Кіріспе

Индонезиядағы Осинг немесе Усинг этносы (Osing: Lare Osing; Lare Using) – Индонезияның Ява аралының ең шығыс бөлігінде (әсіресе Банювангиде) туып өскен жергілікті этнос. Олар ежелгі Бламбаян Корольдігінің ұрпақтары. Осинг халқының саны шамамен 400 000 адамды құрайды және олар Шығыс Ява провинциясының Банюванги ауданында шоғырланған.

Демография

Осинг халқы Баньюванги регенттігінің орталық және солтүстік аймақтарында қоныстанған, әсіресе Баньюванги, Рогожампи, Семпу, Глагах, Сингожурух, Гири, Калипуро және Сонггон аудандарында. Осинг қауымдастығы, кейбір айналымдарда және зерттеулер нәтижесінде Ларэ Осинг деп белгілі, Баньюванги регенттігінің түпкілікті тұрғындары саналады, соның ішінде Ява аралының ең шығыс ұшындағы, Бламбаян түбегі деп танылатын аймаққа да кіреді. Бұл халық Баньюванги регенттігінің орталық және шығыс аймақтарындағы құнарлы шаруалық ауылдарға таралып орналасқан. Әкімшілік тұрғысынан Гири, Кабат, Глагах, Белимбинг Сари, Рогожампи, Семпу, Сингожурух, Сонггон, Клуринг, Баньюванги (қаласы), Гентенг және Сроно сияқты аудандарды қамтиды. Соңғы төрт ауданда Осинг емес адамдармен интеграция көбінесе Батыс Шығыс Жавадан, соның ішінде Орталық Жавадан және Джокжакартадан келген көшіп келушілермен жүзеге асырады, ал Осинг халқы оларды Вонг Джава Кулон (Батыс Ява халқы) деп атайды.

Тіл

Осинг халқының ана тілі – осинг тілі, ол яван тілдері отбасының құрамына кіреді. Тіл білімі тұрғысынан алғанда, бұл тілге көршілес тілдер, әсіресе стандартты яван тілі (көбінесе шығыс диалектілері) және бали тілі күшті әсер еткен. Бұл себебі, Осингтің мәдени аймағы явандықтар мен балиліктердің мәдени аймақтарының арасында орналасқан болуы мүмкін.

Тарих

Осинг халқының тарихы 15 ғасырдың соңына, Маджапахит мемлекеті құлаған кезге дейін барып жетеді; Ислам дініне өтпеу үшін олардың көпшілігі шығысқа қарай, Баниуванги, Бали және Ломбокқа қашты. 16 ғасырда Яваның көп бөлігі мұсылман Макасарлардың ықпалымен Ислам дініне көшті. Маджапахиттен қалған индуист әмірлер Бламбаган патшалығын құрды, ол Бламбаган түбегінен басталып, Шығыс Яваның Тенггер тауларына дейін созылды. Бламбаган екі жүз жылдан астам билік етті, содан кейін 1743 жылы екінші Матарам сұлтандығына бағынды, осымен Осинг халқының Ислам дініне өту процесі басталды. Алайда, дінге өту процесі 19 ғасырдың ортасына дейін толыққан толық аяқталмады, голландтар соғыс рухын басып тастау үшін мұсылман және христиан миссионерлерін жіберді. Баниуванги жаулап алынғаннан кейін ғана голландтар Балиді басып алу арманына қадам басты. 1767 жылы Голланд Шығыс Индия компаниясы аймақты жаулап алғаннан кейін, голландтар көптеген Орталық Явалық топтарды, Мадуралықтарды және басқа да мұсылман көшпендерін осы аймаққа қоныстандырды. Бірақ, индуизмді ұстанатындар да бар. Олардың дінінде анимизм элементтері де кездеседі. Осингтер балиліктермен ұқсас мәдениет пен рухқа ие. Бали халқы сияқты, Осинг халқы да пупутан дәстүрін сақтайды. Баниувангиде мешіттер мен пуралардың (бали индуист ғибадатханалары) бір-біріне жақын салынып жатқанын көру ерекше емес.

Кәсібі

Осиндердің басты кәсібі – шаруашылық, олардың шағын бөлігі саудагерлер және мұғалімдер, жергілікті билік өкілдері сияқты ресми жұмыс істейтін адамдар.

Әлеуметтік қабаттану

Осинг халқы балиліктерден әлеуметтік жіктелу тұрғысынан ерекшеленеді, себебі осингтердің көпшілігі мұсылман. Тіпті индуист осингтер де балиліктер сияқты касталық жүйені қолданбайды, олар индуист болғанына қарамастан. Бұл олардың қоғамындағы көптеген мұсылмандардың исламдық әсеріне байланысты.

Өнер

Осинг халқының әртүрлі өнер түрлері ерекше және Бали мен Ява туыстары сияқты мистикалық элементтерді қамтиды. Олардың басты өнер түрі – Гандрунг биінің халықтық нұсқасы, сондай-ақ Патруль, Себланг, Ангклунг, Баронг биі, Кунтулан, Кенданг Кемпул, Джангер, Джаран, Джаран Кинчак, Ангклунг Карук және Джедор. Басқа да өнер түрлері, әсіресе мектеп оқушылары арасында кең таралған Жамуран мен Ожо Раме Раме сияқты балалар өлеңдері сақталған. Бұл қысқа өлеңдер көбінесе балалар ойнаған кезде қосымша қолданылады. Балалардың бірлесіп ойнаған кезде көңілді атмосфераны құрудан бөлек, бұл өлеңдер ерте жастағы балаларға жақсы мінез-құлықты үйретуге көмектеседі. Жамуран өлеңі ұжымдық еңбек туралы, ал Ожо Раме Раме – патриотизм туралы білім береді.

Әдеттегі ауыл

Банюванги ауданының үкіметі Осинг халқының мәдениетінде зор әлеует көреді және осы мәдениетті сақтап қалу үшін Глагах ауданындағы Кемирен ауылын дәстүрлі ауыл ретінде бекітті. Кемирен ауылы Банюванги халқы мен төңіректегі аймақтардың тұрғындары арасында танымал туристік орынға айналды. Ауылда мәдени фестивальдер мен жыл сайынғы көркемдік шаралар жиі ұйымдастырылады.