Кіріспе
Келесі күні таңертең "Лионнесс" шхунасы құлаған кеменің бір бөлігін тауып, екінші қайықтың адамдарын құтқарып, апат орнына жетті. Түстен кейін келген ол 40 адамның әлі де тіреуге жабысып тұрғанын көрді. Шамамен 643 адам болған кемеден 193-і ғана аман қалды. 91-Аргилшир полкінің капитаны Эдвард У. К. Райт – аман қалған ең жоғары шенді әскери офицер болды; ол 1852 жылғы 26 ақпандағы оқиға кезінде көрсеткен ерлігі үшін мажор шеніне ие болды. Кемедегі адамдардың саны нақты емес, бірақ "Таймс" газетінде 638 адам болғаны жарияланды. Аман қалғандардың арасында 113 сарбаз (барлық шендемелер), 6 Корольдік теңіз жаяу әскері, 54 теңізші (барлық шендемелер), 7 әйел, 13 бала және кем дегенде бір ер адам болды деп есептеледі, бірақ бұл сандарды растау мүмкін емес, себебі кемемен бірге тізімдер мен кітаптар да жоғалды. Жылқылардың сегізі қауіпсіз құрлыққа жетті, ал тоғызыншысы теңізге итерілген кезде аяғы сынды.
{|
The next morning, the schooner Lioness discovered one of the cutters and, after saving the occupants of the second boat, made her way to the scene of the disaster. Arriving in the afternoon, she found 40 people still clinging to the rigging. It was reported that, of the approximately 643 people aboard, only 193 were saved. Captain Edward W. C. Wright of the 91st Argyllshire Regiment was the most senior army officer to survive; he was made a brevet major for his actions during the ordeal, dated 26 February 1852. The number of personnel aboard is in some doubt, but an estimate of 638 was published in The Times. It is generally thought that the survivors comprised 113 soldiers (all ranks), 6 Royal Marines, 54 seamen (all ranks), 7 women, 13 children and at least one male civilian, but these numbers cannot be substantiated, as muster rolls and books were lost with the ship. Of the horses, eight made it safely to land, while the ninth had its leg broken while being pushed into the sea.
Бүркіт бас қазынасы
Біркенхед үш тонна салмақтағы 240 000 фунт стерлингтік алтын монеталармен, әскери жалақысымен жүктелген деген қауесет болды, олар соңғы саяхатқа дейін ұнтақ қоймасында жасырын сақталған. Алтынды құтқаруға көптеген әрекеттер жасалды. 1893 жылы полковник Сетонның туысы Кейптағы белгілі бір мырза Бандманн қазынаны іздеу үшін Кейп үкіметінен Біркенхедтің құлауына су астында баруға рұқсат алғанын жазды. 1986–1988 жылдары «Аква-барлау», «Тереңдікті қалпына келтіру бөлімі» және «Пентов теңіз құтқару компаниясы» бірлесіп археологиялық және құтқару жұмыстарын жүргізді. Тек бірнеше алтын монеталар табылды, олар жолаушылар мен экипажға тиесілі болған сияқты. Қазына туралы қауесеттер және құлаудың шамалы тереңдігі, оның соғыс қабірі екеніне қарамастан, құлаудың қатты зардап шегуіне әкелді. 1989 жылы Ұлыбритания және Оңтүстік Африка үкіметтері құлаудан алтынды құтқару туралы келісімге келді, табылған алтынды бөлісуге міндеттенді.
HMS Birkenhead - атаумен бірге
Канаданың Британ Колумбия провинциясындағы үш жер атауы, 1846 жылы Фрейзер каньоны мен жағалаудың төменгі жазықтығы арасындағы белгісі жоқ аймақты кезіп өткенде, Хадсон шығанағы компаниясының зерттеушісі Александр Колфилд Андерсон, 74-ші пехоралық полкінің подполковнигі Сетонның балалық шағының досы және туысы, «Биркенхед» апатының құрметіне берілді. Сетон көлі, оның туысының құрметіне аталған, Фрейзер каньонындағы Лиллоут қаласынан батысқа қарай, Жағалау таулары арқылы өтеді, одан әрі оның туысы Андерсон көлі орналасқан. Андерсон көлінің бастауынан оңтүстік-батысқа қарай бірнеше шақырым жерде Андерсонның атымен аталған Биркенхед тауы орналасқан. Өзен, Биркенхед тауының жанындағы аңғар аймағы – Биркен деп аталады, ал тау жотасындағы Биркенхед көлі таудың атына байланысты, тікелей Андерсонның атымен аталған жоқ.
Басқа атаулар мұрасы
Жергілікті дәстүрге сәйкес, Оңтүстік Африкадағы Оверберг аймағындағы Салмонсдам табиғи қорығы капитан Роберт Салмондтың құрметіне аталған. Жергілікті тұрғындар осы күнгә дейін Ұлы ақ акулаларды суға кеткен Томмилердің құрбаны болғандықтан "Томми акулалары" деп атайды.