Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Римдегі итальян шіркеуі, осы атаумен басқа шіркеулер
Italian church in Rome
other churches of this dedication
Сан-Пьетро-ин-Винколи (sam ˈpjɛːtro iɱ ˈviŋkoli; Әулие Петрдің тізбектегісі) – Рим католик титулды шіркеуі және Италиядағы кіші базилика. Шіркеу Опиан төбесінде, Кавур метро станциясының жанында, Колизейден қысқа қашықтықта орналасқан. Бұл шіркеу Микеланджелоның Мұса мүсінімен, Папа Юлий II қабірінің бір бөлігімен әйгілі. Пио Лагидің қайтысынан кейін Дональд Вюрл 2010 жылы кардинал-священник атанды. Шіркеумен бұрын байланысты болған көршілес бұрынғы монастырьда Ла Сапиенца университетінің Инженерлік факультеті орналасқан. Таңқаларлығы, бұл академиялық мекеме де "San Pietro in Vincoli" деген атауды иеленеді.
San Pietro in Vincoli (sam ˈpjɛːtro iɱ ˈviŋkoli; Saint Peter in Chains) is a Roman Catholic titular church and minor basilica in Rome, Italy. The church is on the Oppian Hill near Cavour metro station, a short distance from the Colosseum. This church is best known for being the home of Michelangelo's statue of Moses, part of the tomb of Pope Julius II. Following the death of Pio Laghi, Donald Wuerl became the Cardinal Priest in 2010. Housed in the adjacent ex convent formerly associated with the church is the Faculty of Engineering of La Sapienza University. Confusingly, this academic institution also carries the epithet "San Pietro in Vincoli".
Тарих
Евдоксиан базиликасы деп те аталады, ол 432–440 жылдары бұрынғы негіздерде қайта салынды. Бұл жерде Әулие Петір Иерусалимде тұтқындалғанда оны байлаған тізбектердің реликвиясы сақталған, бұл оқиға "Әулие Петірдің босатылуы" деп аталады. Императрица Евдоксия (Император Валентиан III-нің әйелі) оларды анасы Элия Евдокиядан сыйлық ретінде алған, ол тізбектерді Папа Лео I-ге табыс етті. Элия Евдокия 438–439 жылдары Иерусалим епискобы Ювеналдан тізбектерді сыйлық ретінде алған болуы мүмкін. Қазір тізбек базиликадағы бас алтарь астындағы реликвия сақтау қоймасында сақталады. 1894 жылдан бері тізбектің бір буыны Вермонт штатының Рутленд қаласындағы Санкт-Петер шіркеуінде сақталады. Әлемдегі көптеген шіркеулердің атауында "Ad Vincula" қосымшасы бар, ол базиликамен және реликвиямен байланысты. Осы контексте Әулие Петірдің екі рет түрмеге қамалуы қызығушылық тудырады. Аңыз бойынша, Лео Иерусалимдегі тізбекті Римдегі Мамертин түрмесіндегі Әулие Петірдің соңғы тұтқындалуымен салыстырғанда, екі тізбек керемет түрде бірігіп кетті. 439 жылы Сикст III-тің қадірлеген базилика бірнеше рет қайта жаңартылды, соның ішінде Папа Адриан I оны қалпына келтірді және XI ғасырда одан әрі жұмыстар жүргізілді. 1471 жылдан 1503 жылға дейін, Папа Юлий II сайланған кезде, Папа Сикст IV-нің туысы кардинал Делла Ровере ерекше қайта құру жұмыстарын жүзеге асырды. 1475 жылы Баччо Понтелли салған алдыңғы портик қосылды. Клостер (1493–1503) Джулиано да Сангаллоға жатқызылады. 1705 жылы сәулетші Франческо Фонтана басшылығымен шатыр төмендетілді, ал 1875 жылы тағы бір жөндеу жұмыстары жүргізілді.
Also known as the Basilica Eudoxiana (, it was first rebuilt on older foundations in 432–440 to house the relic of the chains that bound Saint Peter when he was imprisoned in Jerusalem, the episode called "Liberation of Saint Peter". The Empress Eudoxia (wife of Emperor Valentinian III), who received them as a gift from her mother, Aelia Eudocia, presented the chains to Pope Leo I. It was probably during a pilgrimage in 438 439 that Aelia Eudocia had received the chains as a gift from Juvenal, bishop of Jerusalem. The chain is now kept in a reliquary under the main altar in the basilica. Since 1894, a link of the chain has been housed in St Peter's Church, Rutland, Vermont. Around the world, numerous churches to St Peter bear the Ad Vincula suffix, relating to the basilica and relic. Of interest in this context are St Peter's two imprisonments. According to legend, when Leo compared the Jerusalem chain to that of St Peter's final imprisonment in the Mamertine Prison, in Rome, the two chains miraculously fused together. The basilica, consecrated in 439 by Sixtus III, has undergone several reconstructions, among them a restoration by Pope Adrian I, and further work in the eleventh century. From 1471 to 1503, when he was elected Pope Julius II, Cardinal Della Rovere, the nephew of Pope Sixtus IV, achieved notable rebuilding. The front portico, attributed to Baccio Pontelli, was added in 1475. The cloister (1493–1503) has been attributed to Giuliano da Sangallo. The vault was lowered in 1705 under the architect Francesco Fontana, and there was another renovation in 1875.
Интерьер
Шіркеудің ішкі кеңістігінде бір кеме және екі қанатты галерея бар, олар ежелгі дори колонналарымен бөлінген. Галереялардың үсті жағы қиылыспен жабылған, ал кемеде 18 ғасырға тән күмбезді төбе орналасқан, оның ортасында Джованни Баттиста Пароди салған «Шынжырлардың Ғажабы» (1706) фрескасы бейнеленген. Бұл көріністе, тарихи оқиға емес, аңызға негізделген, Папа Александр мифтік Киелі Балбинаның мойынның ісігін, бір кезде Киелі Петрді байлаған тізбектермен тигізіп, емдейді. Микеланджелоның «Мұсасы» (1515 жылы аяқталған), бастапқыда Папа Юлий II-нің 47 мүсінен тұратын, жеке тұрған жерлеу монументінің бөлігі ретінде жоспарланған, бірақ бұл Della Rovere әулетінің шіркеуіндегі Папаның жерлеу монументі мен қабірінің орталық бөлігіне айналды. Мұса мүйіздерімен бейнеленген, бұл «Құдайдың нұры» дегенді білдіреді, себебі еврей тілінде «жарық сәулесі» және «мүйіз» сөздерінің жазылуы ұқсас. Мұндай иконографиялық символизм ертедегі қасиетті өнерде кең таралған, және суретші үшін мүйіздерді жарық сәулесінен бейнелеу оңайырақ. Басқа да өнер туындыларының арасында Герчиноның «Сент-Августин» және «Сент-Маргарет» атты екі картинасы, Доменичино салған кардинал Джироламо Агуккидің ескерткіші, сондай-ақ Санкт-Петердің босатылуын бейнелейтін сакристиялық фрескасы (1604) бар. Сол жақтағы бірінші капелладағы алтарьда Кристофоро Ронкаллидің салған «Жатаққа түсіру» суреті орналасқан. Кардинал Николай Куэстің (1464 жылы қайтыс болған) қабірі, рельефімен бірге, Андреа Брегноның еңбегі, онда Кардинал Николай Санкт-Петер алдында бейнеленген. Суретші және мүсінші Антонио дель Поллаюоло кіреберістің сол жағында жерленген. Ол Флоренциялық мүсінші, Капитолий қасқырының мүсініне Ромул мен Ремустың бейнелерін қосып, оны безендірген. Кіреберістегі портик ішінде канадалық суретші Тимоти Шмалцтың «Мен Жалаңаш болғанда» мүсіні орналасқан, ол Мәтін 25-ші тарауының бөлігі болып табылады және Мейірімділіктің Ерекше Жылдығына орай бүкіл Римде орнатылды. Кардинал Цинцио Альдобрадинидің қабір ескерткіші 1705-1707 жылдары ханзада Джованни Баттиста Памфили Альдобрадининің тапсырысымен, архитекторы Карло Франческо Бизаккеридің жобасы бойынша және Пьер Ле Грос кішінің путти мен қанатты қаңқа мүсіндерімен орнатылды. 1876 жылы археологтар 2 Макавейлер 7:41-де суреттелген жеті маккавейлік шейіттің қабірлерін тапты деп есептеген. Бірақ бұл адамдардың Иерусалимде өмірін қиған еврей шейіттері болғанына күмән тудырады. Олар жыл сайын 1 тамызда еске алынады, осы күні тізбектердің бірігуінің кереметі болған. Сол қанаттағы үшінші алтарьда VII ғасырға тән әулие Себастьянның мозаикасы сақталған. Бұл мозаика Солтүстік Италиядағы Павия қаласында болған оба эпидемиясымен байланысты. Себастьянның реликвиялары 680 жылғы обаның таралуын тоқтату үшін қалаға әкелінді, себебі Себастьян Ломбардияда туған деп саналды, және Павиядағы Сан-Пьетро-ин-Винколиде оның реликвияларына арнап алтарь салынды. Павия мен Рим арасындағы қарым-қатынастың нығаюын көрсете отырып, Себастьянға арналған ұқсас алтарь Римдегі сол аттас шіркеуде салынды, нәтижесінде екі аймақта да қасиеттіге бірдей құлшылық ету дәстүрі қалыптасты.
The interior has a nave and two aisles, with three apses divided by antique Doric columns. The aisles are surmounted by cross vaults, while the nave has an 18th century coffered ceiling, frescoed in the centre by Giovanni Battista Parodi, portraying the Miracle of the Chains (1706). In this scene, based purely on a fable, Pope Alexander heals the neck goiter of the mythical Saint Balbina by touching her with the chains that had once bound St Peter. Michelangelo's Moses (completed in 1515), while originally intended as part of a massive 47 statue, free standing funeral monument for Pope Julius II, became the centerpiece of the Pope's funeral monument and tomb in this, the church of della Rovere family. Moses is depicted with horns, connoting "the radiance of the Lord", due to the similarity in the Hebrew words for "beams of light" and "horns". This kind of iconographic symbolism was common in early sacred art, and for an artist horns are easier to sculpt than rays of light. Other works of art include two canvases of Saint Augustine and St Margaret by Guercino, the monument of Cardinal Girolamo Agucchi designed by Domenichino, who is also the painter of a sacristy fresco depicting the Liberation of St Peter (1604). The altarpiece on the first chapel to the left is a Deposition by Cristoforo Roncalli. The tomb of Cardinal Nicholas of Kues (d 1464), with its relief, Cardinal Nicholas before St Peter, is by Andrea Bregno. Painter and sculptor Antonio del Pollaiuolo is buried at the left side of the entrance. He is the Florentine sculptor who added the figures of Romulus and Remus to the sculpture of the Capitoline Wolf on the Capitol. Inside a portico at the entrance is the original sculpture When I was Naked, created by Canadian artist Timothy Schmalz as part of the Matthew 25 collection installed throughout Rome on the occasion of the Extraordinary Jubilee of Mercy. The tomb monument of Cardinal Cinzio Aldobrandini was erected 1705–07 by prince Giovanni Battista Pamphili Aldobrandini to a design by his architect Carlo Francesco Bizzaccheri and with the sculptures of putti and a winged skeleton by Pierre Le Gros the Younger. In 1876 archeologists discovered the tombs of those once believed to be the seven Maccabean martyrs depicted in 2 Maccabees 7–41. It is highly unlikely that these are in fact the Jewish martyrs that had offered their lives in Jerusalem. They are remembered each year on 1 August, the same day as the miracle of the fusing of the two chains. The third altar in the left aisle holds a mosaic of Saint Sebastian from the seventh century. This mosaic is related to an outbreak of plague in Pavia, in northern Italy. The relics of Sebastian were taken there in order to stop a 680 outbreak of plague, since Sebastian was believed to have been born in Lombardy, and an altar was constructed for his relics at a San Pietro in Vincoli in Pavia. As a symbol of the subsequently reinforced relationship between Pavia and Rome, an identical altar to Sebastian was built at the Roman church of the same name, resulting in a parallel cult for the saint in both regions.