scarlet and the Mysterons 1967 68 TV series The lip sync mechanism was moved to the chest, allowing the puppets to be redesigned in natural proportions. Guest characters were now played by a "repertory company" of permanent fibreglass puppets that could be superficially altered for each role (e. g. by adding or removing facial hair). Eyes were now plastic. First production to feature extensive location shooting. Joe 90 1968 69 TV series The Secret Service 1969 TV series Featured extensive footage of live actors. Last series to be "filmed in Supermarionation". Captain Scarlet S. I. G. 2001 Documentary DVD documentary on the making of Captain Scarlet. Linking sequences feature the puppet characters of Captains Scarlet and Blue. Produced by Gerry Anderson and credited as being "filmed in Supermarionation". The Andersons' puppet work also included The Investigator (1973), a pilot for an unmade Supermarionation series. This featured both marionettes and live actors but did not include the term "Supermarionation" in the credits.

Сыни жауап

Перси Герри Андерсонның қуыршақ сериалдарының орнына тірі актерлік фильмдер түсіруді қалағанын айтады, ал оның түсіру стилі "қуыршақ фильмін мүмкіндігінше "құрметті" ету үшін" дамыған дейді. Ол сондай-ақ APF-тің түсіру техникасы "бұрын отбасылық шоуларда көрінбегендей сапа мен күрделілік деңгейін ғана емес, сонымен қатар британдық балалар теледидары тарихындағы ең танымал сериалдардың бірін жаратуға" мүмкіндік бергенін атап өтеді. Гарланд бұл реализмге ұмтылудың "19 ғасырдағы марионетка театрының басқа қуыршақ түрлерінен (әсіресе қолғап қуыршақтардан) өзін айыруға жасаған әрекеттерімен, сондай-ақ өнерде жаңадан пайда болған реалистік эстетикамен байланысты" екенін ұсынады.

Келесі техникалар

1983 жылы Джерри Андерсон өзінің тәуелсіз ғылыми-фантастикалық телесериалы «Террахоукс» арқылы қуыршақтармен жұмыс істеуге қайта оралды. Осы сериалдың кейіпкерлері 3 фут (1 метр) резеңке қол қуыршақтары түрінде жасалды және студия еденінен «Супермакромация» деп аталатын әдіспен басқарылды. Бұл техника американдық қуыршақ ойнатушы Джим Хенсон қолданған тәсілдерге ұқсас еді. Андерсонның сөзінше, Гипермарионация – жай ғана анимация емес, сонымен қатар CGI, жоғары сапалы сурет және қоршаған дыбысты біріктіретін «фотореалистік» өндіріс әдісі. Гарланд Гипермарионация арқылы Андерсон «жанды түсірілімдердің утопиясының гиперреалистік имитациясын» жасауға тырысқанын айтады.

Жаңғыру

2010 жылдары Стивен Ла Ривьер және оның Century 21 Films өндіріс компаниясы Supermarionation әдісін қайта жандандыруды бастады. Олардың туындылары төменде тізілген. Атауы Жылы Форматы Ескермелер Supermarionation әдісімен түсірілген 2014 жылғы деректі фильм. Жаңа түсірілген Supermarionation қуыршақ түсірілімдерін қамтиды, олар Thunderbirds кейіпкерлерін көрсетеді. Thunderbirds: The Anniversary Episodes 2015 Мини-серия 1960 жылдары шыққан үш Thunderbirds аудио пьесасының экрандық бейімдемелері. Сериалдың 50 жылдығына арналған және 1960 жылдардағы Supermarionation өндіріс әдістерін пайдаланып түсірілген. Nebula 75 2020 Веб-серия Ұлыбританияда COVID-19 карантині кезінде жасалған қуыршақ веб-сериясы. APF-тің 1960 жылдар басындағы туындыларының рухында түсірілген және "Supermarionation және Superisolation әдісімен түсірілген" деп аталады. Century 21 Films сондай-ақ 2019 жылғы Endeavour эпизодының бір бөлігі болған "Аполлон" жобасымен жұмыс істеді, ол қуыршақ сериалы Moon Rangers түсіріліп жатқан телестудияда өтеді. Эпизодта Supermarionation әдісіне құрмет ретінде жазылған және түсірілген марионеткалар тізбегі бар.

ұқсас техникаларды қолданатын Андерсон емес өндірістер

Роберта Ли және Артур Провис жасаған және Лидің National Interest Picture Productions компаниясы түсірген Space Patrol қуыршақ сериясы APF-тің алғашқы серияларындағыдай марриоттарды қолданды (оның ішінде ауыздың автоматты қозғалысын да қамтыды). Дегенмен, олар нақты дене пропорцияларында жасалған. Жапондық Aerial City 008 (1969) және X Bomber (1980) сериалдары да Супермарионация стиліндегі қуыршақтарды пайдаланды, екіншісі өзінің түсіру стилін Супермарионацияға сілтеме жасай отырып, "Супермариорама" деп атады. Оңтүстік Африкада осыған ұқсас техникалар Interster (1982–86) жасау үшін қолданылды. Америкалық Super Adventure Team (1998) қуыршақ сериалы Супермарионацияны еліктеп жасалған, бірақ оның тақырыптары ересектерге арналған және ұсыныс беретін жағдайларды қамтыды. 2004 жылы Саут Парк авторы Трей Паркер мен Мэтт Стоун түсірген Team America: World Police фильмі Thunderbirds-тен шабыттанды және Супермарионация туындыларының пародиязы немесе еліктеуі деп сипатталды. Стоун мен Паркер түсіру процесін "Суперкраппимация" (немесе "Суперкраппинация") деп атады, себебі сымдарды әдейі көрінетін етіп қалдырды. "Жұлдыздық қақпа SG 1" сериалының "200" (2006) эпизодында кейіпкерлердің Супермарионация стиліндегі қуыршақтармен ойнайтын өзін-өзі пародизациясы бар.