Жарқын Жастар: 1930-шы жылдар әлемі

Кіріспе

2003 жылы түсірілген Стивен Фрайдың фильмі

"Жарқын жастар" – 2003 жылғы британдық драмалық фильм, сценарийін жазып, режиссерлік жасаған Стивен Фрай. Эвелин Воның 1930 жылғы "Жаман денелер" романы негізінде жазылған сценарий, соғыс аралық кезеңдегі жас және бейкүнде лондондық аристократтар мен богемалар – "Жарқын жастардың" және жалпы қоғамның әлеуметтік сатиралық бейнесін көрсетеді.

Сюжет

Негізгі кейіпкерлер – жас, өрбуші жазушы Адам Фенвик Саймс және оның келіні Нина Блоунт. Адамның таблоидтық газет магнаты Лорд Мономарк тапсырысымен жазылған "Жас нәрселер" романы Дувер портындағы кеден қызметкерлерінің тым ашық деп танылып тәркіленгенде, ол қиын қаржылық жағдайға түсіп, үйленуін кейінге қалдыруға мәжбүр болуы мүмкін. Ол тұратын қонақүйдің вестибюлінде қолдарымен жұмыс істеу арқылы 1000 фунт стерлинг жеңіп алады, ал "Майор" деген кейіпкер алдағы ат жарысында нашар бағаланған үнділік жүгірушіге сол ақшаны тігуді ұсынады. Нинаға үйленуге асыққан Адам келіседі, және жылқы 33:1 есебімен жеңіске жетеді, бірақ ол жеңісін алуға он жылдан астам уақыт жұмсайды. Адам мен Нина – жас және әдепсіз мінез-құлқымен танымал топтың мүшелері, олардың өмірі әуесқой кештерге, алкогольге, кокаинге және "Мистер Чаттербокс" атымен танымал бағанашы Саймон Балкерннің соңғы құпияларына толы. Олардың арасында ең соңғы шешімдері оны психиатриялық ауруханаға түсірген эксцентрикті Агата Рансибл; гомосексуализм айыбынан елден қашуға мәжбүр болған Майлз Мэйтленд; жастардың бейшаралық әрекеттерін баяндайтын папарацци Снит және Нинаның бұрынғы жары, Адамның наразылығына қарамастан, қайтадан оның өміріне енгісіп алған Джинджер Литтлжон бар. Жаңа әлемдік соғыс басталғанда жас байлардың бос уақыты бұзылады, бұл соғыс олардың өмірін көбінесе қайғылы жағдайларға алып келеді.

Өндіріс

"Жас жас нәрселер" – актер Стивен Фрайдың толық метражды фильмге сценарий жазу және режиссерлік дебюті. Ол фильмде шафёр рөлінде эпизодтық түскен. Режиссердің көмекшілері: Корделия Харди (бірінші), Мэтью Пенри Дэви (екінші), Фиона Госден (екінші көмекші) және Джонни Бенсон (үшінші). Стивен Фрайдың әпкесі Джо Крокер фильмде оның жеке көмекшісі ретінде жұмыс істеді. Бұл фильм Джон Миллс үшін соңғы туынды болды, ол кокаинның әсерінен мас болған қарт қонақ рөлінде сөйлемейтін эпизодта пайда болды. Лорд Мономарк кейіпкері Лорд Бивербруктың прототипі болған, ол бір кезде Эвелин Уоқты өзінің "Sunday Express" газетіне (романда және фильмде – Daily Excess) жазушы ретінде шақырған. Вау бастапқыда кейіпкерін "Лорд Оттеркрик" деп атаған, бірақ оның адвокаттары араласып, бұл атты өзгертуге мәжбүрлеген. Мономарк, Бивербрук сияқты, канадалық, сондықтан оны канадалық Дэн Айкройд ойнады. Сыртқы түсірілімдер Лондон мен айналасындағы локацияларда, соның ішінде Гринвичтегі Ескі Корольдік теңіз академиясында және Элтем сарайында жүргізілді. Интерьерлер Пайнвуд студиясында түсірілді. АҚШ-та фильм 2004 жылы Санденс кинофестивалінде, Портленд халықаралық кинофестивалінде, Аспендегі АҚШ комедия өнері фестивалінде, Кливленд халықаралық кинофестивалінде, Филадельфия халықаралық кинофестивалінде, Ньюпорт халықаралық кинофестивалінде және Провинстаундағы халықаралық кинофестивалінде көрсетілді, содан кейін 20 тамызда шектеулі прокатқа шықты. АҚШ-та ол 931 755 доллар, ал Ұлыбританияда 869 053 фунт стерлинг табыс етті.

Сыни қабылдау

А.О. Скотт The New York Times газетінде былай деді: "Мистер Фрай сюжеттің хаосына ғашық, ал өткір әзілдер мен ең жақсы түсірілген эпизодтардың көп болуы фильмге шаршатарлық, сәл бақылаудан шыққан сезім береді. Кейде кімнің кім екенін, кейіпкерлердің қайда бара жатқанын шатастырасыз, бірақ олардың өзі де солай сезінеді. Қосалқы сюжеттер мен ойшаулар көз алдыңызға келіп, кейін жоғалып кетеді, ал соңында бәрі бірігіп, көбінесе түсінікті болады. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі кезеңдегі драмалар көптеп табылады, бірақ осы фильмді ерекшелендіретіні – оның сергектігі мен күштілігі. Ол жай ғана костюмдер мен көне машиналар үшін жасалған сияқты емес. Камера, оқиғаны әдемі сурет ретінде көрсетудің орнына, оқиғаның қайнаған қалыбына еніп, сол дәуірдің абдырап тұрған беймәлімдігін түстердің құйылысы мен жақын планмен бейнелейді. Мистер Фрайдың шапшаң стилі фильмді ежелгі нәрселерге құмарлықтың қауіпті тұзағынан құтқаруға көмектеседі". Роджер Эберт Chicago Sun Times газетінде фильмнің "әдемілік пен нәзіктікке толы" екенін айтты және Стивен Фрайдың "осы материалды режиссерлікке таңдалуы заңды" екенін атап өтті. Ол былай деп қосты: "Онымен сөйлескенде, оқиғадағы кейіпкерлерге ұқсас тұлғалардың эхосын естисіз. Ол, кейіпкерлері туралы жеке фильмдер түсіруге болатын қосалқы актерлердің тізімін ұсынады, олар тек қана қысқа ғана көрінеді". Сан-Франциско хроникасының Карла Мейер фильмді "ақылды, энергияға толы бейімделу" деп сипаттады, бірақ "Фрай, көңілді көріністерде өте шебер болса да, Ваудың моральдық ойларына ыңғайсыздықпен қарайды, ал маңызды көріністер әсерсіз болып көрінеді" деп ойлады. Ол былай деп қосты: "Bright Young Things – төртінші мартини ішкен қызға ұқсайды. Бұрынғы қызық пен көтеріңкі көңіл-күй қайғыға айналады". Rolling Stone журналының Питер Траверсі Фрайдың Ваудың романын "Парис Хилтонды өз үйіңде сезінетін фильмге" бейімдегені үшін "ақылды" екенін айтты, бірақ "Ол [оның] қараңғылық осы жарқын жастарға тиген кезде, қызығушылық жоғалып, бізді қызықтыруға ешқандай себеп қалмайды" деді. Variety журналының Дерек Элли фильмді "жетілдірілген, тікелей бейімделу, жоғары және ересек көрермендер үшін оңай түсінілетін, сауатты ойын-сауық" деп атады, бірақ "оны шынымен қызықтыратын терең эмоционалдық әсер жоқ. Фрайдың сценарийі Ваудың түпнұсқасындағы қараңғы жағының тіпті аз қалдықтарын да жояды. Қазіргі заманғы көрермендер кейіпкерлердің бұрынғы артық әрекеттері үшін эмоционалдық жауап күтеді, ал олар көңілі толмайтын болып кетеді. Фильмдегі драмалық сюжеттік желінің өзі шамалы. Дегенмен, Фрай және оның командасы көріністі әдемі және тегіс фильм жасады".

A. O. Scott of The New York Times said, "Mr. Fry revels in the chaos of the plot, and the profusion of arch one liners and zany set pieces gives the picture a hectic, slightly out of control feel. Sometimes you lose track of who is who, and where the various characters are going—but then, so do they. Subplots and tangents wander into view and then fade away, and in the end it all comes together and makes sense, more or less Period dramas set on the eve of World War II are a dime—or maybe a shilling—a dozen, but what distinguishes this one is its dash and vigor. It does not seem to have been made just for the sake of the costumes and the vintage cars. The camera, rather than composing the action into a presentable pageant, plunges in, capturing the madness of the era in a swirl of colors and jolting close ups. And Mr. Fry's headlong style helps rescue the movie from the deadly trap of antiquarianism". Roger Ebert of the Chicago Sun Times said the film has "a sweetness and tenderness" and observed that Stephen Fry was "the obvious choice to direct this material". He added, "He has a feel for it; to spend a little time talking with him is to hear inherited echoes from characters just like those in the story. He supplies a roll call of supporting actors who turn up just long enough to convince us entire movies could be made about their characters". Carla Meyer of the San Francisco Chronicle called the film a "witty, energetic adaptation" but thought "Fry, so deft with lighthearted moments, seems uncomfortable with Waugh's moralizing, and more serious scenes fall flat". She added, "Bright Young Things is like a party girl on her fourth martini. What had been fun and frothy turns irretrievably maudlin". Peter Travers of Rolling Stone felt Fry was "clever" for adapting Waugh's novel "into a movie that would make Paris Hilton feel at home", although "By the time [he] lets darkness encroach on these bright young things the fizz is gone, and so is any reason to make us give a damn". Derek Elley of Variety called the film "a slick, no nonsense adaptation an easy to digest slice of literate entertainment for upscale and older auds that lacks a significant emotional undertow to make it a truly involving—rather than simply voyeuristic—experience Fry's script fillets out even the few traces of a darker underside that creep through in the second half of Waugh's original. Modern auds, accustomed to more emotional payback for the characters' earlier excesses, will come away empty handed. There's basically very little dramatic arc to the whole picture. Still, Fry and his tech team have put together a good looking, smooth running movie".

Марапаттар мен ұсыныстар

Фенелла Вулгар Лондон кино сыншылары шегінен «Жылдың британдық екінші рөліндегі үздік актрисасы» сыйлығына, «Жылдың жаңа келгені» үшін «Империя» сыйлығына және британдық тәуелсіз кино сыйлығынан «Ең үміткер жаңа келген» номинациясын алды.